Leerlingen van Spinoza20First. Vlnr: Isa de Bruijn, Meike Groenteman en Noa Wendel.

ReportageSchoolsluiting

Jongeren beginnen nu zelfs school te missen: ‘Je merkt pas hoeveel je van iets houdt als je er niet meer bent’

Leerlingen van Spinoza20First. Vlnr: Isa de Bruijn, Meike Groenteman en Noa Wendel.Beeld Patrick Post

Leerlingen van Spinoza20first, een middelbare school in Amsterdam, moeten elkaar voorlopig nog missen. ‘Ik word er verdrietig van.’

Isa de Bruijn (16) schreeuwt het nog net niet uit van blijdschap. “Dit is veel leuker dan vanachter een beeldscherm.” Meteen zegt haar vriendin Noa Wendel (15): “Isa, ik heb je heel erg gemist.” Samen zitten ze met vriendin Meike Groenteman (15) in de kamer van de directrice van Spinoza20first, een middelbare school in Amsterdam-Zuid. Het is voor het eerst sinds de middelbare scholen half december moesten sluiten dat de drie vriendinnen weer bij elkaar zijn.

De drie klasgenoten uit 4 vwo noemen zichzelf ‘mensen-mensen’. Ze kunnen ermee leven dat het onderwijs niet optimaal is, maar dat geldt niet voor hun sociale leven. Dat speelt zich normaal gesproken af op en rond hun school. Nu de middelbare scholen voorlopig dicht blijven, zit het er niet in om in een tussenuur met zijn allen naar het park of de supermarkt te gaan. De drie vriendinnen missen het om met anderen in de klas te zitten en samen opdrachten uit te voeren. “Je merkt pas hoeveel je van school houdt als je er niet meer bent”, zegt Isa. “Ik ben het echt wel zat om de hele tijd thuis te zitten.”

Een onnatuurlijk leven

Het is eenzaam, vervolgt Isa, terwijl Noa en Meike bevestigend knikken. De twee laatsten hebben elkaar een paar keer gezien sinds december, want ze wonen bij elkaar in de buurt. Isa woont aan de andere kant van de stad. “Ik word er verdrietig van”, zegt ze. “Dit is niet even een dagje. Het is echt al heel lang en je weet niet hoe lang het nog gaat duren.”

Noa noemt hun leven onnatuurlijk. Ze zouden in de bloei van hun leven moeten zitten, waarin ze nieuwe mensen ontmoeten, zich willen onderscheiden en nieuwe kledingstijlen ontdekken. Ze zouden nu vol trots hun nieuwe outfit aan hun klasgenoten moeten laten zien. Maar wat doen ze? Ze zitten de hele dag thuis in dezelfde joggingbroek, zoals Noa het zegt. “En er is niets wat we eraan kunnen doen”, zegt Isa. Meike: “Als tiener probeer je je te ontwikkelen en een eigen persoonlijkheid te vinden. Dat gaat nu heel lastig. Je haalt nergens energie uit.”

Ze kunnen zich moeilijk motiveren voor de online lessen. Wanneer er geen beeld is, zijn de lessen niet aantrekkelijk om te volgen. De lesstof blijft minder goed hangen. Hun schoolcijfers lijden er niet onder, maar opdrachten blijven langer liggen dan de bedoeling is.

Oude mascara

En thuis is er volop afleiding. Zoals een vader die hoorbaar vergadert voor zijn werk, en een broer of zus die ook online lessen volgt. Op hun kamer zitten, werkt niet altijd. “Hier kijk je Netflix, dans je met je vrienden, slaap je, doe je make-up op”, zegt Noa. “En dan achter je bureau moet je, bam, in de schoolmodus.” Zie je dan maar eens te concentreren. “Opeens vind ik mijn oude mascara, die ik al zo lang kwijt was. En dan zit ik met mijn hoofd weer daar.”

In hun kamer zijn ze op zichzelf aangewezen. Corona maakt hen misschien eerder volwassen, denkt Noa. Je leert een andere kant van jezelf kennen. Hoe je met emoties omgaat als je je gestrest voelt of als je je verveelt. Dat gevoel zet je niet zomaar opzij, want buitenshuis is er niets te doen. Dus leren ze te ontdekken aan welke vrienden ze wat hebben in deze tijd. Meike: “Je merkt op wie je kunt afstappen en met wie je kunt praten.”

Voor dit interview fietsten Noa en Isa voor het eerst sinds december weer naar school. Meike heeft toestemming gekregen om één keer per week op school te zitten, omdat haar buren bezig zijn met verbouwen. “Ik voelde weer de stress om op tijd te komen”, zegt Noa. “Ik mis het ochtendgevoel: je bed uit, je tanden poetsen, het aankleden en dan naar school fietsen. Het was lekker om weer naar school te kunnen gaan.”

Lees ook:

Demissionair minister Arie Slob : ‘De effecten van corona zullen lang voelbaar blijven, er zal schade zijn’

Minister van onderwijs Arie Slob is inmiddels net als de rest van het kabinet demissionair. Hij krijgt soms het verwijt in coronatijden onzichtbaar te zijn. ‘Er is nu in persconferenties wel meer aandacht voor onderwijs.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden