Brede SchoudersKinderleidster

In de kinderopvang is de kakofonie van stemmetjes verstomd. ‘Hoe zou het met ze gaan?’

Bij Dagopvang Prokino drentelen normaliter zo'n honderd dreumesen rond. Nu komen er gemiddeld zes per dag.

De artsen van de ic-afdelingen ontvangen dagelijks applaus, maar er zijn meer mensen die de samenleving draaiende houden tijdens deze coronacrisis. Vandaag: de leidster van de kinderopvang.

Aan de haakjes onder de vrolijk gekleurde naamplaatjes bungelt geen enkele jas. Matz is er niet vandaag, noch Nora, Tobias en de rest van de peuters en baby’s uit de groep van Berna Jonker. In haar oranje geverfde lokaal draait de pedagogisch medewerker een rondje om haar eigen as. “Sneu hè?” Ze wijst naar het opgerolde racekleed voor speelgoedauto’s, de lege box en het keurig opgeruimde poppenhuis. “Deze ruimte schreeuwt om kinderen.”

Binnen de muren van de statige villa waarin Kinderopvang Prokino huist, in een bosrijke buurt van Ermelo, klinkt normaliter een kakofonie van stemmetjes. Maar op deze zonnige woensdagmiddag is het muisstil in het gebouw. Slechts in één lokaal drentelen drie kindjes rond, het kroost van ouders met vitale beroepen.

Sinds 16 maart is het kinderdagverblijf een noodopvang. Vanwege de pandemie mogen enkel nog politieagenten, zorgmedewerkers en supermarktmanagers hun kleintjes afzetten bij Prokino. Normaliter waggelen en kruipen hier zo’n honderd kinderen rond, verdeeld over acht groepen. Nu komen er gemiddeld zes per dag.

Pedagogisch medewerker Berna Jonker helpt een kindje met hamertje tik. Vanwege corona is Kinderopvang Prokino enkel open voor het kroost van ouders met vitale beroepen.

‘Niks aan’

“Sinds corona werk ik nog maar één keer per week, in plaats van drie dagen”, zegt Jonker. “Niks aan. Want ik wíl werken, ik doe dit met heel mijn hart en ziel. Nu moet ik de kinderen zeven weken missen.” Anders dan de andere leidsters, staat Jonker aan het roer van een zogeheten ‘verticale zorggroep’, waarin dreumesen tot vijf jaar zitten met een ontwikkelingsstoornis, autisme of epilepsie. “Hoeveel zijn ze al gegroeid? Hoe zou het met ze gaan? En worden hun ouders al gillend gek?”

Ook de kinderen die wél naar Prokino komen, missen hun vriendjes. “Ze hebben een heleboel vragen en zijn merkbaar van slag. Ineens zitten ze in een groep met vreemde kindjes, soms met een onbekende leidster die ons vaste liedje nét wat anders zingt dan die van hen. Doordat hun structuur is verstoord, zijn de kinderen aanhankelijker. Vaker kruipen ze bij me op schoot en hebben ze behoefte aan een knuffel.”

Afstand houden is onmogelijk

Anderhalve meter afstand houden is in een kinderdagverblijf onmogelijk. Ook in tijden van corona poetst Jonker snoeten, voert ze de koters stukjes appel en neemt ze ’s ochtends huilende kindjes over van ouders. Ook al werken de meesten van hen in een ziekenhuis, een plek waar het besmettingsrisico hoger is dan gemiddeld, is ze niet bang het virus via hen of hun kinderen te krijgen.

Bij Dagopvang Prokino drentelen normaliter zo'n honderd dreumesen rond. Nu komen er gemiddeld zes per dag.

“Ik sta er nuchter in”, zegt ze, terwijl ze het blonde jongetje naast haar spijkers aanreikt voor hamertje tik. “En ik vind dat kinderen simpelweg recht op een knuffel hebben, in deze rare tijd. Maar ik let extra goed op de hygiëne. Vanochtend heb ik mijn handen misschien wel twintig keer gewassen, iedere keer als ik deurklinken heb aangeraakt of snotneuzen heb afgeveegd, loop ik weer naar de kraan. Ook probeer ik afstand te houden van de andere leidsters en spring ik onder de douche zodra ik thuis ben. Normaal gezien ga ik eerst rustig eten.”

Nu de vraag naar zorg toeneemt in Gelderland, verwacht Prokino meer kinderen. Mensen met een cruciaal beroep kunnen hun dochters en zoontjes nu ook in de weekenden brengen, ’s avonds en zelfs ’s nachts. “Voelden ouders zich in de eerste week schuldig dat zij gebruik moesten maken van de noodopvang, is dat nu wel voorbij. Ze zijn blij en dankbaar dat we er zijn, dat wij werken zodat zij kunnen werken. En al vind ik het mijn maatschappelijke plicht om hier te staan, die waardering doet goed.”

Lees ook:

Gestreamde diensten, online condoleanceregisters: zo kunnen mensen op afstand toch samen rouwen

De artsen van de ic-afdelingen ontvangen dagelijks applaus, maar er zijn meer mensen die de samenleving draaiende houden tijdens deze coronacrisis. Aflevering één van Brede Schouders: de uitvaartverzorger.

Nog een maand thuisonderwijs? ‘Het leuke is er nu wel vanaf’

Of we het nu leuk vinden of niet, de scholen blijven nog minstens tot de meivakantie gesloten. Het besluit dwingt ouders en leraren om de bakens te verzetten. Het devies: wees mild voor elkaar.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden