InterviewZorg

Hulp na medische misser zou er voor iedereen moeten zijn: ‘Ontzettend moeilijke periode’

Bart van der Kamp en zijn moeder zijn kregen een steun van slachtofferhulp, nadat Barts vader door een medische misser in het ziekenhuis overleed.  Beeld Bram Petraeus
Bart van der Kamp en zijn moeder zijn kregen een steun van slachtofferhulp, nadat Barts vader door een medische misser in het ziekenhuis overleed.Beeld Bram Petraeus

Bart van der Kamp en zijn moeder kregen begeleiding van slachtofferhulp. Zijn vader overleed door een onopgemerkte bloedprop. ‘Als ze iets beter hadden gekeken, dan was hij er nog geweest.’

Nooit had zijn vader klachten. Zijn moeder, over haar maakte Bart van der Kamp (50) zich al jaren zorgen. Zij had allerlei ernstige kwalen, maar zijn vader? Die was al 79, maar op de plaatsing van een nieuwe hartklep in 2009 na, sterk en gezond. “Nooit iets aan de hand. Zo vitaal als wat”, vertelt Van der Kamp.

Toch belandde zijn vader op een woensdag in november 2019 plotseling in Tergooi, een ziekenhuis in het Gooi. “Hij had pijn in zijn nek, vlagen van koorts en zijn hartslag leek onregelmatig.”

‘Hij klaagde over buikpijn’

Een serie onderzoeken volgde, maar een oorzaak werd niet gevonden. “Op zaterdagochtend begon hij opeens te klagen over buikpijn. Dat was vreemd: dat had hij nooit.”

De radioloog bekeek op zaterdagmiddag een nieuwe CT-scan, maar zag een afsluiting in de darmen over het hoofd. In de hoofdslagader zat een bloedprop, maar gezien werd die niet. Zonder ingrijpen verergerde de situatie snel. De vader van Van der Kamp werd 24 uur later, op zondagmiddag, naar de intensive care gebracht. Per ambulance, naar een vestiging van het ziekenhuis in een andere gemeente.

De bloedprop werd alsnog verwijderd

“Daar zag de dienstdoende chirurg het wel direct.” Een operatie volgde snel en de bloedprop werd verwijderd, maar dat bleek te laat: Van der Kamps vader was al ernstig verzwakt. “Snelheid van handelen is in zulke gevallen cruciaal”, weet zoon Van der Kamp nu. Vier dagen nadat zijn vader in het ziekenhuis was gearriveerd, overleed hij.

Dat er iets was misgegaan, dat gevoel had zijn zoon meteen. Alleen: wat wist hij nou van medische zaken? Een melding van het ziekenhuis bleef bovendien uit. “We waren intussen vooral in shock. Een week voor zijn dood had hij nog kerngezond op de verjaardag van onze oudste zoon gezeten.”

Twee maanden na de dood van zijn vader, na een kerst en oud en nieuw in sombere sferen, kwam opeens de bevestiging van hun vermoeden. “Mijn moeder, in de tachtig, werd door de chirurg van het ziekenhuis als eerste gebeld,” zegt Van der Kamp.

In een brief gaf het ziekenhuis de fout toe

“Ook kwam er een brief. Daarin werd het toegegeven. Ze raakte helemaal van de wereld.” Van der Kamp zelf reageerde ontsteld. “Deze communicatie was zo slecht. Ze hadden transparant moeten zijn en ons direct moeten bellen.” Met de dood van zijn vader heeft hij nog steeds geen vrede. “Als ze iets beter hadden gekeken, dan was hij er nog geweest.”

Van der Kamp belde en vroeg informatie op, hij mailde met de raad van bestuur van het ziekenhuis – “Soms aardig, soms woedend” – en voerde gesprekken met betrokken artsen. “Ik wilde ze in de ogen kunnen kijken.”

In het medisch dossier dat hij in handen kreeg, las hij dat het ziekenhuis een dag na zijn vaders dood al concludeerde dat er mogelijk sprake was geweest van een ‘calamiteit’: ziekenhuisjargon voor een medische misser.

Moeder stond er ineens alleen voor

Ziekenhuis Tergooi deed mee aan een proef van het Fonds Slachtofferhulp: gedupeerden van medische missers en de nabestaanden van overleden patiënten konden zich laten bijstaan door onafhankelijke casemanagers van Slachtofferhulp Nederland. Van der Kamp maakte gebruik van dat aanbod.

Samen met de casemanager zocht Van der Kamp naar mogelijkheden om zijn moeder, die zelfstandig woont, op gang te helpen.

“Zij stond er na 51 jaar huwelijk opeens alleen voor. Het in je eentje moeten redden, na zo’n traumatische ervaring en op die leeftijd, is opeens een totaal ander uitgangspunt.”

Dergelijke hulp zou altijd aan slachtoffers van medische missers en nabestaanden moeten worden aangeboden, vindt Van der Kamp. “Zonder haar had ik alles zelf moeten doen in een ontzettend moeilijke periode. Ze hielp met allerlei papierwerk waar mijn moeder helemaal geen raad mee wist. Ze zocht zelfs mee naar een goede rouwtherapeut.”

De casemanager is inmiddels gestopt, het leven van zijn moeder staat weer een beetje op de rit. De zaak is echter nog niet klaar: Van der Kamp diende namens de familie een claim in. De casemanager hielp nog uitzoeken hoe dat moest.

Nu is het oordeel volgens Van der Kamp aan de verzekering: welk bedrag wordt gekoppeld aan hun leed? Van het eventuele claimgeld overweegt de familie een kunstwerk te kopen. “Als aandenken aan een te vroeg geëindigd mensenleven.”

Reactie Tergooi

Tergooi wil vanwege de privacy niet inhoudelijk reageren. Het ziekenhuis stelt dat het graag heeft meegewerkt met de pilot van het Fonds Slachtofferhulp en dat de eerste ervaringen ‘ook voor het ziekenhuis positief’ zijn.

Bij een mogelijke calamiteit zegt het ziekenhuis direct een onderzoek te starten en de familie en Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd te informeren.

Lees ook:

Iemand die voor je opkomt na een medische misser: het helpt

Zeven ziekenhuizen werkten mee aan een proef van het Fonds Slachtofferhulp: ze boden slachtoffers van medische fouten een onafhankelijke ondersteuner aan. Dat werkt, zeggen gedupeerden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden