ReportageStrandgangers

Het virus lijkt niet meer te bestaan in het zonovergoten Zandvoort: ‘Ik ga nu toch niet door de stad zwalken’

Drukte op het strand van Zandvoort.Beeld Phil Nijhuis

Een strakblauwe hemel en een bomvol strand. Het is vrijdag een zomerse dag uit het boekje in het toeristische Zandvoort. De angst voor het virus lijkt even heel ver weg als het kwik de dertig graden passeert. 

Met zijn ogen dicht, verscholen achter de ronde glazen van zijn zonnebril, lijkt de enorme mensenmassa even heel ver weg. De zon glinstert kilometers ver over zee. Het gekrijs van twee verdwaalde meeuwen in de verder strakblauwe lucht, schalt zo nu en dan door het geluid van brekende golven in de branding. Liggend op zijn badlaken, helemaal vooraan op het strand, ziet Robbert van der Wal (48) weinig reden tot klagen.

Ja, het is stervensdruk in Zandvoort, erkent hij. Gezinnen, stelletjes, bierdrinkende jongeren, en vooral heel veel kinderen bedekken vrijwel iedere vierkante meter om hem heen, maar het hindert Van der Wal even niet. De Amersfoorter is allang blij dat hij deze tropisch warme vrijdagmiddag besloot zijn vakantieadresje in Amsterdam te ontvluchten.

“Ik heb eigenlijk een afschuwelijke hekel aan mensenmassa’s. Ik ga echt nóóit naar het strand”, lacht Van der Wal. “Maar je dacht toch niet dat we met dertig graden door zo’n stad gaan zwalken.” Hij ligt er pas enkele minuten, samen met dochters Naomi (19) en Bo (17), nog op adem komend van de bomvolle trein. “Het was ongelooflijk druk, niet normaal. Maar ik ben daar niet zo bang voor. Natuurlijk moeten we de kwetsbaren beschermen, maar hoeveel mensen raken uiteindelijk nou echt besmet?“

Een gekkenhuis op weg naar de kust

Terwijl het strand al nagenoeg vol is, dijen de files meer en meer uit. Het is een gekkenhuis op weg naar de kust. De aantrekkingskracht van het strand lijkt onbegrensd. Zoals al was aangekondigd bij drukte, besloot de Veiligheidsregio Kennemerland halverwege de middag de twee toegangswegen naar de badplaats af te sluiten, wegens ‘onveilige situaties in het dorp’.

Ook de NS waren voorbereid. Tot laat in de avond reden zes treinen per uur van en naar Zandvoort. ‘Alleen zitplaatsen zijn beschikbaar’, peperden de borden nog in. Die boodschap blijkt aan dovemansoren gericht. Ook de gangpaden staan vol met zwetende reizigers in zwembroek en teenslippers. Het is maar te hopen dat de mondkapjes enig effect sorteren. Geen Kalverstraat of Coolsingel zo vol als de sprinter van Haarlem naar Zandvoort vandaag.

Op het station worden strandgangers opgevangen door dranghekken die een slangvormige looproute aangeven, als een soort Efteling-opstelling. Eenmaal op de boulevard is er meer ruimte. Hordes toeristen, veelal Duitsers, lopen weer kriskras door elkaar. 

Ouders met stapels kinderen

Leunend tegen een statafel bij de viskraam, pauzeren Dirk (68) en Annemarie (63) Schipper van een fietstocht uit hun woonplaats Lisse. “Ongelooflijk, deze drukte. Dat had ik niet verwacht. Vandaag maar even geen strandwandeling voor mij”, zegt mevrouw Schipper. “We zagen net dat ze in de rij staan om überhaupt het strand op te mogen. Ouders lopen met stapels kinderen in hun armen. Waar zit toch je verstand, denk ik dan. En straks moeten ze ook weer allemaal naar huis.”

Even verderop, vlak voor ze de eerste zandkorrels nadert, werpt Merle Poelstra (18) een enigszins verontwaardigde blik over het strand. “Kan eigenlijk niet hè, zo vol.”  De geboren en getogen Zandvoortse is een ervaren strandganger, en ze weet samen met vriendin Bobbi van der Krieken (18) de rustige plekjes wel te vinden. 

“Maar ik erger me behoorlijk als ik dit zie. Ik vind het ook onbegrijpelijk dat mijn gemeente dit toelaat, waarom sturen ze mensen niet weg? Nu is het een beetje halfslachtig, schijnveiligheid, met looproutes en mondkapjes.” Alsof Covid niet meer bestaat, breekt Bobbi in. “Maar dat is natuurlijk wel zo. Soms komen mensen zo dichtbij, dat we wel vragen of ze meer uit de buurt willen gaan liggen. We krijgen ook weleens een vervelende sneer terug. Dan denk ik: dit is mijn strand!”

‘Ik neem het risico voor lief’

Kunnen de dorpelingen niet beter het goede voorbeeld geven, door juist nu strand te mijden? “Nah, daar is het nu te laat voor”, zegt Bobbi. “Of wij er wel of niet tussen liggen, maakt nu echt niet meer uit.”

Harde muziek, een biertje in de hand: een groepje vrienden geniet met volle teugen, midden in de massa. “Weet je, ik woon één hoog in Amsterdam. Ik vind het wel best, dan neem je het risico voor lief”, zegt Mike Elbertsen (33). “Ik geloof wel in die maatregelen, maar je moet vooral logisch nadenken. En dan ken ik niemand die het virus daadwerkelijk heeft gehad. Mijn vrienden ook niet.”

Lees ook:

Deze maatregelen nemen landen in Europa tegen de drukte aan de kust

Met de stijgende temperaturen stijgt ook de spanning bij de autoriteiten van kustplaatsen. Op sommige plekken in Europa zijn extra maatregelen genomen, waaronder een avondklok op stranden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden