InterviewEvacuatie uit Afghanistan

‘Hallo’, klinkt eindelijk de stem van mijn vriend. ‘Ik ben op Schiphol’

Evacués uit Afghanistan stappen uit bij een afgeschermd vrachtplatform op Schiphol.  Beeld ANP
Evacués uit Afghanistan stappen uit bij een afgeschermd vrachtplatform op Schiphol.Beeld ANP

Een 21-jarige student geneeskunde vertelde afgelopen week aan Trouw hoe haar vriend (23) in Kaboel probeerde op een vliegtuig naar Nederland te komen. Nu is hij terug.

“Ik was gisterochtend aan het werk bij de GGD toen er plots een onbekend nummer in het scherm van mijn telefoon verscheen”, vertelt Hasina. “‘Hallo’, klonk de stem van mijn vriend. ‘Ik ben op Schiphol.’” Ik geloofde m’n oren niet. Ik wist dat hij Kaboel had weten te verlaten en veilig naar Pakistan was gereisd. Maar dat hij nu al in Nederland was gearriveerd? Zo snel had ik hem niet thuis verwacht. Zijn telefoon is verdwenen in de chaos rond het vliegveld van Kaboel, dus hij had me niet kunnen bellen.

“Op Rotterdam Centraal ben ik op Musa afgevlogen. En ook al heb ik hem inmiddels stevig vastgehouden, nog steeds kan ik niet helemaal geloven dat dit avontuur tot een goed einde is gekomen. Of nou ja, avontuur? Misschien is nachtmerrie een beter woord. Dit wil ik nooit meer meemaken. Nachtenlang heb ik niet kunnen slapen. Steeds wist ik niet of hij wel veilig was, en bleef onduidelijk hoe en of hij wel weg zou komen uit Kaboel.

Twintig uur in de bus

“Hij zat in een van die drie bussen met Nederlanders die vaststonden voor het vliegveld daar, die bussen die steeds voorbij kwamen in het nieuws. Twintig uur lang werden ze de hekken niet binnengelaten. Na verloop van tijd ontstond er onenigheid in de bus. Sommigen wilden terugkeren naar de ambassade. Tussen de 120 passagiers in die drie bussen zaten ook gezinnen met kleine kinderen. En vrouwen konden al die tijd niet naar de wc.

“Maar Musa dacht het is nu of nooit. Hij wilde niet opgeven. Met z’n allen spraken ze af dat als ze om vier uur ‘s nachts nog steeds de poorten niet door waren, ze het vliegveld dan zouden verlaten en om zouden keren. Om tien voor vier gaven de Taliban uiteindelijk groen licht. Bizar toch?

“Op de nieuwe telefoon van mijn vriend, die ik voor hem heb gekocht voordat hij thuiskwam, komen nu om de haverklap berichtjes binnen. Zijn medereizigers bedanken hem. ‘Zonder jou was het niet gelukt om weg te komen’, schrijven ze. “Mijn vriend kreeg van de Nederlandse ambassadeur goedkeuring om zelf met de Taliban te onderhandelen over hun toelating tot het vliegveld. Dat heeft hij gedaan.

Op de Taliban afgestapt

“Met twee andere Nederlanders is hij op de Taliban afgestapt om te vragen wat ze nodig hadden om de bussen door te laten. Via de gegevens van de kentekenplaten van de bussen, hulp van de Nederlandse ambassadeur en de Amerikanen is het uiteindelijk gelukt. Ik ben supertrots op hem. En dan heeft hij in het vliegtuig naar huis ook nog een oude vrouw geholpen die haar bewustzijn verloor vanwege pijn op haar borst.

“Ze hebben ook echt een band gekregen, de Nederlanders die vastzaten in die bussen in Kaboel. Misschien kunnen ze na corona nog eens barbecueën met z’n allen.” Ze lacht. “Hoe het met mijn vriend gaat? Hij is meteen weer aan het werk gegaan en probeert de afgelopen week als een avontuur te zien, er een positieve draai aan te geven.

“Wel is hij nog een beetje moe. En hij maakt zich zorgen over zijn ouders, broer en andere familieleden. Bij hen was Musa op bezoek in Afghanistan. Zij wonen daar en hebben anders dan hij geen Nederlands paspoort. Ik merk dat hij veel met hen bezig is. Ikzelf voel me sinds gister twintig kilo lichter. Eindelijk is hij terug! Het is alsof ik droom.”

In het belang van de veiligheid de familie van haar vriend in Afghanistan, wil de geïnterviewde niet met haar achternaam in de krant. Haar volledige naam en die van haar vriend zijn bekend bij de hoofdredactie.

Lees ook:

‘Mijn vriend kan Afghanistan niet uit, aan het ergste wil ik niet denken’

Nog honderden Nederlanders wachten in Afghanistan op evacuatie. Voor familie en vrienden in Nederland is de spanning haast ondraaglijk. Een 21-jarige student geneeskunde vertelt hoe haar vriend (23) al dagen probeert op een vliegtuig te komen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden