ReportageRecreatie

Geen terrasjesweer, maar de diehards aan het water in Friesland zijn niet van suiker

Het terras van Beachclub Lemmer. Beeld Sjaak Verboom
Het terras van Beachclub Lemmer.Beeld Sjaak Verboom

In winterjas trotseren terrasliefhebbers aan de Friese waterkant kou en regen. Het gemis was groot, dus dan maar met het wijntje onder de paraplu. ‘Dit hebben we zo gemist.’

Al om kwart over elf stond Fokje Wolfs (66) met haar zwarte winterjas en sjaal in de woonkamer. “Anton zei: nu al? Maar ik dacht: laten we nou vast die kant op gaan.” En dus zit het gepensioneerde echtpaar al vóór twaalven aan de koffie met een koekje op het terras van Eetkavee Dikke Tút in het Friese Delfstrahuizen.

Het is amper tien graden, gitzwarte wolken trekken over het Tjeukemeer en het terras aan het water is nog uitgestorven. Maar dat drukt de pret niet. “Als het even kan, zitten we hier elke dag. We hebben de hele ochtend zitten wachten tot het twaalf uur was”, fluistert Fokje. Ze grijpt naar een pakje Zware Van Nelle en rolt een shagje. Anton (73) kijkt uit over het water, waar motorboot Lady M. met Duitse vlag richting het meer tuft. “Tegen kou kun je je kleden”, zegt Fokje met hese stem. “Het sociale contact, even eruit. Dit hebben we zo gemist.”

Kommer en kwel door het weer

De terrassen mochten vorige week woensdag na maanden sluiting weer open. Met mooi weer in het vooruitzicht zou het onmogelijk zijn om iedereen binnen te houden. Maar na een uitstekende eerste lentedag kwam al snel de klad erin, merkte café-eigenaar Sjoerd Abma. De afgelopen dagen kwam hij op zijn terras slechts een enkele verdwaalde gast tegen.

Het terras van Eetkavee Dikke tút (Fries voor ‘dikke kus’) in Delfstrahuizen. Beeld Sjaak Verboom
Het terras van Eetkavee Dikke tút (Fries voor ‘dikke kus’) in Delfstrahuizen.Beeld Sjaak Verboom

“Ik verbaasde me erover dat sommige gasten toch gingen zitten met dit weer”, lacht hij. “Dan sta ik daar te bibberen en zitten de gasten in de regen. Ik kan me niet voorstellen dat je dat voor je plezier doet, maar ze komen wel. Mensen willen eruit, dan maar in de regenjas.”

null Beeld Louman & Friso
Beeld Louman & Friso

Afgelopen week deden een paar gasten een ‘terrassenchallenge’. “Ze waren hier met de boot en wilden elke dag naar het terras, weer of geen weer.” Dat zijn de uitzonderingen, goed weer is allesbepalend, baalt Abma. “Mogen we weer open, krijg je dit. Dat is frustrerend en zuur.” Wel komt er dit weekend beter weer aan. “Desondanks was ik liever drie weken later opengegaan en dan helemaal.”

Een voorzichtig zonnetje

Op zijn terras zit ook de jarige Jan van Smirren voor zijn eerste terrasbezoek in lange tijd. Voor hem staat een koud biertje schuimend op tafel, zijn vrouw Grietje slurpt aan een glas rode wijn terwijl ze in elkaar krimpt. “Ik mis alleen de heater”, knipoogt ze. Af en toe breekt heel voorzichtig het zonnetje door. Jan: “Je ontmoet hier weer mensen. Het is gewoon gezellig.”

Het terras van Dikke tút in Delfstrahuizen. Beeld Sjaak Verboom
Het terras van Dikke tút in Delfstrahuizen.Beeld Sjaak Verboom

Tien kilometer verderop, in Lemmer, begint het al te spetteren op het terras van Beachclub Lemmer aan het IJsselmeer. Desondanks zitten er plukjes gasten, palmboompjes wapperen in de wind en serveersters gaan met sorbets rond alsof het een stralende zomerdag is.

“Het mag niet regenen!”, smeekt een ober. Maar de familie Van de Berg is niet van suiker, roept Gert Jan (69). “Hier hebben we zo verschrikkelijk naar verlangd.” Hij is met zijn kleinkinderen op stap, op tafel staan borden poffertjes en patat met frikandellen. “Veel te veel”, lacht de tienjarige Caspian. “We mochten twee gerechten bestellen.” Gert Jan grinnikt. “We zijn erg enthousiast.”

In Delfstrahuizen ziet eigenaar Abma van de Dikke Tút ook het voordeel in van het slechte weer. “Bezoekers moet je nu wegjagen om vijf voor zes, dat wil je eigenlijk niet. Nou, met dit weer hoeven we dat in ieder geval niet doen.” Hij lacht er wat cynisch bij.

Lees ook:

De terrastraditie kwam in Nederland slechts aarzelend op gang

Nu deze week de terrassen weer openden na maanden van gedwongen sluiting, leek het wel alsof het land de herintroductie van een eeuwenoude, diepgewortelde traditie vierde. Maar niets is minder waar. Rond 1900 was buiten een drankje doen of een hapje eten een noviteit.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden