Watersnoodramp

Er wordt nog steeds gezocht naar vermisten van de Watersnoodramp. Met succes

Ouwerkerk.Beeld Phil Nijhuis

Op Schouwen-Duiveland is een onbekend graf gevonden met een slachtoffer van de Watersnoodramp uit 1953.

Als forensisch onderzoeker Hans Geldof van de politie Zeeland-West-Brabant in de zaal kijkt, krijgt hij een beeld van het aantal mensen dat nog is vermist na de Watersnoodramp van 1953. Ongeveer honderd belangstellenden zijn afgekomen op zijn presentatie in het Watersnoodmuseum in het Zeeuwse Ouwerkerk. Dat zijn er net zoveel als het aantal personen dat 67 jaar geleden verdween en nooit is teruggevonden. Geldof heeft nieuws. Er is een tot nu toe onbekend graf gevonden met een anoniem slachtoffer.

Waar? Dat komt straks. Eerst wil hij laten zien hoe belangrijk het is dat families duidelijkheid krijgen. Waarom sinds 2013 een DNA-onderzoek loopt in Schouwen-Duiveland om de onbekende doden te identificeren. Dan moeten deze doden natuurlijk eerst worden gevonden.

Soms lukt dat, door toeval, zoals bij de familie Penning. Mariëlle Penning vertelt over haar opa, die in 1953 kapitein was op de kustvaarder Westland die in de Noordzee ter hoogte van Terschelling verging. 

Opa na 66 jaar terecht 

De vermissing van opa hoorde bij het gezin waarin Penning opgroeide. Ze miste iets. En dat gold al helemaal voor haar vader, ook aanwezig bij de presentatie. Hij was twee jaar oud toen het schip verging. Hij had geen herinnering, alleen een vage notie, zegt hij.

Vorig jaar zomer bezocht Penning het wrakkenmuseum in Terschelling en kwam er achter dat op het eiland een graf was van een onbekende man die in 1953 aanspoelde. Forensische onderzoekers namen DNA af bij haar vader. “Na zes weken werd ik gebeld”, zegt ze. “Wanneer we konden afspreken. Dan laat je echt even alles uit je handen vallen.”

In het Watersnoodmuseum staan namen van slachtoffers. Beeld Arie Kievit

Er was een match. Opa was na ruim 66 jaar terecht. “Het was mooi, emotioneel en helend,” zegt Penning. Voor haar vader is de vage notie nu ‘iets reëels’ geworden. Afgelopen vrijdag ging de familie voor het eerst naar het graf in Terschelling. “Er ligt nu een steen, met een naam erop.”

Geldof wil nu ook een steen met een naam erop voor de persoon in het onbekende graf dat hij op het spoor kwam door krantenberichten uit 1954. Hij las dat er in die tijd veel herbegrafenissen waren. Op een dag waren er twee begrafenissen. Eén in Ouwerkerk en één in het naburige Nieuwerkerk. Die trokken zijn aandacht.

De begrafenissen waren symbolisch. Dat wil zeggen: er werden twee niet-geïdentificeerde personen begraven die stonden voor alle vermisten. Ouwerkerk organiseerde de uitvaart van een vrouw, Nieuwerkerk de begrafenis van een man. Met de nieuwe DNA-technieken, dacht Geldof, kon hij achterhalen wie in de graven lagen. Maar waar waren die?

In Ouwerkerk spraken bewoners over een graf op de plek waar nu een monument staat. Geldof en forensische onderzoekers pakten de radar erbij en zagen verstoring van de grond, over de lengte van zo’n twee meter. Graafwerk toonde waarom. Daar lag de vrouw. Na DNA-onderzoek bleek er een match. Voor een familie in Zeeuws-Vlaanderen was een levenslang vraagstuk opgelost.

Een monument? Jazeker

Dan Nieuwerkerk. Waar was de onbekende man gebleven? Geldof zocht naar foto’s, zag hoe een stoet van honderden mensen in zwart uitliep voor de begrafenis om zo afscheid te nemen van dierbaren van wie nooit meer iets was vernomen. En er was een foto van het graf, met andere kruizen in beeld. Zo kon hij uitpluizen wat de locatie was.

Hij kwam uit in het vak op de Nieuwerkerkse begraafplaats, waar bijna 250 stenen liggen voor slachtoffers van de Watersnoodramp. Soms staat er ‘vermist’ onder de naam, het zijn gedenkstenen zonder lichaam. Midden in het vak staat een monument voor de slachtoffers. Een monument? Jazeker, net als in Ouwerkerk staat er een beeld precies op de plek waar de onbekende drenkeling van ’53 was begraven. Nu nog DNA afnemen, zodat opnieuw een familievraagstuk is opgelost.

Lees ook:

Watersnood: 1836 mensen verdronken, maar hun verhalen leven voort

In de nacht van woensdag op donderdag is het 65 jaar geleden dat Nederland werd getroffen door de Watersnood. Er stierven 1836 mensen en 100.000 mensen werden dakloos. Hun verhalen leven voort, blijkt uit twee nieuwe boeken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden