Martha Wolters staat met haar man en zoon in hun caravan op locaties in de Overijsselse gemeente Goor om te protesteren tegen het feit dat ze nog steeds geen standplaats voor hun wagen hebben.

Zomer 2020

Eindelijk kan Martha (53) actievoeren: net zo lang wildkamperen tot de burgemeester haar een plek geeft

Martha Wolters staat met haar man en zoon in hun caravan op locaties in de Overijsselse gemeente Goor om te protesteren tegen het feit dat ze nog steeds geen standplaats voor hun wagen hebben.Beeld Herman Engbers

Door corona blijven veel mensen in eigen land, maar we zitten niet bij de pakken neer. Trouw vraagt: hoe brengt u deze onvergetelijke zomer door?

Voor iemand die zo graag in een huis op wielen woont, leeft Martha Wolters (53) knap lang in een woonwijk. Bijna twintig jaar zit ze met haar partner Kobus en zoon Jan naar eigen zeggen opgesloten tussen de muren van de hun toegewezen woning. Voor de kerstdagen van vorig jaar zou ze eindelijk, na een jarenlange strijd met de gemeente Hof van Twente, een vaste standplaats hebben voor een woonwagen. In het door de familie zo gekoesterde plaatsje Goor.

Maar die standplaats kwam er niet en belofte maakt schuld, aldus Wolters. Ze dreigde net zo lang te gaan actievoeren in de gemeente, tot ze een plek toegewezen kreeg. Maar toen dook het coronavirus op. Het plan om al in het voorjaar met haar caravan voor het gemeentehuis in Goor te bivakkeren ging in de ijskast. “Een paar jaar geleden stonden we daar al. Onze actie zorgde voor veel toeloop en we willen ook graag reactie. Dat kon in april echt niet.”

Martha Wolters staat met haar man en zoon in hun caravan op lokaties in de gemeente om te protesteren tegen het feit dat ze nog steeds geen standplaats voor hun wagen hebben. Op de foto: Martha treft voornbereidingen voor het eten, op het kampement hebben ze een klein keukentje gebouwd.Beeld Herman Engbers

Tot ze vorige week in het regionale dagblad Tubantia las dat ‘het nog wel twee tot drie jaar duurt voordat binnen de gemeente Hof van Twente nieuwe woonwagenlocaties beschikbaar komen’. De rapen waren gaar. Ze pakte noodzakelijke spullen in, Kobus en Jan trokken de caravan uit de stal, samen maakten ze een paar spandoeken en ze trokken naar het Schoolfeestplein voor het gemeentehuis. Op vakantie? Dat gaan ze vanwege het coronavirus toch niet.

Thuis douchen, water halen en de telefoon opladen

Inmiddels is het een paar dagen later en staan de caravan en tentjes van het gezin Wolters op een grasveldje aan de rand van een woonwijk. Op de achtergrond fluit de ketel, de koffie is bijna klaar. Wolters is in de weer met potten en pannen, vanavond staat macaroni op het menu en het is even wennen op het gasstelletje. Haar man Kobus bevestigt een vloerzeiltje voor de caravan. Elektra en stromend water zijn er niet, de luxe douche in de caravan kan nog niet aan. Om de beurt moet het drietal alsnog naar huis om te douchen, water te halen en telefoons op te laden.

Martha WoltersBeeld Herman Engbers

Toch is het nu al een onvergetelijke zomer, zegt Wolters. “Ik heb nog nooit zo goed geslapen. Ik voel me bevrijd hier, als een vogel. De wethouder zei: als je toch gaat actievoeren, regel jezelf dan een stevige wintercaravan. Nou moet je ’m zien, deze gaat alle seizoenen mee.”

Wolters laat zich niet uit het veld slaan door de woorden van het gemeentebestuur. Ze sprak al meermalen met burgemeester Ellen Nauta, die de protesterende kamper twee keer een ultimatum stelde: voor 20:00 uur vertrekt u van deze plek. En dus zwerft het gezin met caravan en tent door Goor, want weer naar huis, dat gaan ze naar eigen zeggen nooit meer. Of er moeten stevige beloftes komen van niemand minder dan burgemeester Nauta zelf. Die heeft tot nu toe beloofd om de situatie van het gezin te bekijken, maar ze kon niet toveren, zei ze tegen Tubantia.

Martha WoltersBeeld Herman Engbers

De voorspelde toeloop is niet overdreven, Wolters’ aanwezigheid krijgt veel aandacht. Maar niet alleen van buurtbewoners, ook boa’s en de politie kwamen al een paar keer langs. “Ik weet hoe dat gaat, ze moeten ons niet. We zien er wat anders uit, hebben andere gewoonten en dat vindt de gemeente moeilijk. Gelukkig zijn de mensen hier fantastisch. Goor is echt mijn plekkie, ons Twentse Haagje. Ik blijf het hele jaar in mijn caravan.”

Lees ook:

Deel 1 in deze zomerserie:

Sleutelen en solorijden, want toertochten zitten er voor de ‘oudere jongeren’ niet in

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden