Coronacrisis

Een raar afscheid voor groep 8: met geschater en tranen, maar zonder ouders

De leerlingen van groep 8 van basisschool De Windroos in Zaandam nemen afscheid met Turkse pizza en een rapportuitreiking. Hun ouders mochten er niet bij zijn vanwege de coronaregels. Zij konden hun kroost thuis via een liveverbinding op de computer afscheid zien nemen.Beeld Patrick Post

De achtstegroepers van De Windroos in Zaandam, die Trouw tijdens de coronacrisis volgt, nemen deze week afscheid van hun basisschool. Hoe kijken zij terug op de afgelopen maanden?

De kinderen verdringen zich rond de camera en zwaaien uitbundig naar de lens. Thuis zitten hun ouders voor de computer, om hun kroost via een live-verbinding afscheid te zien nemen van de basisschool. Dat ze er vanavond niet ‘echt’ bij mogen zijn is jammer, vindt Rojin (12). “Het is best raar. Maar het moet maar zo.”

In de met slingers versierde aula van De Windroos zitten de achtstegroepers aan twee lange tafels. Veel leerlingen hebben zich netjes uitgedost, met stropdas en giletje of een bloem in het haar. Ze doen hun best om niet te knoeien met de sla en saus die uit de Turkse pizza’s druipt. Geen sinecure, gezien de spanning die in de lucht hangt voor dit bijzondere moment.

De leerling van groep 8 van basisschool De Windroos nemen afscheid met Turkse pizza.Beeld Patrick Post

Zonder ouders

Het liefst wilden ze het afscheid in kleine groepjes vieren met ouders erbij, zegt directeur Bernadette von den Benken. Maar dat mag onder de huidige omstandigheden niet. Ouders mogen het schoolplein niet op, dus zij komen pas na het afscheid de kinderen halen - buiten het hek.

Zeker voor de achtstegroepers was het een raar jaar, zegt meester Erik Smit. Van half maart tot de meivakantie zaten ze plots wekenlang thuis. “Ze missen dat proces van met z’n allen naar het afscheid toegroeien. Dat is natuurlijk jammer. Anderzijds was het thuiswerken een prachtige wenperiode voor het voortgezet onderwijs. Sommige leerlingen hebben me echt positief verrast.”

Juf Alie Zwaagstra merkt vooral op dat de verschillen tussen haar leerlingen tijdens de lockdown groter leken te worden. “Sommige kinderen gedijden erbij, anderen gingen echt de andere kant op en verloren hun motivatie. Omdat we ook geen Citotoets hadden, weten we pas volgend schooljaar wat de echte impact is van deze periode.”

Raar

Wat de coronacrisis met hen gedaan heeft, vinden veel kinderen lastig te verwoorden. Het was vooral ‘raar’. “We waren het niet zo gewend”, zegt Mahmut (13) peinzend. “Ineens kwamen we thuis te zitten. Dat was wel gezellig. Mijn zusje was ook thuis. Maar ik vind het wel jammer dat mijn ouders niet bij de musical konden zijn en dat ze nu niet mogen komen.”

In de zomervakantie gaat hij, net als veel andere kinderen uit zijn klas, naar Turkije. De meesten zijn vooral blij dat het jaar erop zit en kijken uit naar de vrije periode die nu aanbreekt. Deejay (12) gaat ‘lekker chillen’, zegt hij. Zijn vriend Jaimy (12) gaat naar een camping in Nederland. “Wij hoeven elkaar straks niet te missen”, zegt Jaimy terwijl hij zijn vriend vastgrijpt. “We komen na de zomer bij elkaar in de klas op het Pascal Zuid.”

Na het eten spreken meester Erik Smit en juf Alie Zwaagstra de leerlingen één voor één toe. Ze hebben voor iedereen een korte powerpointpresentatie gemaakt met foto’s, eigenschappen en de middelbare school waar de leerlingen straks naartoe gaan. De kinderen zijn uitgelaten en liggen om de haverklap in een deuk, vooral als er foto’s van vroeger voorbijkomen of er steken onder water worden uitgedeeld.

Sommige leerlingen zijn veranderd tijdens de coronacrisis, zegt Zwaagstra. Zoals Rojin, die volgens haar minder kritisch is geworden. “Eerst vond je er niets aan op school. Toen kwam de crisis. Ik kwam je thuis je huiswerk brengen en toen zei je: ‘Ik ben zó klaar met het thuis zijn. Ik wil mijn vriendinnen zien’. Sindsdien heb je er meer zin in.”

Na de toespraken krijgen alle kinderen een tasje met hun rapport, foto’s en een afscheidsboek. Tussen een haag van leerkrachten lopen ze onder luid applaus het schoolplein af, hun ouders tegemoet. In de late avondzon volgen de laatste omhelzingen.

Met armen vol cadeautjes loopt juf Alie tussen de leerlingen en ouders door. Een kleine jongen met zwart haar drukt zich huilend tegen haar aan. Hij emigreert deze zomer naar Turkije. Het maakt iets los wat de hele avond al onder het geschater verborgen zat. Dan komen ook bij anderen de tranen.

Lees ook:

Een musical zonder ouders

Een film, livestream of zelfs een speciale coronamusical: door de nieuwe maatregelen moesten scholen creatieve oplossingen bedenken voor de afscheidsmusical van groep 8. Hoe gaan ze daarmee om?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden