Adoptie

Dilani Butink (28) weet door haar adoptie niet waar ze vandaan komt - en stelt de staat aansprakelijk

Dilani Butink voor de rechtbank. Volgens haar heeft de Nederlandse overheid te weinig gedaan om gesjoemel met adopties te voorkomen. Beeld ANP Phil Nijhuis

Een baby van amper twee dagen oud komt bij Nederlandse adoptieouders terecht. 28 jaar later stelt ze de staat en de stichting die bij haar adoptie in Sri Lanka bemiddelde aansprakelijk voor de mogelijke misstanden van toen. 

De pijn die Dilani Butink (28) ervaart door haar adoptie is duidelijk zichtbaar, merkt de rechter op. Wat ook de uitkomst zal zijn van de procedure die ze is gestart vanwege mogelijke misstanden rond haar komst naar Nederland, de rechtbank begrijpt en ziet haar persoonlijke leed, zegt de voorzitter. 

Butink heeft even daarvoor in de zittingszaal in Den Haag uiteengezet wat het voor haar betekent om niet te weten waar ze vandaan komt. “Ik leef continu met de vraag: wie ben ik? Als mensen vragen waar ik vandaan kom, weet ik niet wat ik moet antwoorden. Ik ben te donker om een Nederlander te zijn, te blank voor een Sri Lankaan. Dat zit me vaak in de weg. Het raakt me.” 

De juridische vraag die in de zaak voorligt, is evengoed een stuk gecompliceerder. Want zijn de Nederlandse staat en de Stichting Kind en Toekomst, die destijds bemiddelde bij de adoptie, verantwoordelijk voor dat leed? 

Volgens Butink, gesteund door haar adoptieouders, wel. Ze wil niet alleen erkenning dat er te weinig is gedaan om gesjoemel met haar adoptie te voorkomen, maar vraagt de Nederlandse overheid ook om een soort DNA-databank op te zetten. Zo kunnen zij en ook anderen geadopteerde kinderen een poging doen hun biologische ouders terug te vinden. Butink ging eerder in Sri Lanka op zoek, maar vond niets van haar geboorteregistratie terug. Haar papieren zijn vervalst, vermoedt ze.

Babyfarm

Volgens haar advocaat Lisa-Marie Komp stonden destijds niet de belangen van het kind voorop, maar het financieel gewin dat met adopties gemoeid was. In 1992 gingen de Nederlandse ouders van Butink eigenlijk naar Sri Lanka om een ander kindje op te halen. Toen die werd teruggetrokken uit de adoptieprocedure, kregen ze na een week Dilani overgedragen. Amper twee dagen oud, geruild en verhandeld als een product, stelt Komp. “Stichting Kind en Toekomst betaalde exorbitante bedragen per baby aan de bemiddelaar in Sri Lanka. Een adoptiebemiddelaar daar verdiende wel 116 keer het maandsalaris van de gemiddelde ambtenaar. En dat zijn de mensen die volgens de Nederlandse staat en de stichting zouden toezien op het belang van de kinderen.”

Dat je daar niet blind op kon vertrouwen, wist de Nederlandse staat destijds al heel lang, zegt Komp. Zo was er eind jaren tachtig een zogeheten babyfarm ontdekt in Sri Lanka: kwetsbare moeders werden er onder druk gezet hun kind af te staan. De adopties uit het land werden destijds even onderbroken, maar daarna ging het gewoon weer door. Zo hield Nederland volgens Komp de misstanden in stand.

De staat en de Stichting Kind en Toekomst zien dat anders. De misstanden waar Butink en haar advocaat op doelen, speelden jaren voor haar adoptie. En dat er weleens iets misging, bewijst nog niet dat dat ook in haar zaak zo was.

Volgens Stichting Kind en Toekomst verliep de procedure destijds zorgvuldig. Zo keurde een rechter in Sri Lanka de adoptie goed. De biologische moeder was bij die zitting aanwezig. Dat zij nu niet gevonden kan worden, betekent nog niet dat er sprake is van fraude, stelt de advocaat namens de stichting. Hoe pijnlijk ook, sommige moeders willen niet gevonden worden door kinderen die ze hebben afgestaan.  

De zaak is bovendien verjaard, benadrukt de landsadvocaat namens de staat. Twintig jaar de tijd had Butink om juridische stappen te ondernemen. Er waren er zeker 26 voorbij voordat ze dat deed. 

Op 9 september doet de rechtbank uitspraak. 

Lees ook: 

‘Ik ben een weggeefkind.’ Over de gevolgen van een adoptie

Schrijver en dichter Eke Mannink publiceerde haar debuutroman ‘Zo stroom ik van je over’, over de gevolgen van een adoptie. Die van haarzelf, welteverstaan. De bedoeling was een punt te zetten achter een lang verhaal, het werd een nieuw begin.

Jessica werd als baby afgestaan: ‘Niemand vroeg zich af hoe het met dat kleine meisje was’

De Kinderbescherming speelt een belangrijke rol bij adopties. Geadopteerde Jessica Bijvang (54) stelt die rol nu aan de kaak. ‘Het is een schande wat er met mij gebeurd is. Niemand heeft zich om mij bekommerd.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden