Vlnr: moeder Ainom, Myrian, Senait, Delina, Naeb en vader Mahari.

Thuisonderwijs

Delina is blij dat ze weer naar school kan, want haar ouders spreken bijna geen Nederlands

Vlnr: moeder Ainom, Myrian, Senait, Delina, Naeb en vader Mahari.Beeld Patrick Post

Voor het gezin van Ainom en Mahari uit Eritrea is het goed dat de basisschool vandaag weer open gaat. Al is er door school en ‘schoolmaatje’ Ivan de laatste weken ook veel hulp geboden.

Hun ouders spreken bijna geen Nederlands en kunnen niet lezen of schrijven. Terwijl veel van hun leeftijdsgenootjes de laatste weken thuisonderwijs kregen van vaders en moeders, moesten Delina (13), Senait (10), Naeb (9) en Millian (7) de afgelopen weken vooral zelf hun schoolopdrachten doen. Volgens moeder Ainom (31) hebben ze zich kranig geweerd. “Ze doen het goed”, gebaart ze. Maar fijn is het wel dat de basisscholen weer open kunnen. Senait heeft vooral haar juf Monique gemist. “Ze vertelt rustig en ze is heel lief.”

De familie vluchtte vier jaar geleden uit Eritrea. Inmiddels is er nog een babybroertje geboren en woont het gezin in Amsterdam-Oost. Het huis oogt wat leeg; afgezien van een bijzettafel en een grote bank staan er bijna geen meubels in de woonkamer. Wel heeft de familie kleurrijke heiligen aan de muren gehangen. Ze kijken glimlachend op de gezinsleden neer.

Geen eigen kamer

Het online onderwijs was lastig voor de kinderen. Alleen Delina kon op haar eigen kamer werken, de anderen moesten hun werk allemaal in de woonkamer doen wat hun concentratie niet bevorderde. Toch houden ze allemaal van leren.

“Taal en rekenen vind ik het leukst op school. En buitenspelen”, vertelt Naeb. Maar, zegt Delina, thuis is er niet echt hulp. Omdat vader Mahari (38) en moeder Ainom de Nederlandse taal onvoldoende beheersen, kunnen zij hun kinderen niet helpen bij het schoolwerk. Hun kinderen helpen hén vooral, door te tolken. Al is dat ook lastig. “Hm, vertalen”, klinkt het dan vanaf de bank. Dat haar ouders alleen Tigrinya en geen Nederlands spreken, vindt Senait moeilijk. “Ik word er af en toe een beetje boos van”, zegt Delina.

Troef Ivan

Eén grote troef hadden de kinderen achter de hand: vrijwilliger Ivan Oostvriesland van de organisatie Schoolmaatjes ONS, een bedaarde man met een vriendelijke glimlach. Oostvriesland doet mee aan het schoolmaatjesproject in Amsterdam- Oost, waarbij vrijwilligers de brug zijn tussen school en ouders met een vluchtelingenachtergrond.

Dat komt zeker in coronatijd van pas; Oostvriesland kon tijdens de lockdown als hulplijn bij moeilijke reken- en taalopdrachten worden gebeld of geappt, op woensdagen komt hij bij de familie thuis. Het ‘schoolmaatje’ regelt ondertussen van alles voor de familie: van logopedie voor twee van de kinderen tot hulp van de dokter, tandarts en andere instanties. En door zijn hulp krijgt de kleine Millian nu balletles.

Leerachterstand

De basisschool van de kinderen, op loopafstand van het huis van de familie, is erg betrokken bij het gezin, vertelt Oostvriesland. “Er is veel oog voor de behoeften van de kinderen. In samenspraak met mij heeft de school begin januari besloten dat de kinderen naar school mochten komen omdat ze zich thuis moeilijk konden concentreren.” Toch heeft hij zich in het begin wel zorgen gemaakt. “De kinderen zijn slim en rustig, maar hebben wel echt een achterstand. Die moest niet groter worden.”

Veel dingen die hun Nederlandse klasgenootjes normaal vinden, zijn voor hen nieuw. Dat er iedere dag een nieuwe krant wordt gedrukt, en dat je die in je eigen brievenbus bezorgd kunt krijgen, bijvoorbeeld. Senait en Delina zetten grote ogen op. “Echt? Is een krant maar voor één dag?” Ja, legt Oostvriesland geduldig uit. “Net als nieuwsberichten. Die komen toch ook steeds opnieuw?”

De enige die maandag nog niet helemaal terug de klas instapt, is de 13-jarige Delina. Zij mag twee korte dagen naar haar middelbare school, op donderdag en vrijdag. Dat ze de rest van de dagen thuis moet blijven, vindt ze niet zo erg. “Dan kan ik met mijn babybroertje knuffelen.” Boven haar bureau hangt een keurig, zelf opgesteld rooster in een regelmatig schoolhandschrift. Het begint stipt om half negen ‘s ochtends met rekenen.

Om privéredenen is de achternaam van de familie weggelaten. Deze is bij de redactie bekend.

Lees ook:

De basisscholen gaan nu open, maar voor hoelang? De Britse variant kan spelbreker zijn

De ene week voert het kabinet een avondklok in vanwege de alarmerende situatie, een paar weken later besluit het de basisscholen te openen. Terwijl er zoveel onzeker is en blijft, stelt het OMT dat in meerderheid toch kiest voor openen van de scholen. Hoe lang blijven ze open?

De basisschool dichthouden? Dat mag niet zomaar

Zet een Brabantse scholenkoepel een precedent door de scholen volgende week dicht te houden? Angst voor virusmutanten is daarvoor juridisch geen geldige reden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden