Reportage Zorg

De zwoele dokter wil best op de foto voor de instagramzusters

Het imiteren van een cover van een doktersroman zorgt voor de nodige hilariteit bij de zusters van de OK in Amsterdam. Beeld Jean-Pierre Jans

Druk, druk, druk klinkt het in de zorg. De instagramzusters van het Amsterdam UMC houden het werk leuk door doktersromannetjes te imiteren en instagramstories te maken.

Hoe vind je een knappe dokter binnen een paar minuten? “De koffiekamer!”, roept verpleegkundige Amy Tjoeng. Samen met haar collega’s Suzanne Coltof en Sonja Verbij zoeft ze door de gang met operatiekamers in Amsterdam UMC aan de Meibergdreef, richting de ruimte waar artsen en assistenten de nodige cafeïne nuttigen tussen operaties door.

De nietsvermoedende en slaperige anesthesist Eef van Duin doet net de deur van het koffiehok open. Het eerste bakkie van de dag lonkt. Tjoeng (28) spreekt hem aan: “Eef, we hebben een opdracht voor je!” Op haar telefoon laat ze een foto van de cover van een doktersroman zien. Een zwoel kijkende dokter zit op een tafel, een zuster kijkt hem dromerig aan. “Wil jij deze dokter spelen?”

Van Duin – lang postuur, donkere krullen – schiet in de lach en zegt gelijk ja. Tjoengs armen vliegen de lucht in. “Eef doet het”, roept ze naar haar collega’s. Verbij (35) gaat direct op pad om een leeg kantoortje te zoeken waar ze de foto kunnen ensceneren. Als de koffie uit de automaat in Van Duins kopje stroomt, zegt hij, hoofdschuddend: “Het is moeilijk nee zeggen tegen deze meiden.”

Valentijnsdag

Dit zijn de instagramzusters in actie. Ze maken nu bijna een jaar furore­­ met hun account OK-stories (@ok.stories.24.7), waarop ze hun volgers een kijkje in de keuken geven. Waar de hele zorg zwoegt onder personeelstekorten en regeldruk, houden zij het op deze manier leuk. Onder andere door elke maand een doktersroman te imiteren, een idee dat ooit begon op Valentijnsdag.

Ook delen ze foto’s van hun gekleurde sokken en klompen – Colthof (30): “Het enige waarmee we ons kunnen onderscheiden, we mogen bijvoorbeeld geen sieraden” –, van het gereedschap dat ze klaarleggen voor de artsen of van een hoofd dat zogenaamd los van de romp op de operatietafel ligt. Tjoeng: ‘Want soms ligt ons hoofd nog in het weekend, als we op maandagmorgen beginnen.’

Sonja duwt het hoofd van Amy naar beneden, zodat het lijkt alsof haar hoofd eraf is en op de operatietafel ligt. Beeld Jean-Pierre Jans

Verbij heeft inmiddels een vaste telefoon gevonden voor op het bureau waarop ze samen met Van Duin gaat poseren voor de doktersromancover. Hij trekt zijn blauwe jas uit en zet zijn kapje af. “Had ik maar gel ingedaan­­”, zegt hij. “Ja, we hadden je moeten waarschuwen”, zegt Colthof. Van Duin: “Gelukkig ben ik wel netjes onder de douche geweest.”

De anesthesist gaat nog even zijn witte jas halen. Als hij de deur uit is, zegt Verbij: “Wedden dat hij nu gel gaat indoen.” Colthof en Tjoeng zetten hun collega alvast goed neer, ze houden de foto van de doktersroman op hun telefoon ernaast. Colthof: “Je moet je vingertje meer laten hangen”. “En een klein glimlachje”, vult Tjoeng aan.

Wij-gevoel

Toen ze een jaar geleden begonnen met de stories, waren ze nog niet zo vrijmoedig tegenover hun collega’s als nu. “We waren bang dat collega’s zouden denken: daar heb je die meiden weer met hun foto’s”, vertelt Tjoeng. Colthof: “Maar dat bleek helemaal niet zo te zijn. Het zorgt juist voor een wij-gevoel. Mensen zijn trots op ‘ons account’, zo zeggen ze dan. Het brengt heel veel vrolijkheid.”

Die jeu is soms nodig, want het is altijd druk op het OK-complex. Door personeelskrapte is er elke dag ten minste één operatiekamer gesloten. Als er meerdere medewerkers ziek zijn, gaat een tweede OK dicht. “Spontaan vrije dagen opnemen is er voor ons meestal niet bij”, zegt Verbij. “Het is hard werken, maar het instagrammen is voor ons een manier van ontspanning.”

De achterliggende boodschap van de imitaties van doktersromans die de instagramzusters maken is: Geef de zorg een kans.

Soms is het wel even puzzelen om er tijd voor vrij te maken. De instagramzusters slaan hun slag zo’n tien minuten voor vijf, of tijdens een klein pauzemoment tijdens een operatie of een stille nachtdienst. Verbij: “We willen vooral laten zien hoe leuk ons werk is. En dat heeft effect: we hoorden zelfs dat er sollicitanten bij het ziekenhuis aanklopten die geïnspireerd zijn door onze stories.”

Weelderige krullen

Dan komt anesthesist Van Duin terug, in witte jas, zijn krullen weelderig omhoog. Inderdaad, dankzij de gel. De dames zien het en gieren het uit. “Nu nog zwoel kijken”, zegt Verbij. “Door je wimpers heen”, zegt Tjoeng. “Ik kijk gewoon naar het dossier op tafel hoor”, zegt Van Duin, terwijl hij zijn stethoscoop zo vasthoudt dat het de vorm van een hart krijgt.

Colthof zoekt de goede hoek en maakt de foto. “It’s a wrap”, zegt ze. Voor een nieuwe post op Instagram moet nu alleen nog de klassieke titel erboven: “Geef het hart een kans”. De eigenlijke boodschap van de vrouwen achter de OK-stories is eigenlijk net iets anders: voor iedereen die dacht dat het alleen maar zwoegen was; geef de zorg toch eens een kans.

Lees ook: 

In de operatiekamer gelden de wetten van de jungle

Bij conflicten in de OK is het vaak de hoogste in rang die afgeeft op een lager geplaatste. Net als bij andere primaten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden