. Beeld Emiel Hakkenes
.Beeld Emiel Hakkenes

Nederland op slotEmiel Hakkenes

De scholen zijn weer open, dat is voor de ouders net zo spannend als voor de kinderen

Het land is gesloten. Hoe brengen Nederlanders de lockdown door? Heropening van de school zorgt in huize Hakkenes voor opluchting.

Mijn hartslag is hoog, merk ik als ik halverwege de nacht even wakker word. Ook heb ik mijn spieren aangespannen. Blijkbaar is de heropening van onze school net zo spannend voor een vader als voor de leerlingen hier in huis. Voor besmettingen ben ik niet bijzonder bang; veeleer vraag ik mij af of ik onze routines nog beheers. Wie wil ook weer welk beleg op zijn lunchboterhammen, waar hebben we de trommeltjes opgeborgen, zijn de gymtassen wel compleet?

. Beeld Emiel Hakkenes
.Beeld Emiel Hakkenes

’s Ochtends maak ik de oudste als eerste wakker. “Hé pap,” zegt hij als hij de slaap uit zijn ogen wrijft, “we zijn nog langer thuis geweest dan in de zomervakantie”. Inderdaad, al waren die schoolloze weken allesbehalve vakantie. Met zijn vijven binnen de vier muren van ons huis moesten we dagelijks iets presteren, van leesracen of een portret tekenen in de stijl van Rembrandt tot stukjes schrijven voor de krant. Dat gaf van tijd tot tijd frustraties, als de juf bijvoorbeeld belde om te zeggen dat ze kon zien dat haar leerling niet aan de rekentoets werkte, maar op YouTube naar filmpjes van Ajax keek.

Inzicht gaf het ook, in de leerstrategieën van de jongens. Dat de oudste zich dus makkelijk laat afleiden door vermakelijke filmpjes. Dat de tweede het liefst zo snel mogelijk aan het werk gaat, om tijd over te houden voor gamen, chatten en voetballen. En dat de jongste, die school eerder nog ‘stom’ noemde, balsturig als hij is toch best wat wil leren. Uit de bak met tekenspullen viste hij een perspex sjabloon met cijfers en letters. “Pap,” vroeg hij, “hoe schrijf je ‘ik mis school heel erg’?”

Ingesneeuwd

Daar staan we dan, ’s ochtends even over acht, naar sjaals en handschoenen te zoeken. Komt er een bericht van de school binnen: er zijn leerkrachten ingesneeuwd, en wie niet op pad wil gaan mag nog best een dagje thuisblijven. De zonen peinzen er niet over, na al die weken willen ze maar wat graag weg van hun ouders.

We gaan te voet, de kleinste man op de slee, zijn broers trekken hem voort. Ze zijn bepakt en bezakt, omdat hun chromebooks nu dagelijks mee moeten in de tas, zodat er bij een besmetting in de klas ogenblikkelijk kan worden overgegaan op thuisonderwijs in quarantaine. De jongens zijn ook extra warm gekleed – tegen de ijzige wind, én omdat op school alle ramen openstaan, wat verspreiding van het virus moet voorkomen.

. Beeld Emiel Hakkenes
.Beeld Emiel Hakkenes

Met de slee sta ik ’s middags weer bij het schoolplein. De jongste komt naar buiten, zonder sjaal, en met andermans muts op zijn hoofd. “Ik heb drie tekeningen gemaakt”, roept hij.

Nummer twee meldt zich. “Sorry dat ik laat ben, de juf kletste zo lang.”

Daar is de oudste. “De andere kinderen weer zien was écht fijn”, vindt hij. “Maar ik zat wel te bibberen.”

Verslaggever Emiel Hakkenes reist door Nederland en peilt de stemming.

Lees ook:

Wethouder te water in het buitenbad van Bennekom

Het land is gesloten. Hoe brengen Nederlanders de lockdown door? Wethouder Peter de Pater stelt in Bennekom het zwembad open.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden