ColumnSofie Govaert

De postcoronale vermoeidheid valt behoorlijk tegen

Het gezin van Sofie Govaert uit Breda raakte besmet met het coronavirus. Ze beschrijft voor Trouw wat ze meemaakt.

Ik ben vanaf vandaag columnist af in de zaterdagkrant. In de antroposofie hanteert men in het leven van een mens cycli van zeven jaar. Met mijn leeftijd tussen de 35 en 42 jaar zit ik in de fase van het “ontvouwen” lees ik op Antropofischleven.nl. Nu wordt de bedoeling van mijn leven zichtbaar en kom ik in rustiger vaarwater. Mmm.. mijn carrière heeft een heel wat snellere omlooptijd dan zeven jaar en eerlijk gezegd, ik heb geen flauw idee wat zich bij mij ontvouwt, laat staan dat ik weet wat daar de bedoeling van is. 

Tenzij het leven een schrijversbestaan voor mij in petto heeft natuurlijk, wat ik zeker als rustig vaarwater ervaar. Een beetje met een pijp achter de typemachine op zolder zitten kost stukken minder energie dan mijn werk op school oppakken. 

Het valt allemaal aardig ­tegen met de allesoverheersende postcoronale vermoeidheid. 

Ik ben lid geworden van een facebookgroep waar mensen met langdurige coronaklachten zich verzamelen. Ik kan uit eigen ervaring mededelen dat je niet erg opknapt van deze groep. Het enige positieve is het feit dat je regelmatig denkt: het kan altijd nog erger. Er is zelfs iemand die tien jaar geleden haar arm heeft gebroken en die dat nu ervaart alsof dat nog een keer is gebeurd. Daar heb ik dan weer geen last van. Ik heb overigens ook nog nooit mijn arm gebroken, maar dat terzijde. 

Wegens de vermoeidheid heb ik op zolder een rustruimte ingericht waar ik na mijn werk bij kan komen. In bed lees ik de boeken uit de Trouw Boekenclub. Ik lees samen met een oudere dame uit mijn directe omgeving, die bij het derde boek wil afhaken omdat het niet zo haar onderwerp is. Na enig zeuren doet ze weer mee. Het is ongezelliger én twee keer zo duur als ik de boeken alleen lees en tja, het hele idee van zo’n club is toch dat je je geest voedt met nieuwe boeken buiten je comfortzone. Het universum geeft mij gelijk, want diezelfde nacht droomt ze dat háár Friese Stabij in ‘Het leven van een hond’ de hoofdrol speelt.

Lees hier de eerdere columns van Sofie Govaert. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden