Mirjam Aukema, bewoonster van een van de vijf tiny houses in Hurdegaryp. Klein wonen maakte haar bewust van haar ecologische voetafdruk.

ReportageHurdergaryp

De eerste tiny houses van Nederland zijn jarig: ‘Het voelt als een grote slaapzak’

Mirjam Aukema, bewoonster van een van de vijf tiny houses in Hurdegaryp. Klein wonen maakte haar bewust van haar ecologische voetafdruk.Beeld Reyer Boxem

De opening van het eerste tiny house-straatje in het Friese Hurdergaryp was vijf jaar geleden landelijk nieuws. Hoe vergaat het bewoners nu?

Karin de Mik

“Ik heb mijn plek gevonden”, zegt kapster en woonzorgbegeleider Mirjam Aukema (52) in haar tiny house in Hurdegaryp. Vijf jaar woont ze nu in een minihuis van 28 vierkante meter. Dat maakt, hoe klein ook, toch een ruime indruk, mede door de vier meter hoge hal. Binnen staat alles wat ze nodig heeft. Een grote zwarte zitbank, met daartegenover de televisie. Links de keuken, rechts een eettafel. De wasmachine, wasdroger en koelkast zijn ingebouwd. Haar eenpersoonsbed staat in een doorloop naar het achterste deel. Daar bevinden zich ook de wc en douche.

Ze vindt het ‘heel smûk’, Fries voor ‘knus’, zegt ze. Aukema woonde hiervoor in Leeuwarden, midden in de binnenstad. “Ook in een klein huis, in een hofje. Maar daar had ik weinig privacy en ook geen tuin.” Die heeft ze nu wel. Met daarin zelfs ruimte voor een loungeset en een schuurtje, want de kavel is 160 vierkante meter groot. “Vooral voor mijn hond Lobke is die tuin fijn. Ze kan nu gewoon rond het huis lopen.”

Toch maakt ze wel een kanttekening, want Aukema kende de nodige tegenslag, nadat er drie jaar geleden roestvorming in het woningframe ontstond. “De bouwer besloot mijn huis op te krikken, maar toen viel met een klap een deel in elkaar. Met veel schade als gevolg.” Uiteindelijk mondde de kwestie uit in rechtszaken die nog altijd lopen. Eigenaar Maarten Besemer van Mill Home spreekt van ‘een ongeluk’. “Erg jammer. Dit is een ontzettend vervelende kwestie, die we graag willen oplossen.”

Een minimalistische manier van leven

Vijf jaar staan de vijf microhuizen nu in het Friese dorp. Tytsjerksteradiel was de eerste gemeente van Nederland waar de kleine huizen in een straatje werden neergezet. De opening was landelijk nieuws. “Verbazingwekkend”, noemde de toenmalige wethouder de grote belangstelling. Het fenomeen tiny house waaide zo’n tien jaar geleden over uit de VS, en betekent vooral een minimalistische manier van leven. Minder spullen en een kleine ecologische voetafdruk.

Het straatje in Hurdergaryp was een proefproject van vijf jaar, maar wethouder Gelbrig Hoekstra (CDA) van Tytsjerksteradiel zegt dat dat is verlengd met vijf jaar. “En daarna blijven de huisjes er permanent staan.” Het straatje is een mooie aanvulling op het gemeentelijke woningaanbod, verklaart ze. “Het is een succes. Vier van de vijf oorspronkelijke bewoners wonen er nog. Dat zegt iets.”

Carrière of vrijheid

Bewoner Gerard Dijkstra (32) stond zo’n zeven jaar geleden aan de wieg van het plan. Hij had een drukke fulltimebaan als salesmanager in de Randstad, maar wilde eenvoudiger leven. Ook had de geboren Fries genoeg van zijn hoge hypotheek. “De keuze was: carrière maken en meer geld verdienen of meer vrijheid. Bovendien wilde ik graag terug naar Friesland.” Met een vriend die bouwkundige is, verdiepte hij zich vervolgens in tiny houses. Samen met de Brabantse bouwer van tiny houses Mill Home werkten ze het idee verder uit en klopten ermee aan bij de gemeente. Die was enthousiast, waarna de houten microhuisjes werden gebouwd.

Dijkstra is na vijf jaar nog steeds razend enthousiast over zijn woning. “Het is beter dan ik had verwacht”, vertelt hij. “Het is wel heel klein, maar voelt door de hoogte heel ruimtelijk. Ik voel me hier prettig.” “Wonen in een klein jasje”, zoals hij zegt, is prima te doen, verzekert hij. “Mijn verjaardag kan ik hier met een man of tien prima vieren.” Wel miste hij een plek om te loungen. “Maar ik heb nu een driezitsbank, waar ik op kan liggen. Ik leef hartstikke luxe.”

Inmiddels staan er zo’n 50 tiny houses van Mill Home in onder andere Almere, Beilen, IJmuiden, Eindhoven en Rijswijk. Het voordeel is dat de woningen betaalbaar zijn. De bewoners in Hurdegaryp kochten hun tiny house en betalen maandelijks 350 euro hypotheek over 30 jaar. Dijkstra: “Door deze lage maandlasten kon ik een studie verpleegkunde oppakken.”

Het tiny house voelt voor Mirjam Aukema ‘als een soort grote slaapzak’. Ze merkt dat ze, nu ze klein woont, ook bewuster is met aankopen. “Ik denk nu : “Heb ik dit nodig en vooral: kan ik het kwijt?”

Lees ook:

Hou met tiny houses het boerenland in boerenhand

Kleine zelfvoorzienende huizen zijn dan geen wondermiddel tegen het woningtekort, maar wel cruciaal voor behoud van natuur en boerenerf, concludeert journalist Janneke Donkerlo.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden