Wijkverpleging

‘Coronawijkverpleegkundige’ Pauline rijdt rond met eigen chauffeur

Wijkverpleegkundige Pauline Arts krijgt hulp van haar chauffeur Herman Janssen.Beeld Koen Verheijden

Een eigen chauffeur voor de wijkverpleegkundige, of steun van andere zorgorganisaties. In Gelderland-Zuid staat alles in dienst van het coronateam en zijn cliënten.

Wijkverpleegkundige Pauline Arts-De Witt komt de deur uit van haar eerste cliënt van vandaag. Buiten trekt ze haar persoonlijke beschermingsmiddelen uit en stopt deze achter in de ‘vuile’ kofferbak van de auto, waar de gebruikte materialen worden verzameld. Haar chauffeur Herman Janssen opent het portier, zodat ze op de achterbank kan plaatsnemen. Een behandeling die voor ministers gebruikelijk is.

Op weg naar haar volgende cliënt in Groesbeek heeft ze twintig minuten de tijd om telefonisch met de huisarts te overleggen over de vrouw waar ze net was. Er moet een bed in de woonkamer komen, want mevrouw kan niet meer naar boven. “Het is sowieso de vraag of ze het thuis wel gaat redden of dat ze naar de corona-afdeling van een verpleeg­huis moet. Wij regelen de hele keten”, zegt Arts.

Administratie, inlezen en bellen tijdens het rijden: het zijn de grote voordelen van een eigen chauffeur. Er gaat geen tijd verloren. Daarnaast geeft het een veilig gevoel. Arts: “Normaal werk je in de wijkverpleging in je eigen buurt of dorp. Nu kom ik op plekken en bij mensen waar ik anders nooit kom. Mijn chauffeur stopt recht voor de deur, waar ik dan snel schone beschermende kleding over mijn shirt kan aantrekken. Ik hoef dus niet eerst een eind in het donker door de kou te lopen.”

Tussenschotten verdwijnen

Een team van 45 vrijwillige chauffeurs rijdt de wijkverpleegkundigen rond in leaseauto’s, een initiatief van zeven zorgorganisaties in de regio. Het regionaal coronateam behandelt alle cliënten in de regio Gelderland-Zuid die wijkverpleging nodig hebben en (een verdenking van) corona hebben. Ook is er een testteam voor cliënten die zelf niet naar een testlocatie kunnen. Vandaag heeft het coronateam veertig cliënten, maar dat aantal is elke dag anders.

Een feestzaal met oude mozaïekparketvloer in hotel Umberto in Wijchen is sinds maart het zenuwcentrum van het coronateam. Hier zitten wijkverpleegkundigen van de diverse zorgorganisaties gebroederlijk naast elkaar, op gepaste afstand natuurlijk. In de hoek stapels dozen met isolatieschorten, handschoenen, mondkapjes en andere benodigdheden. Er staat inmiddels een geruststellende hoeveelheid materialen, zeker voor een maand of twee voorraad.

Toch nog een voordeel aan de ellende

De wijkverpleegkundige van de ene zorginstelling regelt samen met een coördinator van de andere de aanmelding van nieuwe cliënten en de planning. De eigen organisatie doet er hier niet toe. Alles in dienst van de zieke cliënten en de verpleegkundigen die de zorg moeten leveren. Arts: “Zo heeft al die ellende toch nog een voordeel, want deze samenwerking had voor de coronacrisis nooit gekund.”

Onder de vrijwillige chauffeurs zijn studenten, horecaondernemers die momenteel toch thuis zitten, maar ook gepensioneerden. Zoals Janssen, die voorheen bij defensie werkte. “Ik hou niet van stil zitten. Mijn dochter is wijkverpleegkundige en vertelde me dat ze chauffeurs zochten voor het coronateam. Ik twijfelde geen moment en heb ik me direct aangemeld”, zegt Janssen. Hoewel hij 70 jaar is, maakt hij zich geen zorgen om besmet te raken. “Ik voel me tijdens dit werk veiliger dan in de supermarkt, omdat er heel veel aandacht is voor persoonlijke bescherming.”

Hoe de avond verloopt, is onduidelijk

Terwijl Arts bezig is bij haar volgende cliënt wacht hij geduldig voor de deur. Hoe de avond zal verlopen, weet hij nooit. Soms is het racen, soms is het relatief rustig. “Tijdens mijn eerste dienst was ik chauffeur bij mijn dochter. Er overleed die avond iemand die ’s ochtends nog redelijk fit was. Dat was heftig. En ik kon niet eens een arm om haar heen slaan.”

De wijkverpleegkundigen zien veel meer mensen overlijden tijdens hun werk dan voor de coronacrisis. “Zeker in het voorjaar gebeurde dat soms wel meerdere keren per dag”, zegt Arts. “Ook om die reden is een chauffeur heel waardevol, je kunt even je verhaal kwijt. Onderschat niet hoe belangrijk dat voor ons is.”

Lees ook:

Roostergaten en wachtlijsten: de zorg is ziek en moe

Zorgmedewerkers blijft besmetting met corona en quarantaine niet bespaard. Roostermakers worstelen met steeds hogere verzuimpercentages, de werknemers zelf met grote werkdruk. De sector vraagt om sneltests.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden