Interview

ChristenUnie: Sluit alle ramen op de Wallen

Don Ceder is een Nederlands advocaat en politicus. Hij is lid van de ChristenUnie en werd het eerste raadslid voor deze partij in Amsterdam. Beeld Martijn Gijsbertsen

Don Ceder (29), het jongste raadslid van Amsterdam, komt op voor de meest kwetsbare prostituees in de stad. 

Denkt u bij sekstoerisme direct aan Thailand? Op internetvakantielijstjes van ‘hoerenlopers’ staat juist Amsterdam met zijn Red Light District steevast in de top-tien. En precies daar wil gemeenteraadslid Don Ceder (ChristenUnie) vanaf. 

 “Amsterdam moet de stad worden van recht, vrede en hoop, in plaats van betaalde seks en drugs”, vindt hij. “Duizenden mannen beoordelen dagelijks de vrouwen achter de ramen: te dik, te kort, te zwart, niet lekker genoeg. Is dat het feminisme waar we als samenleving naar streven? De prostituees geven zelf geen overlast, maar trekken wel bepaalde groepen en criminaliteit aan. Voor een centrum met een nieuwe toekomst, moeten daarom alle ramen sluiten.”

Door de overloop aan toeristen en aanzwellend protest van buurtbewoners is er een andere kijk ontstaan op het oudste stuk binnenstad, dat de ombudsman vorig jaar zelfs een jungle noemde. De toenemende chaos op de Wallen leidde ertoe dat burgemeester Femke Halsema deze zomer vier scenario’s voorstelde. Die lopen uiteen van méér ramen dan de huidige 330 – ook elders in de stad – via sluiten van de gordijnen, tot sluiting en verplaatsing, naar bijvoorbeeld een prostitutiehotel. De Amsterdamse politiek discussieert nu over die scenario’s. Ceder bepleit een vijfde variant: sluiten van alle ramen in de hele stad, net zoals de gemeente Arnhem al deed in 2006. 

Sinds wanneer bent u betrokken bij het onderwerp?

“Als jonge tiener ging ik met de kerk soep uitdelen op de Wallen. Ik zag het nachtleven, de dynamiek, de beschonken toestand. Ik zag toen al hoe krachtig vrouwen achter de ramen overkwamen, maar hoe kwetsbaar ze waren als ze met ons praatten. Ik heb door dat contrast altijd beseft dat er meer speelt dan het lang gangbare ‘Wij zijn trots op het Red Light District’. Amsterdam is het eindstation van een hele kwalijke keten, één van de bekendste seksbestemmingen ter wereld.”

U sprak het afgelopen jaar met allerlei betrokkenen. Wat viel u op?

“De mondige woordvoerders van sekswerkers in de media, zijn zo goed dat ze de marketing bij Philips kunnen doen. Ik wil hen niet afvallen. Maar zij zijn beslist geen afspiegeling van de meeste vrouwen die op de Wallen daadwerkelijk achter de ramen staan. Dat zijn volgens de wijkagent voor 70 tot 80 procent Oost-Europese vrouwen. Ik hoorde dat velen een foute vriend hebben en ‘vrijwillig’ een rekbaar begrip is. Iemand zei: ‘Natuurlijk is dit vreselijk werk. Maar ik doe het liever hier dan op een koude parkeerplaats in Bulgarije’. Ik sprak mishandelde vrouwen, en oud-prostituees die in therapie zitten. Raamprostitutie is voor velen in armere landen een belofte. Als je de ramen sluit, haal je een prikkel weg om dit werk te gaan doen.”

Niemand weet hoeveel sekswerkers slachtoffer zijn van mensenhandel. Wat denkt u?

“Zelfs als je uitgaat van de meest voorzichtige schattingen dat 10 procent van 5000 prostituees het gedwongen doet, worden er 500 vrouwen met regelmaat verkracht. Ik kies de kant van de meest kwetsbare vrouwen. Toen we bij een prostituee binnen waren, hoorde ik hoe haar collega in de andere kamer zei: ‘Don’t do that’. Het is zo’n grijs gebied, wat moet je verdragen om je geld te verdienen?”

Veel prostitutie is door internet ondergronds gegaan. Hoe zit dat in uw eigen stadsdeel Zuidoost?

“Het Leger des Heils heeft hier contact met ruim vijftig vrouwen. Zij werken thuis of in door bendes gefaciliteerde woningen. Ze komen vooral uit West-Afrika en zijn vaak illegaal in Nederland. Lang niet iedereen in Amsterdam is vrij. We moeten nu intensief werken aan uitstapprogramma’s om vrouwen andere kansen te bieden.”

Lees ook:

De ‘gouden tijd’ op de Wallen is voorbij: prostituees kampen met flinke schulden

Lang niet alle prostituees op de Wallen verdienen bakken met geld, zoals het beeld is van de beroemde rosse buurt in Amsterdam. Vrouwen kampen met schulden, die kunnen oplopen van tien- tot zelfs dertigduizend euro. Een raam huren is duur, waardoor sommigen aan een klant netto slechts vijftien euro overhouden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden