InterviewsKwetsbaren

Annelies Hilgersom van #VergeetOnsNietErnst: ‘Eerst Covid-medicatie voor kwetsbaren, dan pas versoepelen’

Annelies Gilgersom (52) leeft al twee jaar in isolatie. Ze heeft een niertransplantatie gehad. Beeld Phil Nijhuis
Annelies Gilgersom (52) leeft al twee jaar in isolatie. Ze heeft een niertransplantatie gehad.Beeld Phil Nijhuis

De voorspelde versoepelingen brengen risico's met zich mee voor mensen met een kwetsbare gezondheid en hun naasten. Trouw sprak met drie van hen, die eerder hun verhaal deden in de krant.

Marten van de Wier

Annelies Hilgersom (52): “Ik heb een niertransplantatie gehad, en gebruik daarom medicatie die het immuunsysteem afremt. Na drie prikken én een booster is het antistoffenniveau bij mij nog niet de helft van wat het bij anderen is. En ik wil extra voorzichtig zijn, ik wil mijn nier niet kwijt. Mijn zoon van 13 zit daarom al twee jaar thuis. Hij krijgt online onderwijs.

“Ik zit bij de actiegroep #VergeetOnsNietErnst. Het is niet zo dat wij vinden dat iedereen zich maar moet opsluiten voor ons. Het gaat erom dat er medicatie komt om onze groep te beschermen. Er zijn 100.000 mensen die ondanks vaccinatie niet of nauwelijks antistoffen hebben. Er is een middel van AstraZeneca waarmee je de antistoffen kunt aanvullen van mensen die niet of nauwelijks antistoffen hebben, maar dat is in Europa nog niet toegelaten.

“Zelf heb ik wel wat antistoffen. Ik zou daarom het meest gebaat zijn bij het Covid-medicijn dat Pfizer heeft ontwikkeld, en dat je na besmetting vijf dagen slikt om ernstige ziekte te voorkomen. Maar ook dat is in Europa nog niet op de markt. Ik vind dat je daarop moet wachten, zodat je alles veiliger kunt openen. Ook zouden scholen veel beter moeten ventileren. Onze kinderen willen ook naar school. Maar dat kan niet als je de quarantaineregels eraf haalt. Wij zitten al twee jaar in isolatie, en voor ons duurt het alleen maar langer als je nu versoepelt.”

Marga van Es uit Nijmegen heeft een spierziekte. Beeld Koen Verheijden
Marga van Es uit Nijmegen heeft een spierziekte.Beeld Koen Verheijden

‘Laten we doorleven. Het leed is nu te groot’

Marga van Es (40): “We zijn nu twee jaar onderweg, en vanaf het begin vind ik dat de overheid de plank vaak heeft misgeslagen met inconsequent beleid, met keuzes die overal tussenin zaten. En mensen leven de regels niet goed na. Zelfs bij de GGD staan de hokjes waar je je voor de prik aanmeldt niet anderhalve meter uit elkaar! Dat zorgt voor schijnveiligheid: mensen wanen zich buiten veilig, terwijl ze dat niet zijn. Wat mij betreft is het alles of niets. En nu is het echt tijd om te stoppen met alle maatregelen. Laten we alsjeblieft gewoon doorleven.

“Ik ben zelf chronisch ziek, ik heb een spierziekte. Mijn gezondheid is nu zo slecht, dat als ik griep of covid krijg, ik dat waarschijnlijk niet overleef. Of een kasplantje word. Ik leef daarom in een zorgbubbel. Ik krijg alleen zorgverleners over de vloer. Dat zijn mensen op wie ik moet kunnen bouwen. Zij zien in hun privéleven nauwelijks vrienden op dit moment. We werken heel hard om het veilig te houden voor onszelf, en we moeten daarbij heel consequent zijn.

“Ik realiseer me dat het risico dat het virus toch naar binnen glipt groter wordt als de maatschappij weer open gaat. Ik maak in dit geval mijn eigenbelang ondergeschikt aan het maatschappelijk belang. De schade aan de maatschappij is groot: op het gebied van welzijn, financieel, bij de ontwikkeling van de kids. Het leven is te kostbaar en het leed te groot.”

Vincent Bakker is blij dat zijn dochter met down weer naar haar stage kan, maar is ook bezorgd. Beeld Inge van Mill
Vincent Bakker is blij dat zijn dochter met down weer naar haar stage kan, maar is ook bezorgd.Beeld Inge van Mill

‘Ik ben blij dat mijn dochter haar stage weer kan oppakken’

Vincent Bakker (45): “Mijn dochter van 17 heeft down, maar ze is óók tiener. Ze gaat naar een speciale school. Sinds december hielden we haar thuis, omdat ze nog niet geboosterd was. Dat kon pas tien dagen geleden. Kinderen met down kregen geen voorrang. Haar tweede prik had ze in juni of juli gehad, dus we vonden het wel spannend of ze nog voldoende afweer had.

“In het begin van de pandemie vond ze het niet zo erg om niet naar school te gaan, ze vond het uitslapen wel fijn. Maar een tijdje terug zei ze: ‘Ik voel me net een gevangene’. Wat dat betreft ben ik erg blij dat alles waarschijnlijk weer open kan. Ze kan haar stage weer oppakken bij restaurant Brownies en Downies in Delft. Voor de lockdown kon ze daar maar twee keer naartoe. Vandaag ging ze weer voor het eerst naar school, en ze was daar opvallend blij mee.

“Aan de andere kant ben ik een beetje zenuwachtig. Ik hoop dat dit inderdaad een minder zorgwekkende variant is. Ik weet dat ze op haar stageplek heel serieus zijn met QR-codes, maar de situatie is wel veranderd nu gevaccineerden het virus ook oplopen.

“Ik begrijp ook wel dat de horeca open willen. Ze zijn toch iedere keer als eerste de dupe. Maar ik ben er niet voor om de quarantaineregels te versoepelen. Laten we nou niet meteen alles losgooien, we hebben gezien wat er gebeurde nadat in het najaar de anderhalvemeterregel werd geschrapt.”

Lees ook:

Is het nu wél tijd om kwetsbaren af te zonderen, zodat de maatschappij open kan?

Het is een oud plan: mensen met een kwetsbare gezondheid afschermen, zodat de coronaregels versoepeld kunnen worden. Eerder werd het afgeschoten, maar is zo’n gescheiden maatschappij in tijden van omikron misschien wél een goed idee?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden