Brede SchoudersVrijwilligers

‘Al onze reserves verdampen met corona’

Dominique Nientker deelt eten rond aan ongedocumenteerde en dakloze vluchtelingen in en rond Amsterdam.Beeld Olaf Kraak

De artsen van de ic-afdelingen ontvangen dagelijks applaus, maar er zijn meer mensen die de samenleving draaiende houden tijdens deze coronacrisis. Vandaag: de vrijwilliger van een hulporganisatie.

Uit een van de lokalen in een oud schoolgebouw in Amsterdam-West schalt muziek. Het is de hit ‘Mag ik dan bij jou?’, in de coverversie van Topper Jeroen van der Boom. Binnen hangen veertien jongens uit Eritrea, Soedan en Syrië rond. Ze pielen op hun telefoon, liggen te slapen of leggen een kaartje. Maar wanneer Dominique Nientker binnenkomt, veren ze op. Natúúrlijk willen ze haar helpen met het sjouwen van de kratten eten die zij voor hen heeft. Ze zijn iets té enthousiast, zo blijkt bij de auto. De helft sloft met lege handen terug naar binnen.

Al bijna vier jaar zamelt Nientker voedsel in. Namens Human Aid Now, een hulpstichting die haar zoon in 2016 oprichtte voor vluchtelingen in verschillende Europese landen, haalt ze wekelijks zo’n zes- tot achthonderd kilo eten op bij horecagroothandels. Nientker sorteert de geretourneerde stukken vlees, het gebutste fruit en anderszins afkeurde waren, waarna ze die ronddeelt aan ongedocumenteerde en dakloze vluchtelingen in en rond Amsterdam.

Vermagerde oogst

“Maar sinds de uitbraak van het virus zie ik mijn oogst iedere week vermageren”, zegt de voormalige investment banker eerder die ochtend, vlak nadat een medewerker van een groothandel haar sip meldt niet meer dan een doosje zuivel te hebben dat tegen de houdbaarheidsdatum aanhikt.

“Nu de horeca dicht is, kopen groothandels logischerwijs minder in en sturen klanten niets terug. En dus is het moeilijker voor mij om voedsel te verzamelen.” Ze wappert met haar boodschappenlijstje. “Ik ga zoveel mogelijk spullen bijkopen. Al onze reserves verdampen met corona, maar soit. Een crisis als deze maken we hopelijk nooit meer mee.”

Dominique Nientker deelt eten rond aan ongedocumenteerde en dakloze vluchtelingen in en rond Amsterdam.Beeld Olaf Kraak

Het rondwoekerende virus belemmert ook het uitdelen. “Normaal gezien weet ik waar ik zijn moet. Maar de plekken waar vluchtelingen hun dagen doorbrengen, als bibliotheken, taalinstituten en kerken, zijn nu dicht. Er is nachtopvang, maar ’s ochtends worden ze om half negen op straat gezet zonder ergens heen te kunnen. En het gros kan op geen enkele plek hun telefoon opladen, waardoor ik ze ook niet kan bereiken.”

Grote zorgen

Wanneer de 57-jarige over de pandemie spreekt, vertrekt haar opgeruimde gelaat. Ze vreest niet voor haar eigen gestel, maar voor de fysieke en mentale gezondheid van vluchtelingen zonder papieren. Naast elektriciteit hebben zij nu ook geen toegang tot kranen en ze zijn bang met corona besmet te raken. Bovendien maken ze zich grote zorgen om hun achtergelaten familie.

“Met de pandemie voel ik me nog machtelozer dan anders”, zegt Nientker terwijl ze een doos aubergines in haar witte Fiat Punto laadt. “Nu hulporganisaties hun deuren hebben moeten sluiten is mijn specialiteit, namelijk voedsel, extra belangrijk. En toch staat mijn auto vaker stil dan normaal.” Ze trekt haar neus op. “Maar mijn gevoel stelt niets voor in vergelijking met het gebrek aan controle dat vluchtelingen ervaren over het eigen bestaan. Monsterlijk moet dat zijn.”

Op de vraag of alle vluchtelingen in Europa toegelaten zouden moeten worden, heeft Nientker geen antwoord. “Human Aid Now is niet activistisch. Maar we willen wel dat iedereen die hier is humaan wordt behandeld. Vluchtelingen hebben recht op voedsel, maar ook op onderdak, kleding, veiligheid, informatie en medische hulp. Ook al is ons werk een druppel op een gloeiende plaat, daar gaan we vol voor, zowel hier als in de Griekse kampen. Je bent wat je doet.” 

Lees ook:

‘Als iemand ligt te vechten voor z’n leven, zeg je niet: Wacht effe, ik doe eerst een overall aan’

De artsen van de ic-afdelingen ontvangen dagelijks applaus, maar er zijn meer mensen die de samenleving draaiende houden tijdens deze coronacrisis. Vandaag: de wijkagent.

In Amsterdam moeten ook de daklozen naar binnen

Amsterdam opent extra nachtopvang voor daklozen in sporthallen. Zondag werd de eerste hal in gebruik genomen en die is nu bomvol. Alcohol is er verboden, en wie toch bier drinkt, moet voor straf alsnog een nachtje buiten slapen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden