Strafpleiter

Advocaat Piet Doedens (79) overleden

Mr. Piet Doedens, in een rolstoel vanwege de gevolgen van een hersenbloeding, tijdens een van zijn laatste zaken in de rechtbank van Amsterdam. Beeld UP/ROBIN VAN LONKHUIJSEN
Mr. Piet Doedens, in een rolstoel vanwege de gevolgen van een hersenbloeding, tijdens een van zijn laatste zaken in de rechtbank van Amsterdam.Beeld UP/ROBIN VAN LONKHUIJSEN

De bekende advocaat Piet Doedens is op 15 juli op 79-jarige leeftijd overleden. Hij is vrijdag in besloten kring gecremeerd. Dat meldt De Telegraaf.

Redactie Trouw

Doedens kreeg onder meer landelijke bekendheid toen hij met succes in hoger beroep de tot 12 jaar cel en tbs veroordeelde Rob van Zaane verdedigde in de Zaanse paskamermoord. Doedens toonde aan dat Van Zaane onschuldig was aan de moord op de verkoopster Sandra van Raalte, wier lichaam werd gevonden in de paskamer van een kledingwinkel in Zaandam.

Andere zaken waarin hij verdachten verdedigde, waren onder andere de Puttense moordzaak en het hoger beroep in de zaak rond de moord op de 13-jarige Sybine Jansons uit Maarn. Verder stond hij regelmatig bekende drugscriminelen bij zoals De Hakkelaar, Charles Zwolsman en Henk Rommy.

Doedens begon zijn carrière als advocaat in 1973 in Maastricht bij mr. Max Moszkowicz sr. Rond 1980 keerde hij terug naar zijn geboorteplaats Utrecht, waar hij het kantoor van de toen bekende strafpleiter mr. B.F.J. Simon overnam. Hij was de leermeester van onder meer Jan-Hein Kuijpers, Charles Starmans, Arthur van der Biezen en Natacha Harlequin.

Eind oktober 2007 werd Doedens getroffen door een zware hersenbloeding, die hem halfzijdig verlamde. Na een ziekenhuisopname volgde een langdurige revalidatie, die hem noopte in augustus 2008 zijn advocatenpraktijk te sluiten. Daarna trok Doedens zich geheel terug uit het openbare leven. Hij wilde met vrijwel niemand meer contact hebben.

Piet Doedens op 66-jarige leeftijd. Beeld Stephan Vanfleteren
Piet Doedens op 66-jarige leeftijd.Beeld Stephan Vanfleteren

Opgezette dieren

Doedens hield van antiek, van psychologie en van stijl. In dit laatste opzicht lijkt hij op detective Hercule Poirot, de Belgische speurderscreatie van Agatha Christie, schreef Trouw-verslaggever Adri Vermaat bij zijn afscheid van de advocatuur. Beiden zijn allerminst bescheiden, gekleed in driedelig kostuum met opvallend vest en dito stropdas, nadrukkelijk aanwezig bij iedere gelegenheid en zelfs op de meest precaire momenten van hun bestaan onverminderd charmant.

Zoals voor alles en iedereen, gold ook voor Doedens dat over smaak valt te twisten. Zijn kantoor in Utrecht met tal van opgezette dieren, waaronder ooit een poema, zag er indrukwekkend uit, maar was niet uitnodigend. Alleen zijn aanwezigheid maakte alles goed. Niet in het minst vanwege zijn doorgaans scherpe toon en boeiende vertelkunst.

Dat juist zware drugscriminelen en moordenaars, naar het leek soms zelfs met plezier, een beroep op hem deden, verbaasde hem niet. „Het is net als met topsporters, die willen ook allemaal Ted Troost”, zei hij in 1995 in NRC Handelsblad, de vergelijking trekkend met de destijds in hoge sportkringen populaire haptonoom.

Provocerende houding

Hoewel hij laat, pas op zijn 27ste, aan zijn rechtenstudie begon, werkte hij zich snel omhoog. Zijn leermeester was Maastrichtenaar Max Moszkowicz, bij wie hij zeven jaar werkte. In 1980 keerde hij terug naar Utrecht, waar hij met dikwijls geruchtmakende zaken de aandacht op zich vestigde.

Zijn scherpe toon en vaak provocerende houding in de rechtszaal konden niet altijd een ieder bekoren. Hij liet merken dat hij een broertje dood heeft aan welk langdurig betoog dan ook. “Flauwekul ophangen is iets waar ik niet tegen kan, en helemaal niet in de rechtbank”, zei hij eens. “Dan krijg ik kriebels en zeg ik er iets van, wat men hiervan ook vindt.” Zijn pleidooien hield hij in de regel beperkt. Dit niet uit oogpunt van efficiency, maar omdat het zijn vaste overtuiging is dat een advocaat een rechter moet blijven ‘boeien’.

Hij kreeg te maken met kritiek als zou hij een verlengstuk zijn van het grootste geboefte. Geduldig legde hij dan uit dat alleen de suggestie al onzinnig was. Dat hij niet meer of anders deed dan zijn werk en dat hij jegens al zijn cliënten afstand bewaarde door hen nooit te tutoyeren. De schok was voor hem daarom ongekend, toen hij ruim twintig jaar geleden op verdenking van het aanzetten tot meineed zelf werd opgepakt. Het voelde als de ultieme vernedering, al werd zijn zaak naderhand geseponeerd.

Advocaten Doedens (2e van links), Abraham Moszkowicz en diens vader Max, in de Amsterdamse in de zaak over de veroordeelde Johan V. alias de Hakkelaar. Beeld ANP
Advocaten Doedens (2e van links), Abraham Moszkowicz en diens vader Max, in de Amsterdamse in de zaak over de veroordeelde Johan V. alias de Hakkelaar.Beeld ANP

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden