ReportageDon't blame, change

Actie tegen seksueel geweld trekt veel sympathisanten. ‘Hopelijk komt er na de Voice-schandalen ook aandacht voor onbekende mensen’

Betoging van honderden mensen op het Museumplein die onder het motto ‘No blame, but change’ demonstreerden tegen seksueel grensoverschrijdend gedrag. Beeld Patrick Post
Betoging van honderden mensen op het Museumplein die onder het motto ‘No blame, but change’ demonstreerden tegen seksueel grensoverschrijdend gedrag.Beeld Patrick Post

Honderden betogers hielden zaterdag in Amsterdam een manifestatie tegen seksueel grensoverschrijdend gedrag. Onder de titel ‘No blame, but change’ riepen ze op tot een cultuurverandering naar aanleiding van de onthullingen rond The Voice of Holland. ‘Dit verhaal is veel groter dan The Voice.’

Joost van Egmond

De misstanden rond het tv-programma The Voice of Holland vormen de aanleiding voor de demonstratie. Bij ‘No blame, but change’ op het Museumplein in Amsterdam zijn vele honderden mensen zaterdagmiddag bijeen gekomen, en dragen plakkaten met Engelse teksten als ‘No doesn’t mean convince me’.

In het programma Boos werden tientallen gevallen van seksueel grensoverschrijdend gedrag bij The Voice of Holland gemeld. “Maar het verhaal is veel groter dan The Voice”, roept spreker Sara Alaoui-Dekker vanaf het podium. Ze moet haar verhaal even onderbreken wegens gejuich. Dat is precies wat veel bezoekers onderschrijven.

Aandacht voor alle slachtoffers

“Het is heel goed dat er door The Voice aandacht is, maar ik hoop dat er ook ruimte komt voor verhalen van onbekenden”, zegt een jonge vrouw die zelf slachtoffer is geweest van seksueel misbruik. Zij ziet dat om zich heen al gebeuren. Om privacyredenen wil ze niet met haar naam in de krant, maar, ‘ik voel me nu wel al vrijer om me uit te spreken.’

Vele honderden belangstellenden kwamen zaterdag naar het Museumplein in Amsterdam. Beeld Patrick Post
Vele honderden belangstellenden kwamen zaterdag naar het Museumplein in Amsterdam.Beeld Patrick Post

Ook de campagne van Amnesty International, onder de noemer #letstalkaboutyes, is ruim vertegenwoordigd. Amnesty-activisten Jardeen Kingma en en Amber Hinds luisteren geëmotioneerd naar de sprekers. “Ik ben hier nu een half jaar zo intensief mee bezig”, zegt Kingma. “En nu is het door die Boos-uitzending ineens zo groot. Iedereen is ermee bezig. Dat voelt heel bijzonder.”

Er is veel aandacht voor de wetswijziging die slachtoffers beter moet beschermen, en die waarschijnlijk pas in 2024 in werking treedt. Dat moet sneller, vinden de demonstranten. “Maak 2022 het jaar van consent”, roep Dagmar Oudshoorn van Amnesty International vanaf het podium.

De jonge vrouw in het publiek onderschrijft dat. “De wet is nu heel erg gericht op de dader. Daar moet meer balans in komen.” Zelf is ze nu al drie jaar bezig met een aangifte over wat er met haar gebeurd is. “Dat moet veel sneller. Ik wil voor mijzelf dat ik er alles aan gedaan heb, maar ik wil het ook afsluiten en verdergaan met mijn leven. Het doet ook iets met je zelfbeeld als de politie en het OM zoveel tijd nodig hebben. Het geeft een signaal af dat het niet zo erg zou zijn.”

Een aanwezige op het Museumplein vertelde al meer dan vijftig jaar met dit onderwerp bezig te zijn. Beeld Patrick Post
Een aanwezige op het Museumplein vertelde al meer dan vijftig jaar met dit onderwerp bezig te zijn.Beeld Patrick Post

Dit gaat mannen aan

Aanpassen van de wetgeving is zeker belangrijk, zegt deelnemer en spreker Daryll Landbrug. “De wetten worden nu gemaakt door diegenen die er het minste last van hebben, dat moet veranderen.” Landbrug vraagt vandaag ook aandacht voor het gesprek onder mannen onderling. “Het is je taak om je uit te spreken”, zegt hij. “Als je zelf denkt ‘ik ben een goeie man’, laat het dan zien!”

Wil Schmal zou daar erg mee geholpen zijn. De gitariste is vandaag gekomen om zich uit te spreken tegen het seksisme dat ze overal tegenkomt. “Het is wel tragisch, ik ben in de vijftig en ik ben hier al mijn hele leven mee bezig.”

“Aan het conservatorium begon ik als enige vrouw. Dan word je versierd door de docent, terwijl je gewoon gitaarles wilt.” Ze vertelt over de kleine soms, subtiele dingen die ze geregeld meemaakt, van opmerkingen tot tekeningen. “Ik zit ermee of ik er wat van moet zeggen of niet. Het is een gek mechanisme dat ik me dan voor zoiets ga schamen.

“Ik wil niet elke keer het zeikwijf zijn dat er iets van zegt. Het zou zo mooi zijn als mannen elkaar op zulke dingen zouden aanspreken. Dat kan ook op een vriendelijke manier. Dan hoef je het niet steeds zelf aan te kaarten.”

De naam van de anoniem geciteerde vrouw is bij de redactie bekend.

Lees ook:
Laten we alle laagjes van The Voice nog eens afpellen: de shock, de meningen, de sensatiezucht

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden