Luziete Fernandes.

Column Wies Ubags

Onze wijk Saudé bloeide op, maar nu blijven de toeristen weg

Een jaar of vier geleden wandelde ik met mijn buurvrouw ­Luziete Fernandes over spiksplinternieuwe glanzende vierkanten tegels op een enorme vlakte, waar toen ook nog het futuris­tische Museum van Morgen in aanbouw was.

Ik kon mijn ogen niet geloven. Dit mooi gemaakte plein, een steenworp van onze straat, was jarenlang verborgen geweest onder de perimetral, een grote verbindingsweg die het haven­gebied van Rio verbond met het rijkere zuiden van de stad en die als viaduct ­boven het plein en een groot deel van onze wijk Saúde (‘Gezondheid’) uit­torende. Het verkeer raasde over ons heen, onderweg van de ene naar de ­andere kant van de stad. Wij deden er niet toe.

Maar het wereldkampioenschap voetbal in 2014 en vooral de Olympische Spelen in 2016 zogen het wat in ­eigen schoonheid verzonken Rio omhoog in de vaart der volkeren. Een van de wijken die daarvan profiteerden: Saúde, de onze.

Toen ik er in 2013 aankwam na elf jaar correspondentschap in Colombia, begrepen collega’s die al langer in Rio woonden niet dat ik in het centrum ging wonen. Dat was ’s avonds en in het weekend, als de kantoren dicht waren, verlaten en dus gevaarlijk. Zelfs overdag voelde ik me weleens niet op mijn gemak, vooral als ik onder de perimetral op de bus stond te wachten in het gezelschap van buurtbewoners en crack­gebruikers.

Een paar jaar later was het ding op­geblazen en liepen Luziete en ik met grote ogen over het plein, dat kort daarop zou worden geopend. We waren blij.

Dagjesmensen blijven nu weg

Luziete, officiersweduwe, had door de ontwikkelingen in haar stad het plan opgevat om maaltijden die ze in haar keuken bereidde, op straat te verkopen. Voor de sportevenementen zouden er tenslotte miljoenen bezoekers naar de stad komen en die zouden ons opgeknapte wijkje ook bezoeken. Luziete kon weliswaar goed leven van het pensioen van haar overleden echtgenoot, maar haar twee zoons hadden de leeftijd bereikt dat ze naar de universiteit gingen en het maandelijks op te hoesten collegegeld was pittig.

Samen met andere vrouwen ging ze met haar grote pannen op evenementen staan, eerst op een knus plein onderaan de heuvel waarop wij wonen en later op het Mauá-plein. Dat grote plein trok in de weekends veel dagjesmensen uit Rio zelf en buitenlandse toeristen die de twee aanpalende musea bezochten. De zaken gingen goed. Luziete leerde een hoop mensen kennen en genoot van haar werk.

De laatste tijd daarentegen is ze niet meer zo blij. Het toerisme is ingestort. Ze draait verlies en gaat minder naar het plein, omdat ze elders meer kan verdienen met haar maaltijden. “Het vuilnis blijft veel te lang liggen en de lampen zijn kapot. Als het donker wordt, hangt er op het Mauá-plein een sinistere sfeer”, klaagt ze.

Ze vermoedt dat de gemeente onze wijk Saúde alweer is vergeten nu er geen grote evenementen meer op de agenda staan.

Trouw-correspondenten vervangen deze weken Rob Schouten en Wim Boevink. Meer van deze columns leest u op trouw.nl/dossier/zomercolumns.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden