Beeld Trouw

Klein verslag

Net zo mooi als de lezende mens: de tekenende mens

Is er iets mooiers dan de lezende mens? Rilke schreef erover in zijn Malte, over lezende mensen in de Parijse Bibliothèque nationale. ‘Soms bewegen ze in de bladzijden, als mensen die slapen en zich omdraaien tussen twee dromen.’

Misschien net zo mooi als de lezende mens is de mens die tekent. De tekenende mens. Ook die verdwijnt in zijn of haar droomachtige bezigheid, gaat op in lijnen, vormen en kleuren, in een allerhoogste concentratie.

Zelf tekende ik vroeger graag, ik droedelde klassieke schrijvers bij de lessen Latijn en Grieks – ik geloof dat ik die tekenliefde van mijn vader erfde – maar nooit heb ik eraan gedacht er mijn levensvervulling van te maken.

Nog staat me de tienerfascinatie bij van het kijken naar straattekenaars met hun ezels op Montmartre bij de Sacré Coeur, die met krijt portretten maakten van toeristen, zelfs als ze niet bijzonder vaardig waren. Het opzetten van lijnen en contour, de verbinding tussen oog en hand, ik kon er mijn ogen niet van afhouden.

Kat Menschik

Nu heb ik favoriete tekenaars en illustratoren, bekend en minder bekend.

Hergé, Edgar Jacobs, Moebius, Tardi, Robert Crumb, Albert Uderzo, Martin Lodewijk, Daan Jippes (vooral hun album ‘Twee voor thee’), Clément Oubrérie (van de prachtige serie ‘Aya uit Yopougon’), Ben Gijsemans (‘Hubert’) Eddie Campbell en nog veel meer.

Sterk van signatuur en eigenzinnig is het werk van Gabriël Kousbroek, van Theo van den Boogaard, van Peter Pontiac.

Mijn tekenlandschap is door mannen gedomineerd, maar er komt een vloed van schitterend tekenende vrouwen aan, zie bijvoorbeeld best female illustrators op Instagram.

Ik raakte zelf nogal in de ban van het illustratiewerk van de Berlijnse Kat Menschik, die met haar tekeningen in de Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung opviel. Mede daarom vind ik die krant een van de mooist opgemaakte die ik ken.

Kat Menschik

Ze maakt ook naam met het illustreren van boeken en omslagen; haar werk verfraaide romans van Volker Kutscher, Edgar Allan Poe, Franz Kafka en Haruki Murakami, allemaal uitgebracht in een speciale uitgave.

Via haar website kwam ik met haar in contact en zag dat ze haar tekeningen nu ook had verwerkt in een kleine serie kostbare, handgemaakte en genummerde medaillons van porselein en zilver met een hoog zuiverheidsgehalte, die ze ‘de blauwe Olga’s’ noemde.

De medaillons lijken op amuletten. Ze schrijft me dat ze de amuletten ziet als een persoonlijke geluksbrenger. Hier mengt zich de magie van het tekenen met die van de vorm en het materiaal. Ik vind de amuletten prachtig, het wit-blauw van het porselein herinnert aan China en Delft.

Kat Menschik (1968) werkt eerst met pen en inkt, scant de zwart-wittekening in en bewerkt hem digitaal. Haar lijnen zijn helder, haar kleuren lijken op die van kerkramen waardoor het zonlicht valt. Ze gebruikt elementen van retrostijlen als Jugendstil, Art Deco en van Pop Art. Er zijn er die haar tekeningen als tattoos dragen.

Ik kan niet precies benoemen wat me fascineert aan de tekenkunst, waarom bepaalde tekeningen in mijn hoofd blijven hangen, als zinsneden of versregels, maar net als schrijvers en dichters lijken tekenaars wegen te vinden naar het hart. 

Met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter doet Wim Boevink dagelijks verslag over de grote en kleine wereld om hem heen. Abonneer je op zijn column in onze mobiele app en lees hem als eerste.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden