Klein Verslag Wim Boevink

De loodgieter en de wereldgeschiedenis

De loodgieter is een man van half Grieks, half Perzische afkomst. Zijn ouders woonden in Thessaloniki. Zijn grootouders van vaders kant in Perzië. Ze zijn destijds gevlucht bij de val van de sjah. De loodgieter zegt dat hij zes talen spreekt, waaronder Farsi, Turks en Japans, want in Japan woonde hij ook een tijd. Met mij spreekt hij vloeiend Nederlands.

Een rustige, bedachtzame man. Hij is 57. Je komt uit een bakermat van beschavingen, zeg ik. Hij glimlacht.

Ik heb ergens een lek. Er stroomt water langs de achterwand van de meterkast. De loodgieter moet uitdokteren hoe dat komt.

Hij zegt dat hij ervan houdt om lekkages op te sporen en op te lossen.

Maar loodgieters zijn schaars geworden. We moesten wel een maand op zijn komst wachten. Zoveel klussen had hij in zijn planning staan. Die planning bezorgt hem hoofdbrekens en stress. Voor het verhelpen van mijn lekkage had hij twee dagen uitgetrokken. Hij had na een korte, oriënterende blik een vermoeden van de bron. Namelijk in de boven de meterkast gelegen badkamer op de eerste verdieping. Maar waar precies?

Dat was een maand geleden. Intussen liep het water langs de achterwand. Niet constant, maar bij vlagen. Vooral als de wasmachine op zolder zich leeg pompte of wanneer de cv-ketel opwarmde. Maar daar op de zoldervloer lag geen water.

Zo praten we. Dan gaan we eerst naar zolder

Nu is hij er. Voor hij begint aan zijn onderzoek drinken we koffie.

En praten over het vak. Over zijn vak. Mooi vak, zeg ik. Dankbaar werk.

Hij knikt. En er is veel vraag naar. Dat loodgieters schaars worden, komt omdat jonge mensen liever achter de computer zitten, zegt hij. Maar kijk naar mijn zoon, die is dertig, en was manager bij Vodafone, de hele dag aan de telefoon, raakte in een burn-out en wil nu meehelpen in mijn bedrijf.

Zo praten we. Dan gaan we eerst naar de zolder, de loop van de afvoeren bestuderen. Ze verdwijnen achter knieschotten in de vloer. De loodgieter doet een paar metingen met een duimstok. In de badkamer kan hij nu bepalen achter welke tegelrij de afvoer loopt.

Eerst vermoedt hij een lek achter de hangende wc. Die verwijdert hij. Dan tikt hij er een tegel of twee weg. Gips, lijm, een houten plaat. Hij maakt een gat net groot genoeg om een hoofd in te steken. Maar achter de wc is het droog, het lek blijkt iets verderop achter het bad.

Misschien moet het bad eruit, zegt hij een beetje somber. Hij ziet zijn planning in gevaar komen. Ik mijn badkamer. Hij stelt voor eerst voor een betere blik nog een tegel te verwijderen net boven het bad. Ik, onnozele, doe net of ik partij ben in het overleg. Goed plan, zeg ik.

Hij hakt omzichtig, tegel, gips. De houten plaat erachter moet hij uitzagen. We kijken naar een verticale grijze pvc-afvoerpijp. Hij voelt eraan. Zijn vingertoppen zijn nat. Hij kijkt verbaasd. Hij had het lek er beneden verwacht, op de vloer, waar afvoeren samenkomen van zolder, bad, douche en wc. Hij voelt nog eens. Rammelt iets steviger aan de pijp, die nu ineens helemaal losschiet.

De bron is gevonden. En zoals hij daar staat, met die bron, zie ik in hem andere bronnen samenkomen, Cyrus, Darius, Xerxes, Alexander de Grote. Perzen, Grieken. Wereldgeschiedenis om een afvoerpijp.

Met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter doet Wim Boevink dagelijks verslag over de grote en kleine wereld om hem heen. Abonneer je op zijn column in onze mobiele app en lees hem als eerste.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden