Klein VerslagWim Boevink

Alle kerstversiering ten spijt wil het maar niet warm worden in het Witte Huis

Er is iets met december. Het is natuurlijk een koude wintermaand, maar mijn eerste gedachte bij december is er een van warmte.

Dat heeft natuurlijk te maken met de ingebakken feestelijkheid die families bijeenbrengt rondom geschenken, haarden, versierde bomen, oliebollen en champagne. De warmte van gezinnen, en hopelijk is het daarbinnen pais en vree.

Winkelstraten en -etalages kleden zich aan, er hangt fonkelend licht tussen de gevels, en ook in kerken worden meer kaarsen ontstoken en verbreidt zich de zoete geur van was, dennen en wierook.

In cinema’s en bioscopen lopen speciaal voor december gemaakte films goed af, liefst met een snik en een lach en een lange omhelzing. Ja, december is een maand van het warme, het nabije en het goede.

Ook in het Witte Huis.

Traditioneel – en het Witte Huis is traditioneel – is in die maand de First Lady met tientallen vrijwilligers in de weer om het huis in warme kerststemming te brengen, en als alles in gereedheid is gebracht, dan laat ze in een filmpje de wereld zien hoe mooi het is geworden. Daarna kunnen bezoekers zich aan de versieringen warmen.

Een volmaakt gestylede vrouw in een koud huis

Melania Trump heeft nu drie keer de eer gehad deze festiviteiten vorm te mogen geven. Begin deze week stelde ze, net als in eerdere jaren, haar derde creatie in een filmpje voor en wandelde ze in een geregisseerd loopje door het decor.

Ze geeft haar decemberpracht thema’s mee; in 2017 was dat Time-Honored Traditions, in 2018 American Treasures en dit jaar Spirit of America; ze ziet in het geleverde werk verbindingen met Amerikaanse tradities, met Amerikaanse schatten en ook ziet ze een fraai vertoon van patriottisme.

Ik zie een volmaakt gestylede vrouw in een spiegelend koud huis.

Want al die lichtjes in de bomen ten spijt, wil het maar niet warm worden in het Witte Huis. Misschien zijn het de harde glans en de graad van perfectie in de decoratie en in de gastvrouw die een werkelijke warmte in de weg staan.

Alles oogt naar effectbejag en imponeren, en creëert afstand in plaats van nabijheid. De tingelmuziek onder de filmpjes draagt eraan bij; die zou evengoed uit het plafond van een winkelcentrum kunnen zakken.

 Je vreest bij aanraking in een pegel te veranderen

En ook de ijsprinses in het wintersprookje werkt niet verwarmend, je vreest bij aanraking in een pegel te veranderen. Ze beweegt door het decor als een duurbetaald model in een reclame voor een modemerk, vreugdeloos, professioneel, onaangedaan.

Ze snippert tussen twee vingertoppen even wat sneeuw op een tak, schikt lichtjes van een versiering op de schoorsteenmantel en opent een luikje van een adventskalender in de vorm van het Witte Huis; er valt wit licht naar buiten maar niks lekkers.

Even ongenaakbaar oogt een ander Witte-Huismodel, gebouwd van wit geglazuurde koek.

De vorige jaren was haar presentatie ronduit spookachtig, in de gangen stonden helwitte takkenbossen of vuurrode bloedbomen, men zag episodes opdoemen uit griezelseries als ‘Twin Peaks’ of ‘The Handmaid’s Tale’.

Maar misschien doe ik haar onrecht; dan is het vuur in haar opgesloten, net als zijzelf in dat koude huis, waar ergens een koude man op haar wacht.

Met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter doet Wim Boevink dagelijks verslag over de grote en kleine wereld om hem heen. Abonneer je op zijn column in onze mobiele app en lees hem als eerste.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden