null Beeld

Achter de schermenAlly Smid

Wat moeten we deze zomer? Kunstredacteur Ally Smid brengt u alvast in de vakantiestemming

Voor de vakantiespecial, die komend weekend verschijnt op tablet en mobiel, maakte kunstredacteur Ally Smid een selectie om alvast in de vakantiestemming te komen. Van fijne leesboeken voor in de koffer tot exposities in eigen land voor de thuisblijvers.

Als er een groep journalisten is die afgelopen jaar door de coronapandemie moest omschakelen, waren het de cultuurredacteuren. Werden premières en openingen eerst nog vooruitgeschoven, algauw ging door het hele cultuurseizoen een dikke streep. Zalen bleven leeg, museumdeuren gingen op slot. Theatervoorstellingen waar maanden op was gerepeteerd, tentoonstellingen waaraan jaren was gewerkt – het publiek zou ze nooit te zien krijgen.

Ally Smid, die vlak voor de coronapandemie overstapte van het opgeheven zaterdagmagazine Tijd naar de kunstredactie, verheugt zich erop komend jaar eindelijk weer voorstellingen te zien waar ze thuishoren: niet op het scherm van de laptop, tablet of mobiel, maar op het podium in de theaters. Maar eerst: zomervakantie, waarin we er – bevrijd van lockdown en avondklok – eindelijk weer op uit kunnen.

De een zoekt graag de stilte op, de ander struint het liefst festivals af. Hoe ziet jouw ideale zomer eruit?

“Deze zomer zit ik een week in de duinen van Bergen aan Zee, en ik ga met de trein naar Berlijn. Ook om mensen op te zoeken die ik heb leren kennen op de uitreiking van de Prix Italia onlangs in Milaan, een internationale prijs voor radio- en tv-documentaires en drama. Polen, Tsjechen, Duitsers – iedereen was daar bijeen. Iedereen uit de eigen lockdown, waardoor de sfeer heel open en vrolijk was, en er bijzondere ontmoetingen ontstonden. In de winter ben ik trouwens graag in Malaga, in Zuid-Spanje. Het is er dan rustig, met zo’n 20 graden niet te warm en je kunt toch op het strand vis eten. Een heerlijke stad aan het water.”

De digitale editie die vanaf zondag beschikbaar is op tablet en mobiele telefoon draait om ‘vakantie’. Wat kan de lezer verwachten?

“Met een cultuurbril op hebben we artikelen rond het thema geselecteerd, en laten we ook veel mooi beeld zien. Werk van fotograaf Henk Sloos bijvoorbeeld, die bijzondere openluchtzwembaden in Europa in beeld bracht, en een fotoreportage van Judith Quax die met haar half-Senegalese zoon een autorit naar Dakar maakte, een reis tegen de migrantenstroom in. Er is aandacht voor exposities, zoals Must see in het Zuiderzeemuseum, waar toeristenclichés als klompen, kaas, en tulpenbollen een eigentijdse draai krijgen. Maar ook kijken we in deze special naar de drijfveren van de toerist. Want waarom moeten we er zo nodig met miljoenen landgenoten tegelijk op uit? ‘Een collectieve neurose’, noemt filosoof Ruud Welten dat. Hij zegt: ‘We moeten weg, en voelen dat ons iets ontnomen wordt als dat niet kan. En als we weggaan moeten we ook van alles.’”

Zijn we deze zomer extra ‘neurotisch’?

“Vooral jongeren verlangden ernaar om los te gaan na zolang opgesloten te hebben gezeten, merkte ik ook aan mijn eigen kinderen, twintigers. Een virusvrije, slutty summer lonkte. Een beetje vergelijkbaar met 1967, de summer of love. Schrijfster en Trouw-columniste Nelleke Noordervliet, kunstredacteur Harmen van Dijk en Tijdgeest-journaliste Andrea Bosman schreven hierover een verhaal: over die ene zomer waarin hun leven veranderde – waarin alles mogelijk leek, maar deceptie op de loer lag.

“In mijn omgeving merk ik trouwens dat de vliegschaamte oprukt. Waarbij mensen elkaar helaas ook weleens de maat nemen. Iedereen wil ineens met de nachttrein naar Wenen, haha. Ik hoop dat liften weer aan populariteit gaat winnen – niet in je eentje doen trouwens. Ik heb het in de jaren tachtig zelf veel gedaan met mijn vriend. Je ontmoet nog eens iemand en het is goedkoop. Het enige wat je nodig hebt, is een bord waarop duidelijk staat waar je heen wilt. Wij kwamen zo in twee dagen van Amsterdam naar Thessaloniki.”

Ally Smid (Stedum, 1963) studeerde politicologie en werkt sinds 2011 voor Trouw, eerst als eindredacteur, daarna een aantal jaar als redacteur van het zaterdagmagazine Tijd en sinds september 2020 als redacteur podiumkunsten. Eerder werkte ze onder meer bij Het Parool en Elsevier.

Heb je nog boeken gelezen die geschikt zijn om mee te nemen in de koffer?

“Ik hou erg van boeken met een link naar de actualiteit en biografieën, maar van ook mooi geschreven fictie. Om een paar titels te noemen die ik recent las: De saamhorigheidsgroep van Merijn de Boer, waarin een diplomaat terugkijkt op zijn jonge jaren waarin hij deed of de idealen van zijn woongroep ook de zijne waren. De gevangenisjaren, een autobiografische roman van de Turks-Nederlandse auteur Erdal Balci, waarover ik hem interviewde voor Tijdgeest. Half, waarin Haroon Ali vertelt over zijn Pakistaanse roots. Denken is verrukkelijk; het leven van Tatiana Afanassjewa en Paul Ehrenfest van Margriet van de Heijden, nu ook net op de longlist van de Libris Geschiedenisprijs 2021. En Onvoltooid werk, essays van de New Yorkse Vivian Gornick waarin ze het over boeken heeft die ze in de loop van haar leven herlezen heeft.”

Hoe was dat voor jou als kunstredacteur, een seizoen met een lege agenda?

“Ik heb mijn portefeuille tijdens het coronajaar steeds breder zien worden. Juist omdat je gedwongen wordt om creatief te zijn en van de agenda af te wijken, ontstaan er mooie verhalen. De ruimte in de krant voor theaterrecensies en vooraankondigingen moesten we ineens op een andere manier zien te vullen. Met series bijvoorbeeld, omdat iedereen ging bingewatchen, met interviews, maar ook met besprekingen van online voorstellingen en concerten. Prachtig vond ik bijvoorbeeld de streamingversie van Peachez door Toneelgroep Maastricht, waarin een oudere professor, gespeeld door Porgy Franssen, verliefd wordt op een jonge vrouw. In de videoregistratie zorgt de manier van filmen, met special effects, voor een extra laag die in de zaal ontbreekt.”

Kunstenaars hadden plotseling lange tijd ‘vrij’. Wat hoorde je van hen?

“Sommige makers waren doodongelukkig dat alles ineens stil kwam te liggen, voor anderen was het een zegen. Ze kregen de rust om even bij te komen en waren verlost van de druk van elke avond een voorstelling. Dat leverde ook mooie dingen op. Nieuwe ideeën, creatieve projecten. En in het geval van zanger Danny Vera een lang gehoopte zwangerschap. Al jaren verlangden zijn vrouw en hij naar een baby, corona was wat hij noemde ‘het wondermiddel’, die bizar volle agenda was even ver weg.”

Waar verheug je je komend seizoen het meest op?

“Ik kan niet wachten om voorstellingen weer in het theater mét publiek te zien. Ook cabaret en stand-upcomedy, zodat comedians eindelijk weer die lach uit te zaal horen, waar ze altijd mee spelen. Geen gatenkaas, afkomstig van een handjevol bezoekers, maar een bulderende lach uit een volle zaal.”

Welke keuzes worden er gemaakt bij het schrijven van artikelen en hoe pakken wij ons onderzoek aan? In Achter de Schermen vertellen journalisten van Trouw hoe ze te werk gaan. Er is ook een Achter de Schermen podcast, die is hier te vinden. Of open hem via iTunes, Spotify of Google Podcasts.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden