Achter de schermenJohn Graat

Nee, de sportredactie heeft geen vakantie. Chef John Graat vertelt wat ze doen tijdens de coronacrisis

Op 13 januari begon John Graat als chef sport bij Trouw. Amper twee maanden later werden alle sportwedstrijden door het coronavirus voor onbepaalde tijd stilgelegd. ‘Mensen denken dat ik nu een heel lange vakantie heb.’

Lekker rustig op de sportredactie zeker?

“Dat zou je denken. Toch is het niet zo. Afgelopen weken was er juist veel te melden uit de sportwereld. Over het uitstel van het WK voetbal en de Olympische spelen. Over topsporters die thuis proberen te trainen. Over amateurclubs die financieel in de problemen komen. We vullen nog steeds zo’n negen sportpagina’s per week. Gemiddeld zijn dat twee artikelen per dag. Die schrijven we met z’n tweeën, plus enkele freelancers. Normaal bestaat mijn redactie – inclusief mijzelf – uit vier mensen, maar één is uitgeleend aan de onlineredactie en één is ziek. Nee, geen corona.”

Je was net als chef begonnen toen de crisis uitbrak. Daar heb je vast even flink van gebaald.

“Absoluut. Hiervoor was ik redactiechef bij het Eindhovens Dagblad. Een drukke regelbaan, waarvoor ik vooral op kantoor zat. Ik verheugde me er enorm op om als sportchef zelf weer op pad te kunnen. In plaats daarvan zit ik al sinds 9 maart thuis, als inwoner van Noord-Brabant nog een paar dagen langer dan mijn meeste collega’s. Jammer, maar ook niet meer dan dat. Laten we wel wezen: wat er met de rest van de samenleving gebeurt, is veel erger dan de afgelasting van sportwedstrijden.”

Waar schrijf je deze dagen zoal over?

“Toen ik als sportchef bij Trouw begon, had ik een paar ambities. Ten eerste wil ik sport een prominentere rol in de krant geven. Dus ook buiten de sportpagina’s om, in het nieuwskatern of De Verdieping. Ten tweede wil ik meer nadruk leggen op de maatschappelijke impact van sport. Dat past heel erg bij Trouw. Daarmee kunnen we ons ook onderscheiden van sportverslaggeving in andere kranten. Wat dat betreft biedt de coronacrisis kansen. Juist nu zijn er veel maatschappelijk relevante verhalen te vertellen. Bijvoorbeeld over politieke en economische belangen rond het al dan niet verplaatsen van internationale toernooien. En over of het moreel wel verantwoord is om de nationale voetbalcompetitie dit jaar alsnog – zonder publiek – uit te spelen. Los van corona zijn er trouwens genoeg andere, verrassende manieren om nu over sport te schrijven. Zo hebben we onlangs een serie gemaakt over verduurzaming van de sport. Denk aan kunstgrasvelden, gemaakt van afbreekbare korrels, milieuvriendelijke grepen in een klimhal, duurzame sportkleding en het installeren van ledverlichting bij clubs.”

Gaan jullie, als het straks weer kan, wel gewoon verslag doen van wedstrijden?

“Natuurlijk, dat is de basis van ons vak. Maar ook dan wil ik die brede blik houden. Je kunt als verslaggever opschrijven wat er gebeurt. Of je kunt op zoek gaan naar het verhaal erachter. Meer beschouwend, kortom. Neem het Tata Steel Schaaktoernooi in Wijk aan Zee, waar ik afgelopen januari een dagje naartoe ben geweest. In plaats van me uitsluitend te focussen op de grootmeesters die daar aan het werk waren, ben ik ook letterlijk een deur verderop gaan kijken. Daar zaten honderden kinderen samen te schaken. Een mooie aanleiding voor een achtergrondverhaal. Juist onder de jeugd is de populariteit van deze denksport de afgelopen jaren namelijk enorm gegroeid. En ook het aantal jonge leden van de Koninklijke Nederlandse Schaakbond stijgt snel. De reden: de websites en apps waarmee kinderen van over de hele wereld tegen elkaar kunnen spelen. Zo kon ik een actueel sportevenement gebruiken om een ontwikkeling in de samenleving te duiden.”

Van 2001 tot 2008 werkte je ook al als sportverslaggever bij Trouw. Waarom ben je teruggekomen?

“Ik heb hier een geweldige tijd gehad. De sfeer op de redactie was – en is – goed, de saamhorigheid groot. Bij Trouw speelt men op de bal, niet op de man, om maar eens een sportmetafoor te gebruiken. Die instelling past bij mij, want zo sta ik zelf ook in het leven. In de tijd dat ik hier voorheen werkte, heb ik bovendien verslag mogen doen van geweldige evenementen, zoals twee Olympische Spelen en zeven Tours de France. Maar na zoveel jaar sport wilde ik wel weer eens wat anders. Bovendien zocht ik vanwege mijn jonge gezin toentertijd iets dichter bij huis. Een baan waarvoor ik niet ieder weekend op pad hoefde. Bij het Eindhovens Dagblad, waar ik na mijn studie Nederlands al vijf jaar had gewerkt, kon ik aan de slag als politiek verslaggever, onderzoeksjournalist en nieuwscoördinator. In 2016 werd ik er redactiechef, een leidinggevende functie. De laatste jaren schreef ik daardoor zelf nauwelijks nog. Dat ging ik echt missen. Toen eind vorig jaar de kans voorbij kwam om terug te keren naar het Trouwnest, heb ik die met beide handen gegrepen. Nu ben ik chef én kan ik zelf weer schrijven.”

Na je studie begon je als literair recensent. Vervolgens werd je sportverslaggever. Geen vanzelfsprekende overstap.

“Sport en kunst hebben meer gemeen dan je denkt. Ze zorgen allebei voor de broodnodige ontspanning en een goed gevoel. Juist in deze quarantainetijd merken we allemaal hoe belangrijk positieve afleiding is. Hoe fijn het is om een uitlaatklep voor je stress te hebben. Zowel sport als kunst biedt die verlichting. Het is trouwens een hardnekkig vooroordeel dat kunstliefhebbers niets van sport willen weten, en dat sportfans niets met kunst hebben. Ik ben zelf het levende bewijs van het tegendeel. 

“Op de middelbare school ontdekte ik het plezier van lezen. Toen ik werd uitgeloot voor de School voor Journalistiek, besloot ik Nederlands te gaan studeren. Ondertussen was ik zelf een fervent voetballer. Vanaf vanaf mijn veertiende schreef ik voor de schoolkrant, vanaf mijn zestiende maakte ik verslagen over amateurvoetbalwedstrijden. Al snel ook voor het Helmonds Dagblad, dat later in het Eindhovens Dagblad opging. Tijdens mijn studie ben ik dat blijven doen. Zo leerde ik het journalistieke vak in de praktijk.”

Ben je nu een andere sportjournalist dan twaalf jaar geleden?

“Ongetwijfeld. Bij het Eindhovens Dagblad heb ik me met van alles beziggehouden. Van persoonlijke interviews en reportages, tot nieuws over dubieuze zorginstellingen en gerommel en gesjoemel in het lokale en regionale openbaar bestuur. Ik heb er geleerd hoe gemeentes werken, hoe geldstromen lopen, wie waar aan de touwtjes trekt. Die ervaring neem ik mee naar de sportredactie. Het helpt me om met die brede, maatschappelijke blik naar de sportwereld te kijken. Verder ben ik zelfverzekerder geworden. Ik denk dat ik nu kritischer vragen stel, scherpere analyses schrijf. Al is het natuurlijk aan anderen om daarover te oordelen.”

Hoe verwacht je dat je werk er de komende maanden uit zal zien?

“Per week bespreek ik met de hoofdredactie hoe het gaat. Afhankelijk van hoe lang de sportstop aanhoudt, gaan we misschien nog wat terug in pagina’s. Dan kan ik met mijn ervaring eventueel bijspringen op andere redacties. Maar voorlopig zijn er nog genoeg noodzakelijke sportverhalen te vertellen.”

John Graat

Na zijn studie Nederlandse taal- en letterkunde aan de Radboud Universiteit in Nijmegen werkte journalist John Graat (1969) acht jaar bij het Eindhovens Dagblad. Eerst drie jaar als freelancer voor zowel de sport-als kunstredactie, daarna vijf jaar in vaste dienst als sportverslaggever. In 2001 stapte hij over naar Trouw, waar hij zeven jaar onderdeel uitmaakte van de sportredactie. In 2008 keerde hij terug naar het Eindhovens Dagblad. Daar had hij als verslaggever een vrije rol. Vervolgens gaf hij van 2016 tot eind 2019 als redactiechef van de gehele krant leiding aan 28 verslaggevers. Op 13 januari begon hij als chef sport bij Trouw.

Welke keuzes worden er gemaakt bij het schrijven van artikelen en hoe pakken wij ons onderzoek aan? In Achter de Schermen vertellen journalisten van Trouw hoe ze te werk gaan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden