Duurzame 100 (2012)

Paul Polman wordt gezien als het boegbeeld van het duurzame bedrijfsleven. De toezegging uit 2011 dat zijn Unileverconcern in 2020 alle voedingsingredienten uit de duurzame landbouw zal betrekken, wordt nog steeds aangehaald als een grote doorbraak. Polman vindt duurzame groei ‘het enige aanvaardbare model voor zakendoen’. Dat levert het bedrijf niet alleen hoge noteringen op in duurzaamheidslijstjes. Unilever laat ook harde groeicijfers zien en zet alle sceptische managers te kijk die stellen dat duurzaamheid alleen maar geld kost. In de eerste helft van 2012 groeide het concern met 11,9 procent, terwijl het aandeel duurzame grondstoffen toenam van 14 procent in 2010 tot 24 procent in 2011. Als het gaat om palmolie, een van de belangrijkste grondstoffen die Unilever inkoopt, ligt het concern drie jaar voor op het schema. Dit jaar al is alle ingekochte palmolie van gecertificeerde plantages. Op de duurzaamheid daarvan is echter veel kritiek, vooral uit de donkergroene hoek. De criteria die de plantages als duurzaam kwalificeren zouden boterzacht zijn. Polman is echter de eerste om te erkennen dat de criteria van deze duurzame palmolie best wel wat strenger kunnen. Een ander wapenfeit is dat Unilever, door Wakker Dier op het idee gebracht, geen plofkip meer gebruikt in zijn voedingsmiddelen. Polman viel dit jaar ook een eervolle benoeming ten deel, waarschijnlijk op grond van zijn duurzaamheidsbeleid. Hij is door secretaris-generaal Ban Ki Moon van de Verenigde Naties gevraagd om zitting te nemen in een adviesorgaan dat nieuwe ontwikkelingsdoelen moet gaan vaststellen, het High Level Panel on Post-2015 Development Agenda. Hij is de enige vertegenwoordiger van het bedrijfsleven in dat orgaan. Hij komt daar mensen tegen als koningin Rania van Jordanie, de Duitse ex-president Horst Kohler en Graca Machel oftewel mevrouw Mandela.