column Waar ben ik eigenlijk mee bezig? Volgens mij voldoet deze eerste zin aan de columnvereisten zoals door Anne Boerrigter en Eric Tiggeler gedefinieerd. Hij is pakkend en prikkelt de nieuwsgierigheid.

Want, zeggen Anne en Eric, een openingszin is het visitekaartje van de column. 'De portier is een invalide' had trouwens ook gekund. Maar de mijne geeft beter de twijfel weer die het boek 'Check je column' bij mij heeft gezaaid.

Anne en Eric zijn de auteurs van dit boek. Hun werk moet columnisten tips en advies verschaffen zodat ze betere stukjes schrijven. Ik heb het boek natuurlijk niet gelezen. Alleen samenvattingen (let nu op hoe ik door korte zinnen te gebruiken de vaart in de column houd). Angst zal het wel zijn.

Vrees om er achter te komen dat ik al jaren de verkeerde stijlmiddelen gebruik. En in wat voor existentiële afgrond riskeer ik dan niet te tuimelen? Wat dan als ik na lezing van het boek moet toegeven dat, gemeten aan de tips en adviezen, ik altijd een slechte columnist ben geweest? In dit geval rest nog maar één remedie: een nog slechtere columnist te ontleden en je hier achter verschuilen.

Neem nou de minicolumn (voetnoot) van Arnon Grunberg afgelopen donderdag in de Volkskrant. 'Aangezien ik het Groot Dictee der Nederlandse Taal had geschreven was ik noodgedwongen bij de opnamen aanwezig.' Dit is natuurlijk een slechte openingszin. Maar wat volgt, is nog erger.

Het stukje gaat niet over het dictee maar over seks in het toilet van de Eerste Kamer. Volgens Grunberg heeft op die parlementaire plee een vrijage tussen zijn vriendin en een deelnemer aan het dictee plaatsgevonden. Het zal de Volkskrant-lezer een zorg zijn. Die is na twee jaar poep-, pis- en schaamlippenverhalen van zijn huispuber, murw geslagen.

De uitsmijter van Grunbergs column voldoet ook niet aan de eisen van Anne en Eric: 'Waarom heb je niet gebeld om te vragen of ik wilde komen kijken?' (vraagt Arnon) 'Je hoeft niet overal bij te zijn, antwoordde ze.'

Ook aan gratuite en domme provocatie kan een stukje ten onder gaan. Probleem is wel dat de voetnoot van Arnon dagelijks op de voorpagina van de Volkskrant staat. Dan riskeer je met je puberale ledigheid, gemankeerde aforismen, slechte compositie en onbegrijpelijke stellingen de gehele krant te devalueren.

Natuurlijk probeert Arnon af en toe ook grote-mensen-onderwerpen aan te snijden. Maar dan wordt minister Verhagen met de nazi's in Hitlers bunker geassocieerd, dromen Nederlandse 'christelijke politici' van 'inquisitie' en 'pogroms', verspreidt Wilders 'lijkenlucht' of speelt hij 'met zijn uitwerpselen'.

Politieke correctheid niveau mavo 3. Kijk dit was dus de verrassende wending van deze column: die gaat niet over het boek van Anne en Eric maar over de nulliteit van Arnon.

En een goede uitsmijter heb ik ook: Grunberg is de Paul de Leeuw van het Nederlandse columnistendom. Daarom wil ik best zijn Sonja Barend zijn: beste jongen, neem jezelf in bescherming en ga er gauw een jaartje tussenuit.