Het was wat je noemt een pijnlijke documentaire, maandagavond op het Britse Channel 4. Een islamitische school te Birmingham, recentelijk door de inspectie nog geprezen om haar tolerantie en respect voor andermans religie, onderwees in werkelijkheid bittere haat tegen al wat niet-islamitisch is. Dat kwam uiteraard niet aan het licht langs de koninklijke weg, maar dankzij de verborgen camera.
Het lokale parlementslid van de Liberal Democrats reageerde in The Guardian furieus. Nee, de man wond zich niet op over de geopenbaarde misstand, noch over het falen van de onderwijsinspectie, maar over de documentairemakers. Volgens hem speelde Channel 4 hiermee de extreem-rechtse krachten in de kaart. Want was het niet vreselijk sneu dat de school nu hatemail ontving en wellicht zou moeten sluiten?
Of aan deze zijde van het Kanaal zulke uitwassen ook bestaan – geen idee. Goddank kennen wij wél politici die het hoofd koel weten te houden. Zoals de Amsterdamse PvdA-wethouder Lodewijk Asscher. Hij ligt in de clinch met 97 moslimouders die ’collectief thuisonderwijs’ believen voor hun kinderen.
Dat willen ze omdat het Islamitisch College Amsterdam (ICA) binnenkort definitief dichtgaat. En alles beter, vinden zij, dan dat hun kinderen straks moeten verkeren tussen heidenen, christenen of minder strikte moslims. De bebaarde initiatiefnemer schetste in schrille kleuren hoe dat zou uitpakken. Gemengde gymlessen! Meerdaagse schoolreisjes! Geen ruimte om aan de gebedsverplichtingen te voldoen! En wisten wij wel hoe guur het huidige maatschappelijke klimaat is voor zedige moslimmeisjes?
De wethouder was niet onder de indruk. En zijn genoeg Amsterdamse scholen, zei hij, waar de leerlingen gewoon moslim kunnen zijn. Bovendien: „Kwalitatief goed onderwijs is je toegangskaartje tot de samenleving. Thuisonderwijs biedt dat niet.” Hij beloofde er alles aan te doen om het initiatief te dwarsbomen – desnoods voor de rechter.
Enigszins triomfantelijk legde een Tilburgse hoogleraar in deze krant uit dat Asscher ’geen poot’ heeft om op te staan. De wet staat geheel aan de zijde van de ouders. Thuisonderwijs, mits het aan enkele voorwaarden voldoet, is in dit land nu eenmaal toegestaan. Helaas wel, ja.
Zaterdag was bij ’Argos’ op Radio 1 het tweede deel te horen van een reconstructie over de ondergang van het ICA . Daaruit bleek zonneklaar dat die bovenal is te wijten aan een clubje lieden dat islamitische zuiverheid in handel en wandel het allerbelangrijkste vindt, vele malen belangrijker dan de kwaliteit van de lessen of integratie in de Nederlandse samenleving. Gaandeweg moesten niet-moslims en gematigder geloofsgenoten het veld ruimen – het treurige scenario dat zich altijd ontvouwt zodra salafisten op het pluche belanden. Uitgerekend dit gezelschap wil met ’collectief thuisonderwijs’ beginnen, waar het helemáál zijn goddelijke gang kan gaan?
In de reportage kwam ook een oud-leerlinge aan het woord die terugkeek op haar jaren aan het ICA. Zoals het daar toeging, vindt ze achteraf, ’hoort het niet’. „Ik ben hier geboren en getogen. Bepaalde dingen horen vanzelfsprekend te zijn.” En: „Ik wil niet alleen Marokkaanse vriendinnen hebben, ook Hollandse.” Nu volgt ze avondonderwijs – tussen niet-moslims, tussen leden van de andere sekse. „Er is een nieuwe wereld voor me opengegaan.”
Ik zou zeggen: zet ’m op, Lodewijk!
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.