weblog De subsidiepot voor zonnepanelen van 22 miljoen euro voor dit jaar, is nog altijd niet leeg. Duurzame denkers en kopers hebben zich kennelijk toch niet gek laten maken.

Nu de actie drie maanden loopt, sinds 2 juli, en nog drie maanden heeft te gaan, is bijna 14 miljoen aan subidie aangevraagd en zit er nog 7,5 miljoen in de pot. Dat dwingt mij tot een ruiterlijke erkenning dat ik in juni en juli de zaak verkeerd heb ingeschat.

Subsidievrees
Drie maanden geleden pende ik hier mijn prognose neer van een korte maar hevige bestorming van de kas, waarna de zonnepanelenbranche maandenlang werkelooos op zijn handen zou kunnen gaan zitten. Dat was trouwens ook de voorspelling van de branche zelf, die van vorige subsidierondes wist dat als de susidiepot leeg is, iedereen stil gaat zitten wachten tot de pot weer gevuld wordt.

De eerste dagen leek mijn vrees bewaarheid te worden. De website waar je de subsidie moest aanvragen, lag dagenlang plat door de te grote belangstelling. Maar daarna werd het merkwaardig rustig. De aanvragen kwamen eigenlijk heel keurig gespreid binnen en de branche heeft dus na de eerste gekte geen grote terugslag gezien.
Dat moet wel tot de conclusie leiden, de heel gezonde conclusie, dat panelenkopers zich niet meer gek laten maken door subsidies. Ze nemen het risico dat ze naast die paar honder euro steun grijpen, en zijn er denk ik dus van overtuigd dat ze ook zonder subsidie een verstandige koop hebben aan zonnepanelen.
Het laatste is volgens mij meer dan waar. Zie mijn twee artikelen over de winst van zonnepanelen en het verlies als je geen panelen koopt. De zonnepanelenmarkt is volwassen geworden en kan op eigen benen staan.

Niet voor boerenschuren
Begin juli somde ik een paar argumenten op waarom ik de subsidieregeling een fopspeen vond. Die argumenten verdienen hier ook nog wat afzonderljke aandacht.
Het zou een stormloop worden, dacht ik. Niet dus.
Staatssecretaris Atsma had gezegd dat de 22 miljoen ook door boeren gebruikt kon worden om de asbestdaken van hun schuren te vervangen door zonnedaken. Dan zou de pot na een paar honderd boerenschuren leeg zijn, redeneerde ik. Maar er is alleen geld gegaan naar particulieren, bedrijven konden niet uit de pot snoepen. Atsma moet iets verkeerd hebben begrepen, zullen we maar zeggen.
En van het bedrag van 22 miljoen zouden de kosten van de ambtenaren af gaan, waarbij de minister aantekende dat de uitvoering van een subsidieregeling erg 'arbeidsintensief' is. Eind september, na drie maanden dus, was er voor 13.970.700 euro aan subsidies aangevraagd (voor 22.510 systemen), en was er nog voor 7.579.300 euro aan subsidie te vergeven. Die twee bedragen samen komen op 21.550.000. Dat is 'slechts' 450.000 euro minder dan de 22 miljoen die ervoor werd uitgetrokken. Waar ik vreesde dat er een paar miljoen voor uitvoeringskosten zou worden gerekend, lijkt het op 450.000 euro uit te komen. Dat is 2 procent van het budget van 22 miljoen, en 2 procent noem ik een meevaller.

30 miljoen voor virtueel salderen
Voor volgend jaar is nog 30 miljoen aan subsidie beschikbaar. Leuk voor wie meesnoept uit die ruif, maar niet nodig om duurzame denkers en doeners over de streep te trekken. Ze verdienen toch al aan hun panelen.
Volgens mij kun je dat geld beter aan iets anders besteden. Aan een expriment met salderen-op-afstand bijvoorbeeld. Dat kan duurzame energie een enorme steun in de rug geven. Maar daar hebben VVD en PvdA in hun coalitieonderhandelingen nou net een streep door gehaald.

Ook zonder subsidie wijzer worden? Kijk ook af toe op Twitter naar @VincentDekker4.