weblog Het gaat hard in politiek Den Haag. VVD en PvdA vertellen elkaar om de paar minuten hoeveel vertrouwen ze in elkaar hebben. Maar gaat het daardoor ook hard in de goede richting? Na grijs mag ook groen wel wat lobbywerk verrichten.

Salderen op afstand - stroom die je thuis verbruikt verrekenen met stroom opgewekt met eigen windmolens of eigen zonnepanelen die niet op je eigen dak staan - is volgens mij een van mooiste groene voornemens van de Tweede Kamer. Sta dat toe en er zal ik weet niet hoeveel extra groene stroom opgewekt gaan worden.
Er is een meerderheid voor in de Kamer, dus de wet die dat mogelijk moet maken, lijkt appeltje-eitje. Maar die meerderheid bestaat onder meer uit de PvdA. En die partij onderhandelt nu met de VVD over een regeringscoalitie. De VVD is tegen salderen op afstand en voor nieuwe kerncentrales, om maar eens wat te noemen. Als de PvdA nu salderen op afstand weggeeft ten behoeve van bijvoorbeeld een paar sociale speerpunten, is de salderingsmeerderheid foetsie.
Wil groen Nederland de komende vier jaar vooruitgang boeken, dan zal het daar vooral tijdens deze onderhandelingsweken dus werk van moeten maken. Temeer daar grijs Nederland daar overduidelijk al mee bezig is.

Grijze lobby
Want de oproep van de grote kolenstokers van Nederland om de kolentax te schrappen, komt natuurlijk niet toevallig nú. Met hun argument dat 'Nederlandse kolencentrales anders moeten sluiten, wat slecht zou zijn voor het milieu omdat je dan nóg viezere stroom uit Polen zult moet importeren', bewerken ze vooral de PvdA. De VVD heeft genoeg vrienden bij de grote energieconcerns, daar is geen grijze lobby nodig. Maar met een paar nep-groene argumenten de PvdA verleiden om groene idealen in te ruilen tegen sociale idealen, kan voor grijs nu heel effectief zijn.

Experiment is niet genoeg
Dankzij het Lenteakkoord kunnen we volgend jaar experimenteren met salderen op afstand. Daar is 25 miljoen euro voor uitgetrokken, waarvan de eerste 10 miljoen in 2014 wordt uitgekeerd (zie Voorjaarsnota 2012 en zoek op saldering). Dat is een soort vestzak-broekzak geld. Bij salderen (al of niet op afstand) loopt het ministerie van financiën energiebelasting mis, en dat krijgt het dan gecompenseerd door het ministerie van economische zaken, landbouw en innovatie. Netto krijgt de overheid dan echter wel minder inkomsten.
De energiebelasting bedraagt nu 13,8 cent per kWh. Met 10 miljoen euro kun je 72 miljoen kWh aan groene stroom op afstand laten salderen. Dat lijkt enerzijds veel, want het is het stroomverbruik van zo'n 20.000 Nederlandse huishoudens. Anderzijds is dat nog niet 0,3 procent van alle Nederlandse huishoudens. Maar wat belangrijker is: het experiment is een experiment, en dus niet voor de eeuwigheid. Dus bestaat de kans dat er een paar jaar gesaldeerd kan worden met zonnepanelen op een schooldak en daarna niet meer. Die onzekerheid zal veel potentiële initiatieven in de kiem smoren. Bij salderen heb je langdurige zekerheid nodig.
Dus groen Nederland: salderen op afstand is geen ruilobject, ook al is er nu tijdelijk een experimenteerpotje. Zorg ervoor dat de PvdA de komende weken haar rug recht houdt als het om salderen op afstand gaat.

Meer energievisies van mij komt u tegen op Twitter, via @VincentDekker4.