weblog Al dik tien jaar kent Duitsland de meest genereuze vergoeding voor zonne-energie. Resultaat: overal zonnepanelen. Maar Duitse panelenfabrikanten gaan failliet door goedkopere Chinese panelen. Domme, domme Duitsers? Bepaald niet.

Als je het over zonnepanelen wilt hebben, ontkom je er niet aan geregeld naar Duitsland te kijken. Het is met afstand koploper bij zonne-energie. Wereldwijd. Dus sta me toe weer eens iets over onze oosterburen te zeggen.
Wat ik ga zeggen is goeddeels tweedehands, afkomstig uit een uitstekend artikel van een Amerikaanse energie-journalist in Duitsland, Craig Morris. European Energy Review bracht me op zijn spoor.

Morris bevestigt om te beginnen het beeld dat critici van zonne-energiesubsidies graag schetsen. Het land dat de meeste subsidie heeft verstrekt, ziet de ene na de andere nationale panelenfabrikant het loodje leggen. Een ontwikkeling die we overigens ook in Nederland hebben gezien (althans wat het loodje leggen betreft), alsook in bijvoorbeeld de VS. Zonnepanelen komen tegenwoordig voor 80 procent (mijn gok) uit China. Zo subsidieerde Duitsland dus indirect de Chinese industrie.

Slimme Duitsers
Domme Duitsers? Absoluut niet, betoogt Morris. De Duitsers verdienen er zelf juist verreweg het meeste aan. Want zonnepanelen zijn slechts een tussenschakel in de hele waardeketen.
Zonnepanelen vormen inmiddels minder dan de helft van de totale prijs van een geïnstalleerd systeem. Voordat zonnepanelen stroom leveren aan een net moeten ze worden geïnstalleerd en moeten er onder meer omvormers aan worden toegevoegd. Het installeren gebeurt in Duitsland door Duitse bedrijven, en laat Duitsland nu ook nog wereldmarktleider zijn bij omvormers...
Daarmee is het succes voor de Duitsers echter nog niet compleet. Want om zonnepanelen te maken, hebben Chinezen silicium nodig. Een Duits bedrijf is daarvan een hofleverancier, en al voor de komende drie jaar uitverkocht. Bovendien maak je zonnepanelen niet met de hand, zelfs niet in China, maar met dure productiemachines. U raadt het al: machines 'Made in Germany'.

ASML
Het doet me een beetje denken aan de chipfabricage door Philips. De Nederlandse multinational wilde daarmee in de jaren zeventig en tachtig heel groot worden. Daar had Den Haag flink wat subsidie voor over. Uiteindelijk schopte Philips het nooit tot de mondiale top-5 van chipfabrikanten en verkocht het zijn chipdivisie. Maar omdat we in Nederland zo met chips bezig waren, ontwikkelden zich hier wel zeer vooraanstaande toeleveringsbedrijven. ASMI is misschien een wat minder bekend voorbeeld, maar ASML uit Veldhoven kent u wellicht allemaal. Driekwart van alle machines, wereldwijd, waarmee op siliciumschijven chips worden gemaakt, komt tegenwoordig van ASML. De Amerikanen, Japanners, Zuid-Koreanen, Taiwanezen en Chinezen mogen dan bijna alle chips in de wereld tegen bodemprijzen leveren, in Veldhoven verdienen ze er goud aan...

Wie mijn energie-nieuws ook op Twitter wil volgen kan terecht bij @VincentDekker4.