Waarom was ik een jaar geleden zo blij met die nieuwe zonnepanelen op mijn dak? En waarom zijn tienduizenden Nederlanders dat, en willen ook kantooreigenaren hun eigen stroomproductiebedrijfjes?

Dat vroeg ik me af toen ik Vooral financiële prikkels leiden tot energiebesparing op de website van Cobouw las, de nieuwsbron voor de bouwwereld.
Cobouw laat het internationale instituut voor gebouw-efficiëntie aan het woord. Dat heeft onderzocht hoe eigenaren van grote kantoorkolossen over energie denken. Nou, dat levert geen verrassing op. Met het stijgen van de energieprijzen is 'energie-efficiënt' zeer tot extreem belangrijk.
Wat me wel verrast is de top-drie van belangrijkste energiebespaarders voor de komende tien jaar. Verlichting staat volgens 29 procent op één, niet gek gezien de enorme hoeveelheid lampen die in kantoren bijna altijd branden. Op drie staan met 23 procent diverse bouwmaterialen. En daar tussenin halen zonnepanelen 25 procent. Eén op de vier denkt dat zonnepanelen dé weg naar duurzaamheid en energiebesparing zijn. Fantastisch natuurlijk. Maar waarom denken ze dat?

Ik heb eind 2010 zonnepanelen besteld en die sinds half mei vorig jaar op mijn dak. In ruil voor een investering van 7000 euro krijg ik bij de huidige stroomprijs zo'n 550 euro per jaar aan elektriciteit van mijn dak. Een terugverdientijd van pakweg 13 jaar. Wie nu panelen koopt, kan, afhankelijk van diverse variabelen, al in acht jaar uit de kosten zijn. Prachtig dus en een prima investering.
Maar ik heb november vorig jaar ook nog voor 1100 euro mijn woonkamermuren laten isoleren. Dat bespaart me zo'n 400 kuub gas per jaar, is mijn huidige schatting. Die zijn zo'n 250 euro waard, en dus verdien ik die isolatie in 4,5 jaar terug. Slim! Slimmer ook dan die panelen, als je naar het geld kijkt.

Maar ik heb geen weblog over muurisolatie. Ik tik m'n vingers vrolijk blauw over zonnepanelen. In heel Nederland wordt dit jaar volgens Peter Segaar van PolderPV voor misschien wel 100 MW aan zonnepanelen op daken gezet, meer dan in de afgelopen tien jaar bij elkaar. En de kantoorbezitters zeggen ook: geef ons zonnepanelen, en niet: we gaan isoleren.
Waarom? Ik denk dat zonnepanelen 'leuk' zijn. Je ziet ze op je dak, en je ziet in je meterkast wat ze voor je doen. Ik kijk dagelijks op de meter om te zien hoe het gaat, vul dat in op websites, houd er spreadsheets over bij, vergelijk met vorige week, maand, jaar, vergelijk met panelen van anderen.
De miljoenen isolatiekorrels in mijn spouwmuur zie ik niet. Ik zie niet dat de gasmeter terugloopt, ik houd amper staatjes over mijn gasverbruik bij (nou ja, eens in de twee weken toch nog wel).

De korrels zijn financieel veel harder aan het werk voor me dan mijn panelen. Maar ja, die mooi glimmende panelen kan ik zien, kan ik aanraken, kan ik mee pronken, kan ik een hobby van maken.
Ze zijn gewoon veel sexyer, kennelijk zelfs voor commercieel denkende eigenaren van kantoorgebouwen.

Meer interesse in energiezaken? Volg me ook op Twitter: @VincentDekker4.