Een 'christen in de klas' is leuker dan godsdienst uit een boekje. Het ds. Pierson College in Den Bosch vroeg theoloog Frank Bosman daarom voor een gastles. Over Twitter en Facebook, pesten en haten. 'Jullie vertegenwoordigen God voor mij.'

Docente levensbeschouwing Karin Elzinga verheugt zich op de lessen van deze woensdag. Samen met haar collega's van het ds. Pierson College in Den Bosch heeft ze gezocht naar getuigende gelovigen die de leerlingen met meer spektakel dan via een boek kennis laten maken met jodendom, christendom en islam.

Via Twitter zochten ze een 'christen in de klas'. Al hengelend naar een christen haalden ze zo Frank Bosman binnen, vorig jaar verkozen tot de meest spraakmakende theoloog van Nederland. Een beroepsgelovige dus.

Zo stapte Frank Bosman op een woensdagochtend lokaal A4 binnen, om daar een lesuur lang aan brugklassers van vmbo-t uit te leggen wat het betekent, christen te zijn. De leerlingen hadden als huiswerk vragen moeten voorbereiden, die ze aan Frank Bosman konden stellen.

Op deze protestantse school is zoiets als geloof niet onbekend. Onder leerlingen en docenten zijn moslims, joden en christenen. De docente stelt Frank Bosman voor als een 'soort speciale christen'. Frank zelf zegt dat hij theoloog is. "Dat is iemand die de hele dag over God denkt en dat is best zwaar."

Frank Bosman heeft een aflevering van South Park meegenomen, de tekenfilmserie met harde grappen. De meeste leerlingen kennen South Park wel. De meesten zitten ook op Twitter, Facebook of Hyves, blijkt na een peiling door Frank Bosman. Al is hijzelf in deze klas koning, met zijn 958 volgers op Twitter. "Volgelingen", zegt de gelegenheidsdocent zelf.

Sommige meisjes hebben zo'n 300 vrienden. "En zijn dat echte vrienden?" vraagt Frank dan. Voor de leerlingen is het nu duidelijk welke richting hij op wil. De brugklassers gaan gemakkelijk met hem mee. "Echte vrienden", zegt een meisje dat vooraan zit, "betekenen iets voor me."

Frank Bosman gaat vlak bij een leerling staan en schreeuwt: "Hé joh!!" Dan zegt hij zachtjes tegen de buurman: "He joh." Drie stappen achteruit: "Op Twitter ziet dat er hetzelfde uit. Dat is het lastige van sociale media. Je mist de emotie, de bedoeling."

Na deze inleiding is het tijd voor South Park, de aflevering waarbij Kip Drordy, het sukkeltje van de klas, geen enkele Facebook-vriend heeft.

Zes leerlingen kennen deze aflevering al. Toch blijft het leuk om te zien dat Kyle, het South Park-figuurtje dat het aardigst is, besluit om Facebook-vrienden te worden met Kip Drordy, waardoor hij vervolgens zelf al zijn eigen vrienden kwijtraakt. "Kip is niet cool", zegt gelegenheidsleraar Frank Bosman. "Kip is een loser, en loser zijn is kennelijk besmettelijk. Kennen jullie dat? Voorbeelden?"

Nu is hij op glad ijs gekomen. De brugklassers worden terughoudend. Ze willen even geen voorbeelden geven die te maken hebben met sukkeltjes in de klas. Een van de meisje speelt op safe: "Als je vrienden wordt met een loser, is er kans dat je eruit ligt. Daar moet je rekening mee houden." Verder gaat ze niet, en er is niemand die er nog iets over wil zeggen.

Dat voelt ook de christen in de klas aan. Hij verplaatst de aandacht naar een iets veiliger terrein. "Zijn Facebook-vrienden ook echt aardig voor elkaar?" Het is duidelijk waar hij heen wil. Actief zijn op sociale media vraagt om gedwongen gedrag. Als je niet op het juiste knopje drukt, lig je eruit.

Op Facebook is de populariteit keihard te meten. Frank: "Ik heb meer vrienden dan jullie. Ik ben populairder. Populariteit is besmettelijk."

Dan komt plots een bekentenis, van een van de banken. "Soms", zegt een meisje, "schaam je je voor je beste vriend. Die wil je dan even niet kennen." De klas barst los. Frank Bosman doet net zo hard mee. "Ignore, dat is dan wat je wil! Thuis kan je niet op de ignore-knop drukken. Ik geneer me wel eens voor mijn vrouw en voor mijn kinderen. Toch blijf ik bij ze."

Hij heeft nog een minuut of tien om zijn punt te maken. De leerlingen mogen hun vragen stellen.

Of volwassenen ook gepest worden op hun werk, vraagt iemand. "Volwassenen pesten nog veel gemener dan kinderen", laat Frank Bosman weten. "Ik kan verschrikkelijk goed pesten."

Na dat zijspoor komt hij ter zake. "Wat heeft dit allemaal met het christendom te maken? Ik laat me inspireren door een zekere Jezus van Nazareth. Die heeft aan zijn eigen leerlingen geprobeerd uit te leggen wat zijn boodschap is. Dat is dat je van een ander moet houden zoals je van jezelf houdt. En dat is moeilijk."

Hij richt zich weer tot de brugklas. "Wie vindt het moeilijk om van zichzelf te houden?" Een woud van vingers. Frank begint een litanie: "Het is moeilijk om van jezelf te houden als je die opleiding niet kunt volgen, als je die ene baan niet krijgt, als je die game wilt uitspelen en het lukt keer op keer niet." De klas is doodstil.

Vlak voor de bel gaat kunnen de leerlingen nog twee vragen stellen. Wat hij van het katholieke geloof vindt, wil Sara weten. Frank: "Soms schaam ik me er kapot voor, voor wat sommige priesters doen. Toch blijf ik bij de kerk."

De bel gaat dwars door het applaus heen.

Meteen erna komt Atheneum 3 binnen. Een drukke klas, die zich onmiddellijk gedeisd houdt zodra de gelegenheidsdocent hen vragen stelt. Hij probeert hen nog te verleiden met: "Ik vind het héérlijk om christen in de klas te zijn", maar dat haalt weinig uit. Docente Karin Elzinga roept vanaf de achterste bank dat ze wat actiever moeten zijn. "Kom op jongens, anders hebben jullie altijd zo'n grote mond."

Pas bij het vragen stellen komen ze los. Of hij mag haten, als christen, wil Heleen weten. Frank: "Ik haat veel mensen. Ik haat de kinderen die me vroeger op de basisschool gepest hebben. Eigenlijk moet ik iedereen liefhebben, ook Adolf Hitler, maar dat kan ik niet. Ik ben geen heilige."

Hoe vaak hij naar de kerk gaat, wil klas atheneum 3 weten, en of hij zich verbonden voelt met God. Wat hij van homoseksualiteit vindt, van tatoeages en van piercings.

Frank Bosman eindigt de les met: "Jullie, die nu naar mij luisteren, jullie vertegenwoordigen God voor mij."

Dan gaat de bel alweer.

Godsdienst impopulair

Godsdienst is het minst populaire vak onder leerlingen van het voortgezet onderwijs en de bovenbouw van de basisschool, bleek uit een enquête door huiswerkinstituut Studiekring (70 vestigingen). Vier van de tien leerlingen zouden het vak liefst afschaffen en vervangen door lessen over sociale media of over games, bleek uit de enquête, die eind vorig jaar werd gehouden.