Joran Oskam (32) groeide op in een behoudend protestants milieu. Op zijn eenentwintigste vertelde hij zijn ouders dat hij op mannen valt. Die brachten hem naar Different voor therapie.

"Mijn ouders hadden gegoogled op de woorden 'homo', 'geloof', en 'hulp'. 'Ik wil hier vanaf', dacht ik, dat leek me zelf ook veel praktischer.

Als je een paar therapieën volgt, zo beloofden ze bij Different, ben je er vanaf. Dat leek me wel te doen. Ik wilde de boerderij van mijn ouders overnemen en dan moet je wel kinderen krijgen. Het komt niet in je op dat je als homopaar ook kunt adopteren.

Maar van de gesprekken met de therapeuten bij Different werd ik zo depressief dat ik er mee gestopt ben. Eigenlijk breken ze je gevoel volledig af. Ik was verliefd op een jongen, maar de therapeuten analyseerden dat helemaal kapot.

'Waarom ben je verliefd?', was de vraag. Is het iemand die heel zeker van zichzelf is? Dan komen je gevoelens voort uit eigen onzekerheid, en moet je daar aan werken, zei men daar. Ze gaan net zover tot je geen gevoel meer hebt. En gevoel is toch het belangrijkste in je leven, want dat bepaalt je welbevinden.

Toen ben ik aan de andere kant gaan kijken, bij christelijke organisaties die homoseksualiteit wel accepteren. Ik ontmoette daar een jongen met wie ik wel eens een homokroeg in Utrecht bezocht.

Dan zie je ineens veel homo's om je heen, anders dan in de omgeving waar ik uit kom. Zij zijn wel gelukkig, zag ik. In de kroeg dansten en zoenden ze samen, gewoon zonder schaamte, net als het liefdesgedoe bij hetero's. Eigenlijk is het heel gewoon, drong toen tot me door.

Sommige mensen, die heel gedisciplineerd leven, kunnen de gevoelens onderdrukken. Maar of je daar echt gelukkig van wordt? Andere jongens die ik ken hebben ook geen baat bij de therapie gehad. Twee van hen kwam ik na jaren pas weer tegen. Zij zullen wel geslaagd zijn, want het waren theologiestudenten, en die kennen God beter, was mijn gedachte. Maar zij zijn de therapie eveneens gestaakt en wonen inmiddels allebei samen met een man. Net als ik. En ja, ik ben nu heel gelukkig."