AMSTERDAM - ,,Saddam zal als een gevangen monster met alles wat hij heeft wraak nemen'', verwoordt een Koeweitse ambtenaar de angst voor Irak onder zijn twee miljoen landgenoten. Want twaalf jaar na de Iraakse inval in Koeweit, op 2 augustus 1990, is de kans op een nieuwe militaire actie groot.
Deze week liet Bagdad de Amerikaanse president Bush al weten klaar te zijn voor de ultieme poging om Saddam Hoessein te verjagen, waarvan al sinds Bush' aantreden sprake is. Het verbale wapengekletter in Washington, de stroom uitgelekte militaire plannen en de verwoede pogingen om de Iraakse oppositie op één lijn te krijgen, hebben eraan bijgedragen dat zowel Irakezen als Koeweiters ervan overtuigd zijn dat de uitvoering van die plannen nabij is.
Ook vorig jaar rond de tweede augustus was er sprake van Amerikaanse aanvalsplannen, maar nu lijken de Amerikanen de bezwaren van Koeweit en andere Arabische landen naast zich neer te leggen. Daarom is op alle Koeweitse ministeries de afgelopen dagen vergaderd over voorzorgsmaatregelen. Men verwacht dat zo'n aanval in het beste geval leidt tot een grote stroom Iraakse vluchtelingen, en in het slechtste tot een Iraakse militaire wraakactie tegen Koeweit.
Koeweit en Irak delen een 200 kilometer lange grens, die na de Golfoorlog beveiligd is met elektronica, een aarden wal en een gedemilitariseerde zone waar VN-waarnemers patrouilleren. Eerder dit jaar trainden Duitse en Tsjechische militairen gespecialiseerd in gifgasaanvallen Koeweiters en Amerikanen -die militaire bases hebben in de oliestaat. Koeweitse burgers melden bovendien dat de afgelopen dagen nogal wat materieel is verplaatst.
Minister sjeik Ahmed al-Sabah van informatie ontkende deze week dat er militair materieel naar de grensstreek is overgebracht, maar details over de voorbereidingen gaf hij niet. Aangenomen wordt dat er langs de grens kampen worden ingericht om vluchtelingen op te vangen, maar Koeweit maakt zich vooral zorgen over de eigen veiligheid, na alle berichten over de massavernietigingswapens die Saddam verborgen zou houden. ,,Waarom zijn er geen gasmaskers verspreid?'' vragen ze zich af, ,,en zijn we wel goed voorbereid op een nucleaire, biologische of chemische aanval?''
Het dichtbevolkte Koeweit-Stad ligt maar 120 kilometer van de Iraakse havenstad Basra, en Koeweiters weten dat Irak raketten heeft met die reikwijdte. Ondanks de verklaring van de Informatie-minister dat ,,er niets is om bezorgd te over zijn'', zijn de meeste Koeweiters bang.
Twaalf jaar na de invasie zijn de herinneringen aan de onderdrukking en het geweld tijdens de Iraakse bezetting nog levend. Zeshonderd families wachten nog steeds op zekerheid over het lot van vermiste vaders en zonen, gestolen Koeweitse goederen zijn nog altijd zoek en de aangerichte schade is nooit vergoed. Beloften die Irak daarover dit voorjaar tijdens de Arabische top in Beiroet deed in ruil voor steun tegen een dreigende Amerikaanse aanval, hebben niets opgeleverd. ,,Irak heeft onze archieven niet eens teruggegeven, dus hoe kunnen we dan verwachten dat ze onze krijgsgevangenen zullen terugsturen'', verwoordde minister Al-Sabah de scepsis in Koeweit.
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.