Hemelse sensatie

Waar gebeurd verhaal: een journalist op zoek naar nieuwe verleidingen van de tong, vraagt een gezonde-warenverkoopster om Ahorn-siroop. Die godenspijs, waaraan de eerste kolonisten proefden dat ze ten slotte toch in het paradijs waren beland. Die hemelse sensatie, waar Jack Kerouac zo watertandend over schreef in On the road: de pannenkoeken van zijn moeder, met ahornsiroop!

De verkoopster toont opgewekt een flesje.

,,Vijf eetlepels per dag'', zegt ze. ,,Met citroensap. Een week lang.''

Pardon?

,,De vastenkuur'', zegt ze, wat ongeduldig. De journalist bekijkt zichzelf. Zeker, een paar pondjes te veel. Een paar kilo, misschien. Maar kun je het goedje ook als ingrediënt gebruiken?

,,Ingrediënt?'' Denkpauze aan de verkoopkant. ,,Dat kan natuurlijk ook. Maar vasten is niet moeilijk, hoor.''

Vast niet. En, als het dan moet, dan is de ahornsapkuur voor de verfijnde tong nog de beste keus. Zoet, uiteraard, maar niet mierzoet, en met een complex aroma dat de beste bijenhoning met verve naar de kroon steekt. Het smaakt, het geurt naar bos, naar die eeuwig zingende bossen van het zuiden van Canada, waar de Canadese esdoorn, de Acer Saccharum volgens zijn Latijnse naam, van nature voorkomt. Daar ontdekten Indianen lang geleden hoe ze in de lente met een tomahawk en een houten gootje de opdringende sappen konden opvangen, opkoken, en opdrinken. Het waren de Fransen die in de zeventiende eeuw de kusten van Canada koloniseerden, en voor het eerst de sappen inkookten tot de siroop. Zo ontstond een traditie, die tot op de dag van vandaag in ere wordt gehouden. Nu in deze maand de Canadese esdoorns uitlopen trekken horden Canadezen de bossen in om hun eigen sap te tappen, de siroop te maken en die wereldwijd te verkopen in eet-gezond-winkels.

,,Tien eenenveertig'', zegt de verkoopster opgewekt. ,,Euro.''

Ruim tien euro voor een halve liter stroop? Dat, toegegeven, eindeloos op smaak blijft, als het in de koelkast staat. De journalist hoort de kassa rinkelen, en heeft visioenen van een polder vol uitbottende bomen, in iedere boom een gaatje met een eeuwig druppend kraantje, en een langzaam vollopend flesje vloeibaar goud. Waar zijn die bomen te koop?

Bij vele Nederlandse tuinbedrijven. Esveld in Boskoop, bijvoorbeeld. Bomen van twee tot tweeënhalve meter. Maar helaas, de droom van gemakkelijke rijkdom is snel voorbij.

,,Allereerst mag u het geen Ahorn noemen'', doceert mede-eigenaar Dirk van Gelderen. ,,Dat is Duits. En verder maken Canadese esdoorns in Nederland geen suiker aan. Het is een plant van het landklimaat, en dat hebben we hier niet.''

Wat een teleurstelling. Geen lente-siroopfeesten in de polder, zoals die nu in Canada en de VS plaatsvinden.

Daarom maar brommend een duur flesje gekocht. Een telefoontje had geld opgebracht. In dure winkels is ook de siroop duur. Het verschil kan tot vier euro oplopen; de goedkoopste aanbieding was 6,97 euro, voor een halve liter. Om in de dressing te doen, over salades, ijs, pannenkoeken, in de koffie. Voor aparte accenten in stoofpotten en soepen. En inderdaad, ook om mee te vasten.