Waar gelooft u (nog) in?

,,Laat me even denken,' zegt Yulie Cohen Gerstel, en verzinkt in gepeins. ,,Waar geloof ik nog in?' De Israëlische filmmaakster presenteert haar weloverwogen egodocument My Terrorist, een van de genomineerde films voor de Zilveren Wolf die vanavond in Amsterdam wordt uitgereikt. In deze film doet Gerstel verslag van haar weg naar verzoening met de man die bij een PLO-aanslag in Londen in 1978 een collega van Gerstel doodde en haar zelf verwondde. Een Irakees. 23 jaar later zit hij nog steeds in de gevangenis in Engeland, tot Gerstel hem schrijft, bezoekt en pleit voor zijn vrijlating. Publiekelijk. Niet iedereen neemt het haar in dank af. Heel bijzonder is de scene waarin ze tijdens een Israëlische tv-show in gesprek gaat met een moeder wier dochter is vermoord door terroristen.

,,Van mij krijg je geen religieus antwoord. Ik geloof in de mens. Maar het is moeilijk in de mens te blijven geloven. Ik worstel met de vraag of nu de menselijke natuur of op geld en land beluste politici verantwoordelijk zijn voor het geweld. Een combinatie van falende politici en burgers die zondebokken zoeken, misschien. Maar in het westen kunnen wij ons leven kiezen, iedere dag. Ik geloof erin dat mensen die verantwoordelijkheid moeten nemen.'

Gelooft Gerstel in vrede in het Midden-Oosten? ,,Niet in de nabije toekomst'. In een rol voor haar film? ,,Die opent een discussie. Misschien. Jonge mensen schreven me dat de film hun ogen opende.'