SITTARD - Van de ploeg die wordt geleid door zijn in het zuiden nog altijd bewonderde vroegere trainer Van Marwijk, kreeg Fortuna Sittard gisteravond het laatste zetje aan de rand van de afgrond. Feyenoord voltrok het vonnis over de onttakelde Limburgse club met een 1-2 zege.
Na een verblijf van zeven seizoenen in de eredivisie, waarvan drie tamelijk aangename aan de hand van Van Marwijk, degradeert Fortuna, een triest lot dat ook vorig seizoen evenwel al te voorzien was. Extra zuur was de avond voor verdediger Dirkx, die het einde niet meemaakte.
In de slotfase kreeg hij zijn tweede gele kaart voorgehouden door arbiter Luinge. Plichtmatig had Feyenoord zich toen al in gewonnen positie gemanoeuvreerd, met alle slordigheden vandien, met in de slotfase nog een kans voor Hamming als gevolg. Doelman Zoetebier frustreerde de gedesillusioneerde degradant met een reflex.
De zieltogende club uit Sittard gaat een zeer onzekere toekomst tegemoet. Fortuna wordt gekweld door een forse schuldenlast, die naar verluidt de tien miljoen euro overstijgt. Er zal behoorlijk worden gesneden in de spelersgroep. Bovendien hoopt Fortuna, hoe bizar het ook klinkt, een koper te vinden voor zijn stadion, dat twee jaar geleden voor dertien miljoen euro werd gebouwd.
Directeur Mommers zei vorige week te vrezen dat Fortuna bij een degradatie niet aan de financiƫle eisen voor een nieuwe licentie zou kunnen voldoen. Een fusie met de streekgenoten Roda JC en MVV zou soelaas kunnen bieden, maar de onlangs opnieuw daarvoor geopperde plannen stuiten voorlopig in het zuiden van Limburg op een muur van sentimenten.
Met drie spelers die nauwelijks waren bekomen van interlandverplichtingen van twee dagen eerder, Rzasa, Tomasson en Elmander, begon Feyenoord gisteren aan het onwelkome karwei in Sittard. De geschorste Bosvelt en de geblesseerde aanvallers Kalou en Van Persie ontbraken in de ploeg die zich moeizaam in gang zette.
Feyenoord, zichtbaar mede ontmoedigd door de recente ontwikkelingen in de titelstrijd, kon echter opnieuw rekenen op de specialiteit van zijn spits. Halverwege de eerste helft krulde Van Hooijdonk de bal uit een vrije trap in de uiterste bovenhoek, nadat een solo van Leonardo ten koste van diens eerste gele kaart door verdediger Dirkx was afgebroken (0-1).
Genoeg voor een zorgeloze zege was het (nog) niet, al leek het er in dat stadium wel op. Met de moed der wanhoop, en misschien wel minder dan dat, verweerde Fortuna zich, nauwelijks in staat om Feyenoord te verontrusten. Vlak voor de pauze zwichtte de Rotterdamse defensie echter op onvoorziene wijze.
Het gebrek aan concentratie dat veel Feyenoorders kon worden aangewreven, werd dan toch eenmaal uitgebuit door het tot dan volstrekt ongevaarlijke Fortuna. Landerl nam het voortouw op de rechtervleugel en Gyan liet diens voorzet aan zich voorbijgaan, waarna Van Wonderen moest toezien hoe de verscholen Hamming de bal kon binnentikken (1-1).
De treffer bood de Limburgers een laatste sprankje hoop, dat nog werd aangewakkerd door de lankmoedige houding van Feyenoord. Hamming glipte al vroeg in de tweede helft door het centrum van de Rotterdamse verdediging, maar tot ontzetting van het in Sittard al zo lang beproefde publiek joeg hij de bal net over het doel.
Een kwartier later werd de oninteressante wedstrijd aan de overzijde beslist. Van Hooijdonk legde de bal na een hoekschop van invaller Kornejev met de borst klaar voor Paauwe, de ooit in Sittard spelende verdediger die geen mededogen toonde en zijn oude club in droefenis dompelde (1-2).
© - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.