Underground dance blijvertje

* De ondergrondse danscultuur (underground dance) beleefde eind jaren tachtig, begin jaren negentig de hoogtijdagen. Jongeren die de commercialisering en professionalisering van de dance- en housescene beu waren, organiseerden sindsdien hun eigen feestjes, zoals zaterdag in Moerdijk.

,,Je zet een soundsystem neer en je bouwt een feest. Zo simpel is het, en zo simpel is het ook bedoeld'', zegt G. van Veen, dance-organisator van Club Risk en housekenner van het eerste uur. ,,Er is altijd een beweging geweest die vond dat house gratis moet zijn en dat house van de mensen is. Dat zijn de sub-undergrounders die waarschijnlijk in Moerdijk een feest hielden. Het is een wereldwijd fenomeen geworden, waarbij de regie in handen is van 'travellers', neo-hippies die de wereld rondreizen in hun oude bussen.''

Het circuit heeft een groot ons-kent-ons gehalte. Feesten worden zeer kort van tevoren aangekondigd, soms slechts een uur voor aanvang. Elkaar op de hoogte brengen gaat via moderne middelen zoals sms en e-mail. Entree is gratis en de feestgangers nemen zelf drank mee. De dansstijlen op dergelijke feesten tenderen naar techno en trance, juist de stromingen die in het commerciële circuit een minder belangrijke plaats innemen.

Waar deze feesten worden gehouden, is altijd een geheim. Begin jaren negentig waren leegstaande fabriekspanden het meest gebruikte decor, maar het zwaartepunt is de laatste jaren verschoven naar de openlucht. In het Verenigd Koninkrijk nam het fenomeen in de jaren negentig dusdanige vormen aan dat samenscholingen met 'repetitive beats' bij wet zijn verboden.