Krajicek vechtjas als nooit tevoren

LONDEN - Het veld naar verder, heel veel verder, ligt open. Maar de schouder doet na een onnodig lange vijfsetter tegen James Blake pijn en hij zal nog wel meer spieren voelen. Dus waarom zou Richard Krajicek verder kijken dan de dag van morgen?

Er werden gisteren gaten geschoten in de onderste helft van het mannenschema. Krajicek bleef echter met kunst-, vlieg- en stevig serveerwerk overeind. Door de nederlagen van Sampras en Agassi is hij de laatste Wimbledon-winnaar in het toernooi.

Krajicek leek gisteren op weg naar een eenvoudige overwinning. Hij won de eerste twee sets, maar zakte vervolgens ver terug. In de vijfde set verraste de dertigjarige Nederlander, die niet van opgeven wist en knokte. Als nooit tevoren.

Het lichaam moet, na de 11-9 in de beslissende set, na iets meer dan drie uur, overal pijn hebben gedaan, want de Muiderberger is na twintig maanden blessureleed nog allesbehalve fit. Zijn rentree vorige week in Rosmalen was een gok. Je moet toch een keer aan de slag, die arm moet toch een keer serieus worden getest.

Serieuzere tests dan die van gisteren zijn er niet. Vandaag is Krajiceks examen. Hij zal pijn hebben. Overal spierpijn. Maar hoe voelt de arm aan?

Morgen stuit Krajicek op Srichaphan, de Thaise verrassing die Agassi uitschakelde. Morgen... Als alles dan al hersteld is. ,,Als ik die wedstrijd vrijdag kan winnen dan geeft me dat extra vertrouwen. Daarna heb ik twee dagen vrij, en gaat het toernooi er voor mij helemaal anders uit zien. Eigenlijk had ik gedacht vrijdag door Agassi afgemaakt te worden.''

Miriam Oremans beleefde gisteren ook een krankzinnige dag. De vreugde na het bereiken van de tweede ronde was snel voorbij toen bleek dat haar vader tijdens haar wedstrijd onwel was geworden en naar de hartbewaking van een Londens ziekenhuis werd gebracht. ,,Dan is zo'n overwinning ineens niets meer waard'', zei ze later over de zege die voor haar juist zo verschrikkelijk belangrijk leek.

Haar eerste passen op Wimbledon waren maandag onwennig. Alsof Miriam Oremans voor het eerst op het Londense tapijtje liep. De 29-jarige Brabantse was echter onzeker. Of haar twaalfde deelname aan het Engelse Grand Slam er niet één teveel was.

Gisteren stapte Oremans trots van baan 5. Ze had zich een plaats in de derde ronde verworven en de overwinning op de als dertiende geplaatste Meghann Shaughnessy (7-5 6-3) was een mooie.

Oremans is bezig aan haar laatste maanden in het circuit. In september wordt ze dertig. Da's een mooie leeftijd, maar dan ben je de clerasil en dus het vrouwentennis ontgroeid.

Ze heeft zich voorgenomen om in januari afscheid te nemen. Na de Australian Open. Dat plan dreigde, door de zwakke resultaten van de afgelopen maanden, ineens te worden verstoord. Vorige week verloor Oremans haar plaats in de top-100, waar ze toch al bijna tien jaar een abonnement op had: ,,En ik ga voor mijn laatste Grand Slams toch echt geen kwalificaties spelen''.

Ze wilde haar loopbaan waardig afsluiten, zei ze. Maar ze twijfelde, dat was duidelijk. Misschien was het al te laat. Ze reisde als de mondiale nummer 129 naar Londen. Eigenlijk was dat haar eer te na.

In het eerste optreden tegen Fusai sloeg ze pas in de tweede set de twijfel uit haar hoofd. Gisteren boekte ze een fraaie overwinning, waardoor ze morgen tegen de Griekse Daniilidou -zaterdag winnares in Rosmalen- staat.

Ze vertrok overhaast van het park, richting ziekenhuis. Ze was zo graag nog even naar de pers gegaan, om triomfantelijk te lachen. Triomfantelijk, maar toch ook wel opgelucht. Helaas, het goede gevoel verdween te snel.