'We hoeven niet bevrijd te worden'

Het jaarlijkse Black Magic Woman Festival is donderdag weer van start gegaan in Amsterdam-Zuidoost. Onder de noemer 'Stars from Ghana' is er vandaag een doorlopende voorstelling van Ghanese videofilms met speciale aandacht voor de vrouwenrollen in de films. Ghanese meiden uit Amsterdam laten daarnaast in zelfgemaakte video's impressies zien uit hun eigen dagelijkse leven in de Bijlmer. ,,We zijn trots dat we niet opvallen als bevolkingsgroep.''

In het gebouw van Imagine Identity and Culture op het Bijlmerplein wordt eerder deze week nog druk gemonteerd. In het zaaltje waar vandaag in een doorlopende voorstelling de korte films van de Ghanese meiden uit de Bijlmer draaien, worden spotjes opgehangen.

Victoria Robertson (19), Linda Morrison (23) en Nana Kwakye (18) zijn knap zenuwachtig. Zaterdag is hun werk hier te zien. Vier korte filmpjes van tien minuten over het leven van jonge Ghanese vrouwen in de Bijlmer. Met hulp van de kunstenaars Wilfred Löwensteyn en Nirit Peled bedachten ze de scripts en maakten ze de opnames. Zo interviewden ze een zwangere tienermoeder voor en na de bevalling, schreven ze het verhaal van een hartenbreker en laten ze zien met welke valse verwachtingen jonge Ghanese vrouwen naar Nederland komen.

Vooral het verhaal van de hartenbreker hebben de vrouwen met plezier gemaakt. ,,Het is de player, de jongen die met zijn smouttalk meisjes versiert en even makkelijk weer dumpt'', vertelt Victoria. ,,We geven hem in de film een nachtmerrie. Alle vrouwen die hij aan de kant heeft gezet komen wraak nemen. Boze wijven met hoeden op laten zien wie ze echt zijn.''

De meiden moeten lachen om de vraag waarom Ghanese meisjes toch steeds weer vallen voor die hartenbrekers. ,,Omdat ze leuk zijn'', roepen ze bijna gelijk. ,,Natuurlijk pikken we alles van hem, want hij ziet er top uit'', vindt Victoria. Nana wil daar wel aan toevoegen dat het niet betekent dat ze met deze hartenbrekers willen trouwen. ,,We blijven niet achter die jongens aanlopen. Op een gegeven moment word je wel serieuzer.''

Opvallend genoeg bekroop geen van de jonge Ghanese vrouwen het gevoel dat ze in de filmp jes iets van het veelbesproken integratieprobleem van allochtone vrouwen moesten doen. Dat is niet nodig, vinden de meiden, want de Ghanese gemeenschap is zelden in het nieuws. De enige die zich zorgen maakte, was de oud-hoofdcommissaris Eric Nordholt, die vele jaren geleden waarschuwde voor spanningen in de Bijlmer, omdat er zoveel illegale Ghanezen neerstreken. Zijn sombere voorspellingen zijn niet uitgekomen.

,,We zijn trots dat we niet opvallen'', zegt Victoria. ,,We zijn van nature geen mensen die voor problemen zorgen'', vult Linda aan. ,,We houden ons rustig'', weet Nana.

De vrouwen hebben ook helemaal niets met een 'blanke' feministe als Cisca Dresselhuys of de liberale Neelie Peper-Kroes, die pal achter de Somalische Ayaan Hirsi Ali zijn gaan staan in haar strijd tegen de vrouwenonderdrukking. ,,Ze bedoelen het goed'', zegt Linda, ,,maar wij hoeven niet bevrijd te worden. Thuis hebben wij vrouwen altijd al de broek aan.'' Alle drie voelen ze zich niet achtergesteld. Ze kunnen trouwen wanneer en met wie ze willen, kunnen carrière maken en de komst van het eerste kind naar later verschuiven.

Dat er toch zoveel Ghanese meiden al voor hun twintigste zwanger raken, komt door het slordige omgaan met anticonceptie, menen ze. Zoals het meisje in het filmpje, dat op haar zeventiende zwanger werd. ,,We willen laten zien dat deze tienermoeders het niet alleen maar een probleem vinden'', legt Linda uit. ,,Het meisje dat wij interviewen is blij met het kind in haar buik. Ze droomt ervan hoe mooi het kindje is, wat ze straks voor kleertjes aanheeft.''

Toch blijkt de jonge moeder na een paar maanden heel wat minder spraakzaam als de baby is geboren. ,,We weten niet precies wat er aan de hand was'', vertelt Victoria, ,,maar ze was in het laatste gesprek kortaf. Ze zag er niet gelukkig uit.''

Het Black Magic Woman festival wordt voor de zevende keer gehouden in de Bijlmer. De manifestatie speelt zich af op verschillende locaties in Zuid-Oost en duurt tot 17 november. Er zijn literatuuravonden, optredens van Denise Jannah en Lennie Luce draagt gedichten voor.