*

 
dossier

Archief

De waarheid van Jenin

Door: redactie − 20/04/02, 00:00

Wat zich precies heeft afgespeeld in Jenin weten we niet. Zelfs de exacte gevolgen zijn nog niet duidelijk, behalve dat we dagelijks worden geconfronteerd met afgrijselijke beelden van verwoesting, gebulldozerde huizen en slachtoffers die van onder het puin gehaald worden.

Lopen de aantallen doden in de tientallen, zoals de Israëliërs beweren, of in de honderden, zoals de Palestijnen beweren? En waar ligt de grens tussen een uit de hand gelopen strijd of een willens en wetens aangericht bloedbad? Of stevent het sterkere Israël per definitie op een bloedbad af als het een wijk binnentrekt waar 15000 vluchtelingen op elkaar gepakt zitten. Kan het een rechtvaardiging zijn dat een kwart van de Palestijnse zelfmoordenaars uit Jenin kwam, of dat de gewapende Palestijnen zich achter de burgerbevolking verscholen? Of is per definitie de Israëlische bezetting schuld. Of de Palestijnse weigering via onderhandelingen tot een vergelijk te komen, hoe onrechtvaardig dat vergelijk in hun ogen ook is.

Palestijnen, media, mensenrechtenorganisaties, de VN, regeringen alsook kringen in Israël zelf hebben het gebeuren haast meteen als bloedbad bestempeld. Iraëls weigering buitenstaanders toe te laten versterkt slechts de indruk dat het iets -of veel- te verbergen heeft.

En dus roepen we in koor om een onderzoekscommissie. Daar valt veel voor te zeggen. Hoewel? Het is nog maar de vraag of zo'n onderzoek de waarheid aan het licht zal kunnen brengen als er over de feiten (en die moeten zeker op tafel komen) ongetwijfeld vele interpretaties mogelijk zullen zijn. En in ieder geval zullen partijen het daarover op voorhand grondig oneens zijn.

Komt bij dat het achterhalen van zo'n waarheid veel tijd zal vergen en dat is in de gegeven omstandigheden rampzalig. Voor het conflict in het Midden-Oosten is daarom meer nodig dan onderzoekscommissies.

Misschien wel een wereld, en in feite een VS, die eindelijk eens zeggen 'genoeg is genoeg', die de heren Sjaron en Arafat met de koppen tegen elkaar slaan en met harde maatregelen een oplossing afdwingen: Israël terug naar de grenzen van 1967 en de Palestijnen een eigen staat in Gaza en de Westelijke Jordaanoever, waar zij ook plaats moeten creëren voor hun vluchtelingen.

mailIcon print |