Windmolens leveren te luxe druppel op gloeiende plaat

Windenergie dringt het verbruik van fossiele brandstof niet terug en draagt dus nauwelijks bij aan het oplossen van de CO2 problematiek. Bovendien is ze veel te kostbaar, zodat er voor echte oplossingen voor milieu- en klimaatproblemen te weinig overblijft. De beetjes windenergie zijn dus eerder een rem dan een versnelling.

Voorstanders van windenergie zijn meesters in het verbergen van essentiële zaken. Toch viel het mij niet moeilijk er enige te vinden in 'Don Quichot in de polder'.

Door het uiterst wisselvallige vermogen van windmolens gaat gemiddeld 70 tot 75 procent van het totale geïnstalleerde vermogen verloren. De molen levert namelijk gemiddeld nooit meer dan circa 25, hoogstens 30 procent, van dat vermogen. Dus van het geïnvesteerde kapitaal is altijd ook 70 tot 75 procent weggegooid geld.

Van de 46 windmolens bij Dronten wordt blij gezegd dat die voor 98 procent beschikbaar zijn. Verzwegen wordt dat ze voor 70 tot 75 procent van hun vermogen niets opleveren.

Voorstander van windenergie Kouwenhoven memoreert met wat tragische ondertoon dat de Kreugers en de Halkema's uit een wereld van 15 jaren her stammen. Hij vergeet niet te verbergen dat die natuurkundige wetten, die nu eenmaal uiterst nadelig zijn voor het vermogen van windmolens, zeker niet met die genoemde heren zullen uitsterven. Vol trots worden moderne, enorme kanjers van drie megawatt genoemd. Wéér verborgen wordt dat die dingen óók voor 70 tot 75 procent niets zullen opleveren, bij zulke bakbeesten een gigantisch verlies.

Zorgvuldig verstopt wordt ook weer het feit dat het huidige elektrische vermogen in ons net circa 12500 megawatt is, met een jaarlijkse toename van 250 á 375 megawatt per jaar. Laten al die knappe enthousiastelingen voor windmolens eens uitleggen hoe wij dat met die rare dingen kunnen bijhouden.