Spanningsloze ontknoping

Met de diskwalificatie van Gianni Romme op de 1500 meter werd de angel uit het WK gehaald, stelde Jochem Uytdehaage zaterdag al tot zijn teleurstelling vast. Het zei veel over de smalle bandbreedte van het internationale allroundschaatsen. Veel meer echte concurrentie dan Romme was er niet voor de Utrechter. Zolang de tien kilometer in het programma zit, hebben Nederlandse allrounders weinig te vrezen.

Het hád zo'n mooie finale kunnen zijn: Romme tegen Uytdehaage in een beslissend gevecht op de tien kilometer. Twee mannen in vorm, topstayers die na de 1500 meter dicht bij elkaar stonden in het klassement... Ware het niet dat Romme door de scheidsrechter werd bestraft voor een foutieve wissel op de schaatsmijl.

Na 700 meter zeilde hij zaterdag uit de binnenbocht. Romme besloot al meteen naar de rechter baanhelft te gaan. Derek Parra, met hogere snelheid uit de buitenbocht gekomen, werd gedwongen achter hem langs te kruisen. Met een atletisch sprongetje gleed Parra naar links. Hoofdscheidsrechter Jan Marmstal uit Zweden strafte Romme's manoeuvre onmiddellijk af.

Op dat besluit viel niets af te dingen. Al direct na het pijnlijke voorval schudde Romme het hoofd. ,,Als je de hand van Parra op je kont voelt, weet je al genoeg.'' Ook coach Peter Mueller hief de handen ten hemel. Begrijpelijk was het protest dat ze meteen na de 1500 meter indienden tegen het arbitrale besluit. Maar feitelijk had de commotie geen enkele grond.

Topsportcoördinator Ab Krook deed het anders voorkomen. Volgens Krook is op het scheidsrechterscongres van de ISU twee jaar geleden aangedrongen op een ruimere interpretatie van regel 252 van het reglementenboek: beide rijders zijn verantwoordelijk voor een goede wissel. Krook beweerde dat Parra onnodig vroeg van zijn lijn afweek. ,,Ze hadden het samen op kunnen lossen'', zei Krook, die later toegaf dat zijn woede op het middenterrein niet helemaal ontdaan was van theater.

Het was een begrijpelijk, maar kansloos achterhoedegevecht. Romme en Mueller vonden na bestudering van de beelden dat ze het gelijk aan hun kant hadden. Romme: ,,Er was nog ruimte.'' Mueller: ,,Wij zijn bestolen. Parra maakte er een grote show van.'' Er waren zelfs mensen die spraken van een 'schaats-Schwalbe'. Romme was reëler dan zijn coach. ,,Parra is een sportieve kerel die niet expres tegen je kont aan gaat jensen.''

Parra's sprong was niet meer dan een impulsbeweging. Hij profiteerde van zijn ervaring als skeeleraar. ,,Een jaar of acht, negen geleden heb ik zo ook eens een skeeleraar die mij blokkeerde, met 60 kilometer per uur van een heuvel af, gepasseerd.''

Parra meende dat de obstructie van Romme hem een seconde had gekost. Hij verspeelde er een podiumplek mee, maar niet de titel. De tien kilometer is niet echt aan de Amerikaan besteed. Dat geldt trouwens ook voor de andere mannen die na drie afstanden nog in de top van het klassement stonden, Sjepel en Molicki.

Uytdehaage vond dat een prachtig slot met Romme het bewijs had geleverd dat een tien kilometer wel degelijk op een allroundtoernooi thuishoort. Het WK leverde eerder het bewijs dat de competitie internationaal interessanter was geweest als de 10000 meter was vervangen door een 3000 meter. Dat idee leefde binnen de Internationale Schaats Unie. De spanningsloze ontknoping gisteren in Thialf leek een bevestiging daarvan. Maar voorlopig wil de ISU proberen de 10 kilometer juist te versterken in de wereldbeker.

Romme, die nog kleur had kunnen geven aan de slotafstand, zat allang thuis in Uithoorn. Met een kater had hij de deur achter zich dichtgetrokken in Thialf, dat voor hem steeds meer een onheilsplek wordt. Op het EK in 1999 kreeg de held van Nagano er stuivers naar zijn hoofd gegooid. Vorig seizoen moest hij er al na een dag het NK allround opgeven, ziek. En in december vluchtte hij Thialf uit nadat hij een ticket voor de olympische vijf kilometer was misgelopen.

,,De troost die ik heb is dat ik nu weet dat ik nog niet versleten ben'', zei Romme wiens uitglijder wel een passend afscheid was van het bedroevende seizoen van SpaarSelect.