Een stille doener

Bij de ondernemers in de Rotterdamse haven knalden de kurken van de champagneflessen toen zij twee weken geleden hoorden dat collega Roelf de Boer (52) minister van verkeer en waterstaat zou worden. Over zoveel directe politieke lijnen heeft de haven nog nooit beschikt.

Ga maar na. Eerst werd Wim van der Sluis, die 25 jaar accountant was voor havenbedrijven en de ondernemers van haver tot gort kent, voor Leefbaar Rotterdam wethouder havenzaken. Vervolgens kiest de LPF uitgerekend De Boer uit om de weinig geliefde PvdA'er Tineke Netelenbos als verkeersminister op te volgen.

De in Rotterdam geboren en getogen De Boer kent de grootste haven van de wereld bijkans nog beter dan wethouder Van der Sluis. Na de HBS begon hij zijn carrière dertig jaar geleden als eenvoudig medewerker van de Koninklijke Nedlloyd-groep waar hij via seminars en management-opleidingen zich een weg naar de top baande. Vervolgens werd hij directeur van een aantal Rotterdamse scheepvaartbedrijven.

Tot zijn verrassende stap naar de politiek leidde hij de Europese Waterwegen Transporten Holding (EWT), een Zwijndrechtse bedrijvengroep dat onder meer kolossale duwbakken vaart op de Rijn. Sinds een half jaar combineerde hij dat met het voorzitterschap van de Rotterdamse Kamer van Koophandel.

Beide functies heeft hij uiteraard afgestoten nadat LPF-onderhandelaar Herben hem via zijn mobiele telefoon voor het ministerschap aanzocht. Hij voer op dat moment met zijn boot in het Kanaal van Goes. Slechts twee uur had De Boer nodig om te besluiten om zijn vakantie in Zeeland af te breken en spoorslags naar Den Haag te reizen waar een zeer ongeduldige formateur Balkenende op hem zat te wachten.

De Boer staat bij zijn vroegere collega's bekend als een harde werker, een pragmaticus en een doener die in stilte zijn zaakjes voor elkaar krijgt. Zelfs als voorzitter van de Kamer van Koophandel zocht hij slechts heel zelden de publiciteit. Sommigen leggen een verband met zijn ervaring in militaire dienst waar hij kapitein was bij de mariniers: die worden achter de vijandelijke linies gedropt om daar in stilte te opereren. Zelf vindt hij zich geen stille man. ,,Van dat beeld kom ik geloof ik niet meer af', zei hij onlangs tegen het Rotterdams Dagblad.

Tegen die krant zei hij daags na zijn aanvaarding van het ministerschap ongevraagd dat hij zich beslist geen tweede keus voelde. Aanvankelijk had de LPF zijn zinnen gezet op vervoersexpert Hugo Roos, maar die hield om gezondheidsredenen de boot af. Roos liet vervolgens de naam van De Boer vallen en noemde hem een 'systematische, rustige en evenwichtige bestuurder'.

Hoewel De Boer in Den Haag een grote onbekende is en hij zich eerst wilde inwerken voordat hij inhoudelijke uitspraken doet, is al wel duidelijk welke koers hij als verkeersminister gaat varen. Hij kondigde immers aan niet van 'zijn geloof te willen vallen' en in zijn functie als voorzitter van de Kamer van Koophandel pleitte hij voor een forse uitbreiding van asfalt rond Rotterdam, omdat het verkeer daar volgens hem voortdurend vaststaat.

Zo lijkt het onvermijdelijk dat de A4, de weg waarover Den Haag al tientallen jaren steggelt, van Delft naar Schiedam wordt doorgetrokken. Ook de noordelijke verbindingsweg tussen de A16 en de A13 moet er hoog nodig komen. Daarnaast stond destijds op zijn wensenlijst de aanleg van de Blankenburgtunnel tussen Rozenburg en Maassluis en een derde stadstunnel over de Maas.

Geconfronteerd met de situatie dat voor nieuw beton weinig extra geld is, stelde hij dat er dan andere prioriteiten gesteld moeten worden. Dat zou ten koste kunnen gaan van het openbaar vervoer, want het is de vraag of De Boer daarmee veel opheeft. Tegen het Rotterdams Dagblad zei hij: ,,Als op het Oostplein en Hofplein het verkeerslicht automatisch op rood springt omdat er een tram uit de remise rijdt, dan is het terecht dat ondernemers daarover klagen.'

Deze week bleek al waarom de havenondernemers met de keuze voor De Boer zo in hun nopjes waren. Een van zijn eerste beleidsdaden was het versoepelen van de strenge veiligheidsregels voor de import van vuurwerk in de Rotterdamse haven. De ondernemers hadden daar bij zijn voorganger Netelenbos tevergeefs over geklaagd, omdat zij vreesden hierdoor honderdduizenden tonnen lading aan Antwerpen of Hamburg te verliezen. Een ondernemer die 175 ton vuurwerk in de Waalhaven afmeerde werd hiervoor gearresteerd.

De strenge voorschriften en het nauwlettend naleven daarvan waren het gevolg van de vuurwerkramp in Enschede. Het was uitgerekend Pim Fortuyn die de Nederlandse overheid in een van zijn columns voor de ramp verantwoordelijk stelde. Het niet naleven van de regels door bestuurders noemde hij een 'misdadig verzuim'. ,,Gebruik je als bestuurder je gezonde verstand dan geef je zo'n vergunning niet af', schreef hij twee jaar geleden.

Hoe goed De Boer op de hoogte is van het gedachtegoed van Fortuyn en de LPF is niet zeker. Politiek is hij een onbeschreven blad die de kabinetsformatie als geïnteresseerde burger volgde. Uiteindelijk stemde hij op 15 mei niet op de LPF maar op zijn eigen partij VVD. Wel werd hij onlangs lid van de LPF. ,,Ik koester al lange tijd veel sympathie voor deze partij.' Maar op het opzeggen van zijn lidmaatschap van de VVD hoeft de LPF-fractie niet te rekenen. Dualisme is ten slotte het kenmerk van dit kabinet.