Nationalisme

De Nederlandse woordenschat van de Fransman blijft beperkt tot 'restaurant' en 'spaghetti'. Wat heb je ook aan Nederlands? Als een echte chauvinist begrijpt hij niet waarom wij nog de moeite nemen hem Nederlands te leren. Iedereen spreekt hier Frans (niet zo goed als een echte Fransman, dat spreekt vanzelf) en terecht. Frans is de mooiste taal van de wereld en Frankrijk het beste land. Vive la France!

Het was een grote cultuurshock voor de Fransman: vanuit het prachtige Parijs naar het grote niets, de Brabantse campagne. In Frans klinkend Engels ('e is 'appy) becommentarieert hij Nederland. De vanzelfsprekendheid waarmee hij Frankrijk roemt is verbazingwekkend. Walloniërs praten raar, TV5 is geen echt Frans dus een waardeloos kanaal, en wij spreken onze Franse leenwoorden helemaal verkeerd uit. Van zelfrelativering heeft hij nog nooit gehoord.

Nederlanders zijn niet trots op hun land. Wel zijn ze trots op hun vermogen tot zelfrelativering. Misschien is dat wel ons nationalisme. Of moet ik zeggen: onze trots? Alleen al het woord 'nationalisme' is fout in Nederland. Souvenirs verkoop je hier alleen uit winstbejag, niet uit overtuiging. In Griekenland moet je als toerist in een winkel meteen de Zorba-dans leren.

Als hij thuiskomt heeft de Fransman vast veel te vertellen over die rare Nederlanders. Geef hem eens ongelijk. Nationalisme bestaat niet in Nederland, maar bij een koninklijke bruiloft wordt heel de bevolking gemobiliseerd. Koninginnedag en de Floriade zijn gigantische evenementen. Misschien dat we stiekem toch een beetje nationalistisch zijn. Maar dat mag ik niet te hard zeggen, zeker niet in het Nederlands. Dan maar dit: Vive la Hollande!