Emancipatie (2)

Groot was mijn teleurstelling toen ik het commentaar over de gestagneerde emancipatie van vrouwen zag. Ten eerste verbaasde mij de woordkeuze nogal: 'morele verontwaardiging', 'griezelen van het idee'. Dit wijst op een te grote emotionele betrokkenheid bij het onderwerp en staat een objectieve kijk in de weg.

Vrouwen zouden alleen willen werken als het 'leuk' is. Maar als moeders ervoor kiezen om voor hun kinderen te zorgen, dan is dit niet omdat het 'leuk' zou zijn; integendeel. Iedere vrouw weet dat dit geen makkelijke keuze is, want een groot deel van de tijd brengt men in een betrekkelijk isolement door, en je moet je als vrouw ook steeds verdedigen tegen denigrerend commentaar.

Een vrouw kiest voor haar kinderen omdat ze aanvoelt dat dit het beste is voor hen. Een vrouw die in deeltijd werkt zorgt voor rust aan het thuisfront; voor zowel man (als zij die heeft) als kinderen, in een tijd waarin dat keihard nodig is. Lezen wij niet iedere dag berichten over mensen die overspannen raken van te grote prestatiedruk, over kinderen die altijd onder toezicht staan, en niet meer even kunnen lummelen? Wat ontzettend moedig van veel vrouwen om dwars tegen de tijdgeest en de druk van politiek en media in, niet te kiezen voor zichzelf (werk wordt maatschappelijk meer gewaardeerd), maar voor zorg voor (man en) kinderen; iets waar zij heel veel van haar typisch vrouwelijke kwaliteiten in kwijt kan. Laat ons ophouden deze kwaliteiten als minder te zien dan die van de man.