'Turkije werkt aan inval in Noord-Irak'

In Turkse kranten worden de geruchten over een op handen zijnde inval in Irak steeds sterker. Ondanks de gevangenschap van PKK-leider ücalan is de Koerdische Arbeiderspartij daar nog steeds actief. De PKK raakt echter steeds verder geïsoleerd.

Het is sinds de arrestatie van de PKK-leider Abdullah ücalan weliswaar rustig in het Koerdische gebied in Turkije, maar het ziet ernaar uit dat het Turkse leger en de Koerdische Arbeiderspartij elkaar weer zullen treffen aan het front. De aan de PKK gelieerde kranten schrijven de laatste dagen dat het Turkse leger zich voorbereidt op de bezetting van Noord-Irak. Daar zouden zo'n achtduizend PKK-militanten klaarstaan om de strijd aan te gaan.

Noord-Irak is opgedeeld door twee Noord-Iraakse Koerdische groeperingen, de KDP van Masut Barzani en de PUK van Jalal Talabani. Daarnaast heeft de Turkse PKK er bases. Een recent bezoek van Talabani aan Ankara en de verklaring van premier Bulent Ecevit dat de PKK nog steeds een dreiging vormt voor Turkije, zijn aanwijzigingen voor een op handen zijnde aanval van het Turkse leger op de PKK.

Eigenlijk boterde het nooit tussen Talabani en Turkije. De Iraakse Koerdenleider heeft jarenlang oogluikend de verrichtingen van de PKK aangeschouwd, maar de laatste tijd beginnen de PKK-militanten lastiger te worden en een bedreiging te vormen voor de macht van Talabani. De PUK-leider zocht daarop steun bij Turkije. Sinds september vechten de soldaten van Talabani tegen de PKK.

De andere Koerdenleider, Masut Barzani, die aan het hoofd staat van de KDP, geniet van oudsher meer vertrouwen van de Turkse leiders dan Talabani. Binnenkort komt Barzani ook op bezoek in de Turkse hoofdstad Ankara, waar hij ongetwijfeld warm onthaald zal worden.

De PUK en de KDP zijn sinds 1993 met elkaar in oorlog. Sinds de verdrijving van de troepen van Saddam Hoessein tijdens de Golfoorlog -deze week precies tien jaar geleden begonnen de geallieerden met bombarderen van Irak- hebben deze twee Koerdische groeperingen voor hun eigen macht gevochten. Ze zijn er nooit in geslaagd om in eenheid aan een soevereine Koerdische staat te bouwen.

De Turkse machthebbers hebben een soeverein Koerdistan ook nooit zien zitten. Ze hebben altijd verklaard dat Turkije een dergelijke ontwikkeling tegen zal houden. Aan de grens van zo'n vrije Koerdische staat op Iraaks grondgebied zouden zo'n tien miljoen Turkse Koerden wonen, die zich aangetrokken zouden voelen tot die nieuwe staat.

De harde houding van de Turkse machthebbers lijkt echter af te nemen. In ruil voor het elimineren van de PKK-militanten gaan ze zelfs een dialoog stimuleren tussen Barzani en Talabani. Voor het bezoek aan Turkije ging Talabani even met Barzani praten. De twee hadden sinds 1998 geen woord gewisseld met elkaar. Over Talabani, die altijd zoveel argwaan wekte bij de Turken, zei een woordvoerder van de Turkse ministerie van buitenlandse zaken dat hij 'prima werk verricht om de PKK uit te schakelen'.

De PKK krijgt ook meer weerstand vanuit Syrië, dat goede betrekkingen wil aangaan met Turkije. De nieuwe president van het land, zoon van de overleden Assad, lijkt geenszins van plan om net als zijn vader gastheer te zijn van de PKK. Ook Iran meldt elke keer nadrukkelijk geen steun te geven aan de PKK.

Slechts de Iraakse dictator Saddam Hoessein blijft over om de PKK te steunen. Maar het is de vraag of dat genoeg is om de PKK-militanten te behoeden voor het geweld van het Turkse leger, dat ook nog eens de steun heeft van de PUK en de KDP.